Οι ασκούντες εξουσία πρέπει να απαλλαγούν από τις ιδεοληψίες και να δημιουργήσουν άμεσα προοπτική για τη χώρα μαςΑπό τον
Δημήτρη Γαρούφα
«Κι αν ο αγέρας φυσά δεν μας δροσίζει κι ο ίσκιος μένει στενός κάτω απ’ τα κυπαρίσσια κι όλο τριγύρω ανήφοροι στα βουνά…»
Γ. Σεφέρης
Αναμφίβολα για το 2018 οι στίχοι του ποιητή αποδίδουν την ελληνική πραγματικότητα, γιατί ήταν μια καταθλιπτική χρονιά, όσο κι αν προσπαθούν κάποιοι από την κυβέρνηση να δώσουν διαφορετική εικόνα, μιλώντας για έξοδο από τα Μνημόνια και για παροχή επιδομάτων ή κοινωνικού μερίσματος υπό μορφή ελεημοσύνης παραμονές των γιορτών. Δυστυχώς, οι νέοι μας εξακολουθούν να φεύγουν στο εξωτερικό αναζητώντας εργασία στα πέρατα της Γης και η λέξη ανάπτυξη εξακολουθεί να ακούγεται μόνο ως σύνθημα στη χώρα μας, αφού δεν υπάρχει κάποιος σχεδιασμός ή κάποιο αναπτυξιακό σχέδιο προς υλοποίηση που θα δημιουργεί τουλάχιστον την ελπίδα ότι κάτι καλύτερο θα έρθει.
Για τον μέσο πολίτη, όλο το 2018, αλλά κυρίως αυτές τις γιορτινές μέρες, τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι βασανιστικά γιατί πρέπει με εισοδήματα που μειώθηκαν δραματικά να πληρώσει φόρους και να αγοράσει αγαθά που «περιέργως» ανατιμήθηκαν, καθώς ακόμα διαπιστώνει ότι μέρα με τη μέρα το επίπεδο ζωής του υποβαθμίζεται περισσότερο και, φυσικά, η κατάσταση δεν διορθώνεται με κάποια επιδόματα που μοιράζονται παραμονές των γιορτών.
Και αυτή τη χρονιά ο μέσος πολίτης έζησε κάτω από τον βραχνά τηλεφωνημάτων από τις εισπρακτικές εταιρίες (εταιρίες ενημέρωσης οφειλετών, κατ’ ευφημισμόν), που προσπαθούσαν με μεθόδους στα όρια της νομιμότητας να «βγάλουν από τη μύγα ξίγκι», όπως λένε στα χωριά μας.
Αυτή η χρονιά φεύγει, αλλά τα προβλήματα παραμένουν και, δυστυχώς για τη χώρα μας, διογκώνονται. Και το χειρότερο είναι ότι χειροτερεύει η κατάσταση και σε ό,τι αφορά τα εθνικά θέματά μας. Ζούμε σε μια περίεργη μεταβατική εποχή, με ρευστότητα και αστάθεια σε διεθνές επίπεδο, που επιτείνονται από την απρόβλεπτη συμπεριφορά ηγετών υπερδυνάμεων και από τους τοπικούς πολέμους που συντηρούν για εξυπηρέτηση γεωπολιτικών συμφερόντων τους κάποιες ισχυρές χώρες. Για εξυπηρέτηση γεωπολιτικών συμφερόντων υπερδύναμης υπαγορεύθηκε στην Ελλάδα η Συμφωνία των Πρεσπών, που αναγκάζει τον Ελληνισμό (αν επικυρωθεί από την Ελλάδα) να αναγνωρίσει πρώτη φορά, κόντρα στην ιστορική αλήθεια, την ομιλούμενη στα Σκόπια σλαβοβουλγαρική διάλεκτο ως «μακεδονική γλώσσα» και έμμεσα τους Σλάβους των Σκοπίων ως «μακεδονική εθνότητα». Ταυτόχρονα η επιθετικότητα της Τουρκίας εκδηλώνεται πιο προκλητικά σε όλα τα επίπεδα, αμφισβητώντας ακόμα και την ελληνική κυριαρχία σε νησιά του Αιγαίου, ενώ με τουρκική υποκίνηση ακόμα και η γειτονική Αλβανία δημιουργεί πλείστα προβλήματα.
Αυτή η άσχημη χρονιά φεύγει, αλλά ο μέσος πολίτης έχει την αίσθηση ότι ο πολιτικός κόσμος της χώρας δεν ακούει «τη μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» και δικαιολογημένα φοβάται για όσα θα ακολουθήσουν τη νέα χρονιά. Σε κάθε περίπτωση, το τέλος της χρονιάς αποτελεί πάντα και μια ευκαιρία περισυλλογής, αλλά και ανασύνταξης στόχων. Γι’ αυτό οι κάθε λογής ηγέτες μας πρέπει να εγκαταλείψουν την ξύλινη γλώσσα και με τα εορταστικά μηνύματά τους να δώσουν στον βασανισμένο πολίτη όραμα και ελπίδα για το μέλλον. Ας είναι αληθινοί και ταπεινοί κάνοντας αυτοκριτική για τα μεγάλα λάθη τους και παρουσιάζοντας κάποιο όραμα για τη χώρα.
Αντί οι κυβερνώντες να εξαντλούν την εφευρετικότητά τους στην επιβολή νέων φόρων και οι της αντιπολίτευσης σε καταγγελίες, καλό είναι να μας πουν και οι μεν και οι δε πώς θα αξιοποιηθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας (πολιτισμός, μνημεία, φυσικές ομορφιές, ορυκτός πλούτος κ.λπ.), πώς θα γίνουν νέες επενδύσεις με δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, πώς θα αυξηθούν τα έσοδα από την εμπορική ναυτιλία, πώς ο αγροτικός τομέας θα στηριχθεί σε πραγματική παραγωγή και θα έχει εξαγωγικό χαρακτήρα.
Η κυβέρνηση πρωτίστως πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι «γδέρνοντας» τη μεσαία τάξη και επιβάλλοντας εξοντωτικούς φόρους στον ιδιωτικό τομέα σχεδόν αποκλείει τη δυνατότητα νέων επενδύσεων και συνεπακόλουθα της ανάπτυξης… Καλά τα επιδόματα και τα κοινωνικά μερίσματα, αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα. Για να σταθεί στα πόδια της η χώρα χρειάζεται ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, αλλά για να γίνει αυτό πρέπει οι ασκούντες εξουσία να απελευθερωθούν από τις ιδεοληψίες τους και να συνειδητοποιήσουν ότι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσαν να προσφέρουν στους Ελληνες πολίτες, και ειδικά στους νέους, θα ήταν η αλλαγή πολιτικής με όραμα και πρόγραμμα ανάπτυξης που θα δώσουν προοπτική στη χώρα.
*Δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
