Οδεύουμε όχι σε πολιτικές, όχι σε ιδεολογικές, αλλά καθαρά σε ταξικές εκλογέςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Εχω διατυπώσει κατ’ επανάληψιν την πρόβλεψη ότι οι επερχόμενες εκλογές του Μαΐου θα είναι οι πιο σκληρές και οι πιο πολωτικές από όλες όσες έχουμε ζήσει από το 1985 και μετά. Μέχρι στιγμής δεν έχω πέσει και πολύ έξω. Αμέσως μετά την ψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών από το Κοινοβούλιο άρχισε νέος γύρος δημοσιευμάτων του φιλοκυβερνητικού τύπου για τη Novartis: Νέα προστατευόμενη μάρτυς αυθορμήτως προσελθείσα… «καίει» τη σύζυγο ανωτάτου οικονομικού θεσμικού παράγοντα (μας λένε).
Ποσό 13.000.000 ευρώ μίζα για υποθέσεις που μυρίζουν… αίμα βρέθηκε, και καλά, στην Ελβετία (έπειτα από αναφορά του ποσού σε απόφαση για διαιτησία στη Ζυρίχη – πάλι μας λένε). Συμψηφιστικός νόμος ευνοϊκός για την εξόφληση της Novartis στα χρόνια των Μνημονίων συνετάχθη κατόπιν οδηγιών της πολυεθνικής (πάλι μας λένε). Θα υπάρξουν… πικρές εξελίξεις ακόμη και για πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας (λένε… λένε). Επειδή και όλο το 2018 συνεχώς έλεγαν αλλά τίποτε δεν βρήκαν για την ώρα μέχρι αποδείξεως του εναντίου, καταγράφω τη νέα απόπειρα και προχωρώ.
Διότι σήμερα, πέραν της γνωστής μου εκτίμησης για εκλογές τύπου 1985, θα προσθέσω ακόμη μία, κοινωνιολογική: Οδεύουμε σε καθαρά ταξικές εκλογές. Προσοχή! Οχι πολιτικές, όχι ιδεολογικές μόνον, ταξικές. Σκέτο. Δεν θα συγκρουστούν απλώς η Ν.Δ. με τον ΣΥΡΙΖΑ στις κάλπες, στο πλαίσιο ενός νέου διπολισμού. Τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Η διεργασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στην ελληνική κοινωνία από το 2010 έως σήμερα έχει οδηγήσει σε μείζονες κοινωνικές ανατροπές. Κάποτε μπορούσαν να ψηφίσουν Ν.Δ. και ο βιομήχανος και ο εργάτης. Από τη στιγμή που η τρόικα έκλεισε τις πόρτες του Δημοσίου στους αδυνάμους, τα κόμματα «σούπερ μάρκετ» έχασαν την πελατεία τους. Ο απογοητευμένος χθεσινός αφισοκολλητής του βουλευτή της Ν.Δ., το παιδί για όλες τις δουλειές, είναι σήμερα πυρηνάρχης και βουλευτής στη Χρυσή Αυγή!
Κάποτε επίσης -στο όχι μακρινό 2015- μπορούσαν να ψηφίσουν (και ψήφισαν) ΣΥΡΙΖΑ και η καθαρίστρια και ο εισοδηματίας από το Ψυχικό, ο οποίος ανοήτως πίστεψε τον Τσίπρα ότι θα του καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ. Η ίδια η ζωή έδειξε πως ούτε αυτό μπορεί να συμβεί. Οι κοψοχέρηδες αφελείς ακούν ΣΥΡΙΖΑ και τρέχουν. Σαν καμπάνες ηχούν στα αυτιά προκομμένων ανθρώπων, που είχαν την «ατυχία» να κληρονομήσουν ακίνητη περιουσία από τους γονείς τους, η ομολογία του Τσακαλώτου περί «ταξικής μεροληψίας» στην πολιτική. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, χτίστηκαν ψηλά τείχη μέσα στη δεκαετία ανάμεσα στις κοινωνικές ομάδες. Η Ν.Δ. σήμερα είναι κατά βάση το κόμμα των αστών και ο ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα των λαϊκών στρωμάτων. Στην εκλογική βάση της Ν.Δ. έχουν ενταχθεί αστοί, δικηγόροι, ιατροί, μηχανικοί, καθηγητές, αξιωματούχοι, οι οποίοι στο παρελθόν ψήφιζαν συνεχώς ΠΑΣΟΚ, Δημοκρατική Αριστερά, Ποτάμι. Ποτέ Δεξιά.
Τώρα ψηφίζουν με φανατισμό Μητσοτάκη «για να είναι σίγουρα δεύτερος ο Τσίπρας»! Στην πραγματικότητα, έχουν συγχωνευθεί σε μία παράταξη σχεδόν όλοι οι αστοί του εκλογικού χάρτη μαζί και με λαϊκά στρώματα βεβαίως, όχι πλειοψηφικά, που διατηρούν σχέση ζωής με τη συντηρητική παράταξη. Στατιστικά στοιχεία δείχνουν μάλιστα ότι ο (γηρασμένος) κορμός της παράταξης πλέον αποτελείται από επιτυχημένους προσοδούχους ηλικίας 50 ετών και άνω, με τον κύριο όγκο δυνάμεων στους εξηντάρηδες που πασχίζουν να διαφυλάξουν τους κόπους μιας ζωής.
Στην εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος, παρά την υπερεπένδυση κάποιων στο ΠΑΣΟΚ της παρακμής, επιβλήθηκε ως η δεύτερη δύναμη στη χώρα, έχουν ενοποιηθεί σχεδόν όλα τα στρώματα που στην πρώτη φάση της κρίσης κλήθηκαν να πληρώσουν όλα τα στραβά ψωμιά της απροστάτευτοι ιδιωτικοί υπάλληλοι (σε αυτούς απευθύνεται ο Τσίπρας δίνοντας αύξηση κατώτατου μισθού ένα πενηντάρικο), στους επιδοματούχους του κοινωνικού μερίσματος και του εγγυημένου εισοδήματος (μακροχρόνια άνεργοι που δεν βρίσκουν εργασία λόγω ηλικίας), δημόσιοι υπάλληλοι που ζουν με τον φόβο της απόλυσης, άνεργοι πτυχιούχοι κ.ά. Οι περισσότεροι, τέως παπανδρεϊκοί. Κορμός αυτής της παράταξης είναι οι νέοι ηλικίας 18-44, ομάδα στην οποία η Ν.Δ. έχει μειοψηφικά ποσοστά (οι συνέπειες της ημιδιάλυσης – επανίδρυσης της ΟΝΝΕΔ). Το πλεονέκτημα της Ν.Δ. στον δρόμο προς τις εκλογές είναι ότι όλοι οι αστοί, μια συμπαγής ομάδα του 35%, είναι συσπειρωμένοι γύρω της.
Το μειονέκτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι πως δεν μπορεί λόγω της διακυβέρνησής του να συσπειρώσει όλα τα λαϊκά στρώματα. Εχει διαρροές προς το ΚΚΕ (εξ ου και οι πρόσφατες εχθροπραξίες), ενώ άλλη ισχυρή ομάδα ψηφοφόρων από τα λαϊκά στρώματα, το πελαγωμένο και άστεγο αντιμνημόνιο που αμφισβητεί την παγκοσμιοποίηση, οδεύει προς την πάσης φύσεως Ακροδεξιά. Σιχαίνεται την Αριστερά. Ο αστάθμητος παράγων της κάλπης αυτής, της ταξικής, είναι τα σκάνδαλα.
Ο σατανικός ΣΥΡΙΖΑ δεν εύχεται ποινικές διώξεις για να καταδικάσει κανέναν σε φυλακή αλλά για να ενισχύσει την ταξική συνείδηση απογοητευμένων λαϊκών στρωμάτων με επιχειρήματα του τύπου «πλήρωναν τη Νοvartis ενώ σου έκοβαν τις συντάξεις». Αυτό είναι αληθινά επικίνδυνο. Λίαν επικίνδυνο. Και πρέπει να αποκρουστεί. Δεν ομιλούν ως μωρές παρθένες πλέον. Ομιλούν ως παρθένες με παρελθόν. Θα επανέλθω.
