Στη σκιά των αποκαλύψεων του σκανδάλου, το Μαξίμου επιχειρεί να ελέγξει τον χρόνο και το πολιτικό κόστος
Η πολιτική καταιγίδα θα έρθει αργά ή γρήγορα κι ας μπήκαμε στην άνοιξη. Η κυβέρνηση απλώς προσπαθεί να διαχειριστεί την καταιγίδα και να την τοποθετήσει σε έναν χρόνο που θα συμβαδίσει με τις όποιες επιδιώξεις της. Και να την αποσυνδέσει, αν είναι δυνατόν, από την οικονομική καταιγίδα του πολέμου ο οποίος θα διαρκέσει.
Ωστόσο, όσο προχωράμε στην καρδιά της πολιτικής καταιγίδας τόσο συνειδητοποιούμε αθέατες πτυχές της Παρά το γεγονός ότι για λίγο η προσοχή μας αποσπάται από σπασμωδικές ενέργειες της κυβερνήσεως. Οπως αυτή με την τοποθέτηση των συγγενών θυμάτων Τεμπών σε άλλο όροφο από την αίθουσα της κύριας δίκης (χυδαία πράξη προσβολής της μνήμης τους) και με τη θρασύτατη επιχειρηματολογία του υπουργού Δικαιοσύνης ότι δεν προβλέπεται ειδική θέση για υποψήφιους αρχηγούς κομμάτων.
Την οποία υιοθέτησε και ο πρωθυπουργός. Θα τολμούσαν ποτέ να κάνουν το ίδιο στη Μάγδα Φύσσα; Να τη στείλουν να παρακολουθεί τη δίκη του δολοφόνου του γιου της σε άλλον όροφο; Θυμηδία. Και πάλι όμως η ανοησία τους τούς καθιστά χορηγούς επικοινωνίας του κόμματος Καρυστιανού. Ωστόσο, όλα αυτά τα σπασμωδικά, τα ανόητα και τα χαζά που θα έχουν ως αποτέλεσμα να πάρουν ξανά την ανηφόρα τα ποσοστά του κόμματος αυτού πριν καν γεννηθεί δεν μας αποσπούν από το κύριο θέμα. Από τις αθέατες πτυχές της υπόθεσης των υποκλοπών που αρχίζουν να αναδύονται και δίνουν νέα διάσταση στην υπόθεση. Το σκάνδαλο των υποκλοπών είναι τέσσερα αδικήματα σε ένα.
Το πρώτο είναι αυτή καθαυτή η διάπραξη του αδικήματος της παράνομης ακροάσεως. Το δεύτερο είναι τα τυχόν αδικήματα υπουργών που φέρεται ότι προκύπτουν από την ακρόαση των επικοινωνιών και συγκαλύφθηκαν. Ηδη έχει γραφτεί στον Τύπο ότι έναν τον γύρισαν πίσω στην Αθήνα όταν τον βρήκαμε στο δρόμο για τη Λάρισα όπου μετέβαινε μυστικώς και εν αγνοία του αρχηγείου για να εισπράξει μίζες την περίοδο της πανδημίας. Το τρίτο ειδικότερο αδίκημα στο οποίο θα σταθούμε σήμερα είναι η υπονόμευση της εθνικής ανεξαρτησίας όπως προκύπτει από την παράνομη ακρόαση των επικοινωνιών των υπουργών Εξωτερικών και Αμυνας, καθώς και του αρχηγού των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι κύριοι Δένδιας και Παναγιωτόπουλος, καθώς και ο κύριος Φλώρος συνομιλούσαν ως όφειλαν την επίμαχη περίοδο με ομολόγους τους από όλες τις χώρες της Δύσης, οι οποίοι είναι σύμμαχοί μας και οι οποίοι μαζί με τους δικούς μας υπουργούς παρακολουθούνταν επίσης. Και δεν παρακολουθούνταν μόνο από έναν από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών αλλά, επειδή στο παιχνίδι ήταν ιδιώτης αλλοδαπός από χώρα της περιοχής, παρακολουθούνταν από δύο. Και πιθανόν να άκουγαν δύο. Οχι μόνο εμείς.
Αυτό ανοίγει ένα τεράστιο νομικό ζήτημα, καθώς έχει παραβιαστεί και η έννομη τάξη σύμμαχων κρατών, με συνέπεια να έχουν διαπραχθεί αδικήματα παρακολούθησης επικοινωνιών υπουργών ξένων κυβερνήσεων και σε άλλες επικράτειες. Υπό κανονικές συνθήκες και από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθεί αυτό που υπαινίσσεται ο κύριος Ντίλιαν, δηλαδή η σύνδεση ιδιωτικής εταιρίας και κρατικών υπηρεσιών με σύμβαση, τότε θεωρητικά είναι πιθανό να ασκηθούν διώξεις και στις χώρες αυτές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη Βρετανία, στη Γερμανία, στη Γαλλία, παντού. Είναι όμως θεωρητικά πιθανόν και κάτι άλλο: Να μην ασκηθούν διώξεις, αλλά σε αντάλλαγμα γι’ αυτό να μας ζητηθεί να κάνουμε πέντε βήματα πίσω σε μεγάλα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής.
Ιδού η υπονόμευση της εθνικής ανεξαρτησίας. Επειδή, επίσης, εγείρεται θεωρητικά ζήτημα διάπραξης κατασκοπίας, πρέπει να επισημανθεί ότι από το περιεχόμενο των παράνομων επισυνδέσεων υπονομεύεται και η προσωπική ανεξαρτησία πολιτικών προσώπων, και μάλιστα υπουργών στην πατρίδα μας. Εχει κάθε λόγο να δηλώνει αδιάφορο κάθε πολιτικό πρόσωπο με τη συνέχιση της υπόθεσης αυτής όταν γνωρίζει πως πράγματα που έλεγε σε τηλέφωνα για κρατικές υποθέσεις ή για την ιδιωτική του ζωή δεν τα γνωρίζει μόνο η κυβέρνησή του αλλά, μέσω του ιδιώτη, τυχόν και άλλες κυβερνήσεις. Ελπίζω να αντιλαμβανόμαστε τη σοβαρότητα της υποθέσεως. Και, τέλος, υπάρχει ένα τέταρτο αδίκημα στην υπόθεση αυτή, το αδίκημα Νίξον. Η συγκάλυψη. Δεν είναι πολιτικό αδίκημα, είναι παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης. Είναι νομικό αδίκημα και εμπλέκονται πολλοί.
Πιθανόν βουλευτές και δικαστές. Αν ανασυρθεί από το αρχείο το πόρισμα και προλάβει και πιάσει ξανά δουλειά εξεταστική επιτροπή στη Βουλή, αν δεν προκηρυχθούν προηγουμένως εκλογές, είναι ηλίου φαεινότερον ότι θα πρέπει να λογοδοτήσουν στους θεσμούς αυτοί που προσπάθησαν να κρύψουν αυτά τα αδικήματα.
Η συγκάλυψη είναι το αδίκημα του αδικήματος. Και όσοι μετείχαν συμπτωματικά προήχθησαν σε υπουργούς ή σε βαθμίδες της Δικαιοσύνης. Η κυβέρνηση, βεβαίως, προσπαθεί να διαχειριστεί τον χρόνο για να προλάβει να ελέγξει τις εξελίξεις και σ’ αυτό βολεύεται και από το γεγονός ότι η δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ καθυστερεί κι άλλο. Θα φτάσει στη Βουλή μετά το Πάσχα. Ωστόσο, φαίνεται να υποτιμά κάτι το Μαξίμου. Οτι όλες αυτές οι υποθέσεις, ακόμα κι αν κλείσει ξαφνικά τη Βουλή ένα βράδυ, θα κυριαρχήσουν την περίοδο των εκλογών. Πήραμε μια γεύση από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ χθες. Οπότε, όπως τα έκαναν, «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα».
