Οι πολιτικοί «μύθοι» στην Ελλάδα κατασκευάζονται με λεφτά, πολλά λεφτά και συνήθως… εισαγόμενα. Ενας από τους κάλπικους μύθους, εκείνος του Ελευθερίου Βενιζέλου, που λαδωνόταν από τον Βασίλειο ή Μπάζιλ Ζαχάρωφ (εικ. 1). Ο Ζαχάρωφ γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1849 (απεβ. το 1936). Ηταν μεγαλέμπορος όπλων (πουλούσε και στους Τούρκους) και δρούσε και για λογαριασμό χωρών όπως η Αγγλία και η Γαλλία. Εν πολλοίς ήταν δική του ιδέα να εμπλακούμε στη Μικρασιατική Εκστρατεία.
Στον Βενιζέλο έσπρωχνε άφθονο παρά για να κάνει τα θελήματα τα δικά του αλλά κυρίως των Αγγλογάλλων. Αξίζει να διαβάσετε απόσπασμα επιστολής προς τον Ζαχάρωφ που στέλνει ο Γεώργιος Αβέρωφ, ανιψιός και βασικός κληρονόμος του ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ. Ο ανιψιός του ευεργέτη ήταν κομματάρχης του Ελευθερίου Βενιζέλου και υπουργός Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Προσωρινή Κυβέρνηση Θεσσαλονίκης.
Στην επιστολή του ο Αβέρωφ ευχαριστεί για τα άφθονα χρήματα που διέθεσε ο Ζαχάρωφ στο κόμμα των Φιλελευθέρων και του ζητά κι άλλα για να αγοράσουν και οίκημα που θα στεγάσει γραφεία του κόμματος και στο οποίο θα κατοικούσε ο ίδιος ο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Η επιστολή του Γ. Αβέρωφ (βλ. εικ. 2) σώζεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης (ΕΛΙΑ-ΜΙΕΤ), στο Αρχείο Γ. Αβέρωφ. Παρατίθεται ολόκληρη στο βιβλίο μου «Η αλήθεια για τον Ελευθέριο Βενιζέλο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αμμων (εικ. 3).
«Αξιότιμε φίλε κ. Ζαχάρωφ
Συμφώνως με την εκφρασθείσαν προς με επιθυμίαν σας κατά την εν Μόντε Κάρλο συνάντησίν μας, σπεύδω σήμερον μετά πάροδον τριών μηνών από της στιγμής εκείνης ν’ αποστείλω υμίν εσωκλείστως συνοπτικήν κατάστασιν της διαχειρίσεως των ποσών τα οποία τόσον γενναιοφρόνως εθέσατε εις την διάθεσιν της επιτροπής του κόμματος των Φιλελευθέρων.
Εκ της καταστάσεως ταύτης θέλετε ιδεί τα μέχρι τέλους Απριλίου πεπραγμένα. Τα αποτελέσματα είναι πράγματι ικανοποιητικότατα, διότι αι τελευταίαι εκλογικαί επιτυχίαι και η λαμπρά στάσις του Τύπου μέχρι σήμερον και η εν γένει ευχάριστος θέσις του κόμματος των Φιλελευθέρων οφείλονται εν μέρει τουλάχιστον εις την υλικήν ταύτην υποστήριξιν.
Εντούτοις το μέχρι σήμερον δαπανηθέν ποσόν δεν είναι υπέρογκον και τούτο διότι η διαχείρισις εγένετο μετά πολλής φειδούς και νοικοκυροσύνης και διότι η επιτροπή έχει υπ’ όψιν της διά του γενναίου ποσού το οποίον εθέσατε εις την διάθεσίν της να επαρκέση εις όλας τας ανάγκας και υποχρεώσεις του κόμματος μέχρι του τέλους 1916 και εις την αγοράν ακόμη της οικίας ήτις συμφώνως προς τας επιθυμίας σας θα δωρηθή εκ μέρους υμών προς τον Πρόεδρόν μας κ. Βενιζέλον. […]
Η μεγάλη δυσχέρεια εις το ζήτημα τούτο προέρχεται από την επίμονον άρνησιν του Προέδρου μας κ. Βενιζέλου να δεχθή προσωπικώς μίαν τόσον μεγάλην δωρεάν, καίτοι αναγνωρίζει την μεγάλην χρησιμότητα και απόλυτον ανάγκην της εγκαταστάσεως των γραφείων του κόμματος και των εφημερίδων μας εις ευπρεπές οίκημα, εις διαμέρισμα του οποίου και να κατοική.
Κατά την εμήν γνώμην η δυσχέρεια αύτη δύναται να αρθή ευκόλως εάν την δωρεάν κάμητε υμείς ή προς το κόμμα των Φιλελευθέρων ή κάλλιον προς τον κ. Βενιζέλον ως αρχηγόν του κόμματος των Φιλελευθέρων: τοιουτοτρόπως ο κ. Βενιζέλος θα έχει την χρήσιν της οικίας εφ’ όσον ζη, κατόπιν δε θα περιέρχεται αύτη εις το κόμμα. Μίαν ταύτην λύσιν προτεινομένην παρ’ ημών, έχω την εντύπωσιν ότι θ’ αποδεχθή ο κ. Βενιζέλος, λύεται δε ούτω το σπουδαίον τούτο ζήτημα, μεγίστης δι’ ημάς σημασίας διότι εδραιούται πλέον και οργανούται οριστικώς, συμφώνως με τα εν Αγγλία κρατούντα, το μέγα τούτο κόμμα των Φιλελευθέρων, του οποίου υμείς θα είσθε ο μέγας ευεργέτης». Ετσι αγόραζε ψήφους και συμπάθειες ο «εθνάρχης». Με τα χρήματα από εμπόρους όπλων και ξένων «χορηγών».
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
