Τον Ιούλιο πρότεινα μποϊκοτάζ της ταινίας «Οδύσσεια» που σκηνοθέτησε ο Αγγλοαμερικανός Κρίστοφερ Νόλαν. Τήρησα κατά το ήμισυ την πρότασή μου. Την παρακολούθησα μεν την «Οδύσσεια», αλλά αδαπάνως. Η παραγωγή δεν είδε τα ευρώ μου – κι ούτε υπήρχε εξαρχής τέτοιο ενδεχόμενο. Βλέποντάς τη διαπίστωσα ότι πρόκειται για μία τρίωρη πολεμική εναντίον του ελληνικού πολιτισμού και δη της περιόδου που εκκινεί με την πόρθηση της Τροίας.
Ο Οδυσσεύς παρουσιάζεται ως ένας συντετριμμένος βετεράνος πολέμου, μεταμεληθείς έως και ολοφυρόμενος για τους Ελληνες που «παραβίασαν τον νόμο του Δία» (λες και ο Δίας είχε νομοθετήσει να μην πορθούνται οι πόλεις από αντίπαλα στρατεύματα) και μετανιωμένος για την έμπνευση του Δούρειου Ιππου.
Προς το τέλος του φιλμ εκφωνεί δακρύβρεχτα λογύδρια για τη συμπεριφορά του στρατού των Αχαιών μόλις πέρασαν τις πύλες της Τροίας, καθώς και για την Εποχή του Χαλκού που τελείωνε. Βέβαια, όσοι ζούσαν στην Εποχή του Χαλκού δεν γνώριζαν ότι η εποχή τους θα «βαφτιζόταν» έτσι από τον Δανό αρχαιολόγο Κρίστιαν Γιούργκενσεν Τόμσεν (1788-1865). Δυστυχώς δεν ζει ούτε εις χαλκοεποχίτης για να πει στον Νόλαν ότι δεν ήξερε πως οι καιροί του ήταν η Εποχή του Χαλκού.
Πάντως, είναι στ’ αλήθεια εντυπωσιακή η εμμονή του σκηνοθέτη με τη δαιμονοποίηση της περιόδου του ελληνικού πολιτισμού μετά τον Τρωικό Πόλεμο και το «σκοτάδι» που απλώθηκε στην ανθρωπότητα. Κοντολογίς, το θέατρο, η φιλοσοφία, η ιατρική, τα μαθηματικά, η Μάχη του Μαραθώνα, η θυσία των Λακεδαιμονίων και των Θεσπιέων στις Θερμοπύλες, η αστρονομία, η δημοκρατία, η μηχανική, η γλυπτική και ζωγραφική, η γυμναστική και όλα τα υπόλοιπα ελληνικά επιτεύγματα είναι «σκοτάδι».
Επίσης ενοχλητική είναι η εμμονή του Νόλαν να κάνει το ελληνικό στράτευμα να παραπέμπει στην ανθρωπογεωγραφία των ΗΠΑ. Η πρώτη εικόνα στο πρώτο πλάνο που βλέπει ο θεατής είναι κάποιος αφρικανικής καταγωγής… ραψωδός να αφηγείται τα κατορθώματα του Οδυσσέα. Το δεύτερο πλάνο ήταν μια τρανς που το… έπαιζε Σίνων (από τον Βιργίλιο ο χαρακτήρ, όχι από τον Ομηρο). Εδώ αξίζει να σημειωθεί ότι φαντάζει κωμικοτραγική η σκηνή όπου ο Γιάννης Κοκιασμένος (ο μοναδικός Ελληνας ηθοποιός στην ταινία, που υποδύεται έναν χωρικό) μιλάει ελληνικά και τον… μεταφράζει στα αγγλικά Αφροαμερικανός «Αχαιός»! Για γέλια η φάση, ρε παιδιά…
Μαζί με τα παραπάνω ανατριχίλα προκαλεί η «ωραία» Ελένη, η οποία είναι η Κενυάτισσα ηθοποιός Λουπίτα Νιόγκο. Στην ταινία φαίνεται κακάσχημη, και μάλιστα ο Νόλαν την έχει… σημαδέψει. Της έχει βάλει εμφανέστατες ουλές στο πρόσωπο, υπαινισσόμενος έτσι ότι ο Μενέλαος την έκανε νταούλι στο ξύλο άμα τη επιστροφή στη Σπάρτη. Μάλλον διότι σουρτούκευε με τον Πάρη στα ξένα.
Καλά στοιχεία δεν είχε αυτό το κατασκεύασμα; Είχε. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι δεν βαριέσαι. Μάλιστα, όταν πλησιάζει το φινάλε, ενδέχεται να έχεις και μια αγωνία αν ο Οδυσσεύς θα κατορθώσει να ξεπαστρέψει τους μνηστήρες. Επίσης ωραία έδειχναν και μερικά πλάνα που παρέπεμπαν ολίγον τι σε Ταρκόφσκι (ειδικά το παιχνίδι με τα στοιχεία της φύσης και το αίσθημα της νοσταλγίας που δημιουργεί η πλοκή).
Ομως τα λίγα καλά δεν ισοφαρίζουν το ξεκάθαρα ανθελληνικό μήνυμα. Ισως γι’ αυτό να επικοινώνησε με τον Νόλαν για να τον ευχαριστήσει ο «αντινατιβιστής», (ευφημισμός για το «ανθέλληνας») Κυριάκος Μητσοτάκης. Συνελόντι ειπείν, το καρπούζι δεν ήτο μόνο μάπα, αλλά και δηλητηριώδες!
Από τη στήλη «Περι πωλητικης» της «δημοκρατίας»
