Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του ΠΑΟ Μιχάλης Βουτσαράς έγραψε ιστορία σε μια αγνή εποχή του ποδοσφαίρου
O Μιχάλης Βουτσαράς, ο παλαίμαχος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού, που «έφυγε» προχθές στα 90 του, άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο το 1952, σε ηλικία 17 ετών, σε μια μικρή, ανεξάρτητη ομάδα, την Αμυνα Ρουφ, ομάδα της περιοχής στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε. Στα δεκαεννέα του μεταγράφηκε στη Δόξα Πειραιώς, στην οποία αγωνίστηκε δύο χρόνια στα επίσημα πειραϊκά πρωταθλήματα.
Οι καταπληκτικές του εμφανίσεις προκάλεσαν το ενδιαφέρον των μεγάλων ομάδων και το 1956 πήρε μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό, με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε μέχρι το 1967, οπότε και τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 31 ετών, βιώνοντας τις καλύτερες στιγμές της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας του. Το 1957 καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα και μέχρι το 1963 ήταν βασικός, όμως με τον ερχομό των Τάκη Οικονομόπουλου και Ηρακλή Βόμβα έπαιζε βασικός κυρίως στους εκτός έδρας αγώνες. Με τον Παναθηναϊκό αναδείχτηκε πέντε φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1960, 1961, 1962, 1964, 1965) και μία φορά κυπελλούχος (1967).
Το 1956 πρόεδρος στη Δόξα Πειραιώς ήταν ο πατέρας του γράφοντος, ιατρός, με αντιπροέδρους τους αδελφούς Νίνο και Θανάση Μολδοβανίδη. Οταν ο Παναθηναϊκός έκανε την πρόταση στη Δόξα, αποφασίστηκε η παραχώρησή του και ο σύλλογος της Νίκαιας (στη Νίκαια ήταν η έδρα της Δόξας) πήρε από τον Παναθηναϊκό «μια πλήρη ποδοσφαιρική εξάρτυση», δηλαδή φανέλες, παντελονάκια, κάλτσες και παπούτσια για τους παίκτες της (η Δόξα είχε τα ίδια χρώματα με τον Παναθηναϊκό) και εξασφάλισε για μια πλήρη αγωνιστική περίοδο τα… αναψυκτικά στο ημίχρονο και στο τέλος κάθε αγώνα!
Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο αγνά ήταν τότε τα πράγματα, αλλά και πόσο απλά. Ο αντιπρόεδρος της Δόξας, Νίνος Μολδοβανίδης, γνώρισε την αδελφή του Μιχάλη Βουτσαρά (Τατιανή), την οποία παντρεύτηκε. Ετσι, ο Μιχάλης μεταγράφηκε στη Δόξα, στην ομάδα του Νίνου. «Γιατρέ, να τον δώσουμε τον Μιχάλη στον Παναθηναϊκό» ήταν η άποψη που εξέφρασε ο «πράσινος» Νίνος στον πατέρα μου. «Να δούμε αν τον θέλει και ο Ολυμπιακός» είπε ο Θανάσης Μολδοβανίδης, που ήταν «ερυθρόλευκος». Τελικά, επεκράτησε ο Νίνος, αφού υπήρχε πλέον και η συγγένεια με τον Μιχάλη που ήταν επίσης «εξ Αθηνών»! Αλλες εποχές, άλλα ήθη, άλλο ποδόσφαιρο!
Από τη στήλη «Η Ακίς» της «Δημοκρατίας»
