Με αφορμή την επιδείνωση του καιρού, η κυβέρνηση έστησε ακόμη μία φορά ένα γνώριμο από το παρελθόν σκηνικό πανικού, που δεν βασίζεται τόσο στα πραγματικά δεδομένα όσο στη δραματοποίηση και την επικοινωνιακή τους εκμετάλλευση
• Με αφορμή την επιδείνωση του καιρού, η κυβέρνηση έστησε ακόμη μία φορά ένα γνώριμο από το παρελθόν σκηνικό πανικού, που δεν βασίζεται τόσο στα πραγματικά δεδομένα των καιρικών φαινομένων όσο στη δραματοποίηση και την επικοινωνιακή τους εκμετάλλευση…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Στο πλαίσιο αυτής της επικοινωνιακής καταιγίδας, μέχρι και ο μετεωρολόγος – βουλευτής της Ν.Δ. Καλλιάνος κλήθηκε στο Μαξίμου και φωτογραφήθηκε με τον Κ. Μητσοτάκη για να μας ενημερώσουν -όπως ανακοινώθηκε- ότι παρείχε «αναλυτική ενημέρωση για την εξέλιξη των φαινομένων και τις περιοχές όπου αναμένονται τα πιο έντονα καιρικά φαινόμενα, ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή προετοιμασία». Κάπως έτσι, ο πρωθυπουργός εμφανίστηκε και ως μετεωρολόγος. Οχι όμως για τον καιρό αλλά για την πολιτική επικοινωνία…
• Η εικόνα δεν είναι προφανώς τυχαία. Εντάσσεται στο σταθερό μοτίβο καλλιέργειας φόβου, το οποίο τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε βασικό εργαλείο διακυβέρνησης. Αλλωστε, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα της Ελληνικής Μετεωρολογικής Εταιρείας, το 73% των πολιτών θεωρεί ότι οι μετεωρολογικές προβλέψεις παρουσιάζονται υπερβολικά εντυπωσιακές και δραματοποιημένες, προκαλώντας αδικαιολόγητο άγχος και σύγχυση, αντί για ψύχραιμη ενημέρωση.
• Ο φόβος δεν είναι καινούργιος επισκέπτης στη δημόσια ζωή. Κατά την περίοδο της πανδημίας, η θεωρία της «ατομικής ευθύνης» κυριάρχησε απόλυτα. Τα παρατεταμένα lockdowns, οι αντιφατικές οδηγίες και οι συνεχείς απαγορεύσεις δεν προκάλεσαν μόνο οικονομική καταστροφή. Αφησαν και βαθιά ψυχολογικά τραύματα σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, τα οποία παραμένουν ενεργά ως σήμερα.
• Το μήνυμα ήταν από τότε σαφές: μην αμφισβητείς, μην κρίνεις, υπάκουσε. Το ίδιο μοτίβο εφαρμόστηκε και στις μεγάλες πυρκαγιές. Με το δόγμα των μαζικών «εκκενώσεων», οι πολίτες εγκατέλειπαν πανικόβλητοι τις περιουσίες τους, επειδή το κράτος είχε αποδειχτεί ανίκανο να το κάνει. Η ευθύνη μεταφέρθηκε ξανά στον πολίτη, ενώ η κρατική ανεπάρκεια καλύφθηκε με σειρήνες και μηνύματα κινδύνου…
• Σήμερα η πολιτική του φόβου συνοδεύεται από νέες πολιτικές σκοπιμότητες. Προσχηματική τηλεργασία, «μείνετε σπίτι», κλείσιμο σχολείων και υπηρεσιών, διακριτικό κλείσιμο του ματιού προς συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι δημόσιοι υπάλληλοι – ένα από τα εναπομείναντα προνομιακά εκλογικά ακροατήρια του κυβερνώντος κόμματος.
• Η καλλιέργεια του φόβου στις μάζες δεν είναι επικοινωνιακή αστοχία αλλά συνειδητή επιλογή που, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, γίνεται ακόμη πιο χρήσιμη. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόσφατα η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» αποκάλυψε πως στις εκλογές του 2023 μελετήθηκαν για λογαριασμό της Ν.Δ., από ειδική επαγγελματική ομάδα συμβούλων, συστηματικά τα ψυχολογικά προφίλ των Ελλήνων ψηφοφόρων…
• Ο φόβος, η ανασφάλεια και η κόπωση αποτελούν παραμέτρους πολιτικού σχεδιασμού. Στο πλαίσιο αυτό ο κ. Μητσοτάκης επενδύει και στη διεύρυνση του «μείνετε σπίτι» εν όψει της κάλπης. Με την κοινωνική δυσαρέσκεια να φουντώνει, η ύστατη ελπίδα του είναι οι θυμωμένοι πολίτες να μην πάνε να ψηφίσουν και να προτιμήσουν -ως έκφραση της δυσφορίας τους- όχι την αρνητική ψήφο αλλά την αποχή, μπας και κρατήσει έτσι η Ν.Δ. κάποια αξιοπρεπή ποσοστά…
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
