Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, όταν έρθει η ώρα της αληθινής δοκιμασίας, δεν μετράει πόσο λαμπρά φαίνεται το λυχνάρι από έξω, αλλά αν υπάρχει αρκετό λάδι για να αντέξει το σκοτάδι
• Η παραβολή των δέκα παρθένων, που θα ακουστεί σήμερα Μεγάλη Τρίτη εν μέσω της Μεγάλης Εβδομάδας, αποκτά μια πικρή πολιτική διάσταση. Δέκα παρθένες βγαίνουν να υποδεχτούν τον Νυμφίο. Ολες κρατούν λυχνάρι, αλλά μόνο οι πέντε φρόνιμες έχουν φροντίσει να πάρουν μαζί τους λάδι – το πραγματικό απόθεμα που κρατάει τη φλόγα ζωντανή στα μεσάνυχτα. Οταν ακούγεται η κραυγή «ιδού ο Νυμφίος», οι μωρές μένουν με άδεια δοχεία. Ζητούν να δανειστούν, αλλά είναι αργά. Η πόρτα κλείνει και μένουν έξω από τον γάμο…
- Του Ανδρέα Καψαμπέλη
• Αυτή η εικόνα φωτίζει με σκληρό τρόπο το χθεσινό τηλεοπτικό μήνυμα του Κ. Μητσοτάκη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σε μια μείζονα υπόθεση συστηματικής κακοδιαχείρισης και κατάχρησης ευρωπαϊκών αγροτικών επιδοτήσεων, με δικογραφίες που εμπλέκουν δεκάδες βουλευτές της Ν.Δ. και δύο πρώην υπουργούς, εμφανίστηκε ως σταυροφόρος της «κάθαρσης», μίλησε για «σημείο καμπής» και «νέα αφετηρία» στη μάχη με το «βαθύ κράτος», πρότεινε άρσεις ασυλιών, ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή από το 2027 και έκανε μίνι ανασχηματισμό.
• Ολα αυτά παρουσιάστηκαν ως πράξεις υψηλής θεσμικής ευθύνης και αποφασιστικότητας. Ομως, η παραβολή υπενθυμίζει ότι το θέμα δεν είναι η εξωτερική λάμψη του λυχνίου, ούτε η αναμμένη «λαμπάδα της θεσμικότητας» ούτε η ηχηρή προφορά της λέξης «κάθαρση» ούτε η επικοινωνιακή προετοιμασία, οι θεατρινικές κινήσεις και η σκηνοθετημένη ετοιμότητα.
• Το κρίσιμο είναι αν υπάρχει πραγματικό έλαιο μέσα, εσωτερικό απόθεμα αλήθειας, ουσιαστικής λογοδοσίας και πολιτικής τόλμης. Γιατί έρχεται η στιγμή τα πολιτικά μεσάνυχτα, όπου δεν δοκιμάζεται η σκηνοθεσία της ετοιμότητας, αλλά η ύλη της. Και η κυβέρνηση δεν αγρυπνούσε πραγματικά. Αποδεικνύεται ότι απλώς διαχειριζόταν το σκοτάδι, μεταθέτοντας και διαχέοντας ευθύνες, μετατρέποντας μια βαθιά κρίση σε επικοινωνιακό αφήγημα «ρήξης με τα κακώς κείμενα».
• Ο κ. Μητσοτάκης επιχειρεί να μετατρέψει ένα σκάνδαλο που φέρει τη δική του σφραγίδα σε ευκαιρία αυτοπροβολής και διάσωσης. Οι παραιτήσεις και οι άρσεις ασυλίας προβάλλονται ως απόδειξη καθαρότητας, ενώ το «ψάρι βρομάει από το κεφάλι» και η μόνη πραγματική κάθαρση οφείλει να ξεκινήσει από εκεί. Το λάδι δεν δανείζεται την τελευταία στιγμή. Δεν αρκεί η ρητορική της διαφάνειας όταν τεράστια ποσά αγροτικών πόρων μοιράστηκαν με αδιαφανή και πελατειακό τρόπο, ενώ η κυβέρνηση εξακολουθεί να ποζάρει ως δήθεν υπερασπιστής της αριστείας και της θεσμικής υπεροχής…
• Η παραβολή των δέκα παρθένων λειτουργεί ως σκληρή προειδοποίηση ότι η αυθεντική ετοιμότητα και η πραγματική κάθαρση χτίζονται με καθημερινή συνέπεια, όχι με πυροτεχνήματα και κινήσεις εντυπωσιασμού κατόπιν εορτής. Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, όταν έρθει η ώρα της αληθινής δοκιμασίας, δεν μετράει πόσο λαμπρά φαίνεται το λυχνάρι απέξω, αλλά αν υπάρχει αρκετό λάδι για να αντέξει το σκοτάδι.
• Με τον κ. Μητσοτάκη συμβαίνει ακριβώς αυτό. Η «κάθαρση» και οι χθεσινές εξαγγελίες του είναι λυχνάρι χωρίς λάδι. Και η πόρτα έχει κλείσει πια, χωρίς δεύτερη ευκαιρία.
Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»
