ΑΠΟΨΕΙΣ

Η στάση του Παπανδρέου το 2009 και οι χειρισμοί του Τσίπρα

Τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στην Τουρκία παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και «πνευματικό παιδί» του Κωνσταντίνου Καραμανλή Προκόπης Παυλόπουλος μας θύμισε χθες ακόμη μία ιστορική φράση του Εθνάρχη.

Ακόμα και στο γλωσσικό ζήτημα, το θλιβερό είναι ότι η χώρα μας εδώ και 5 χρόνια είναι απούσα και δεν παρακολουθεί τις εξελίξεις στα Βαλκάνια ενώ το κενό καλύπτεται μεθοδικά από την Τουρκία.

«Αντώνη, σήκωσε το τηλέφωνο, κάλεσε τον πρωθυπουργό και ζήτησέ του να υπάρξει επιτέλους συνάντησή σας!

Παρακολούθησα με ενδιαφέρον το Σάββατο το πρωί την απόπειρα Βενιζέλου να εξηγήσει στους συνέδρους του ΠΑΣΟΚ γιατί επείγει η διάλυση του κόμματος που σφράγισε την πορεία του τόπου μεταπολιτευτικά.

Ο Καραμανλής ήταν ο μόνος μεταπολεμικός Πρωθυπουργός που έθεσε το συμφέρον της πατρίδας υπεράνω του αντίστοιχου κομματικού, πολιτικού και προσωπικού, τολμώντας να προκαλέσει και να ταπεινώσει τον ισχυρότερο ηγέτη του κόσμου, γνωρίζοντας βεβαίως ότι θα εισπράξει προσωπικά το κόστος της πατριωτικής πράξεώς του.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ Από τον ΣΥΡΙΖΑ (του 4%) δεν θα περίμενε κανείς πολλά! Από τη μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη;

(κατά το «ΕΝΑ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΕΛΕΓΑΝ ΓΟΥΑΝΤΑ»)

Ενώ το Σάββατο απολαύσαμε το τρίγωνο του διαβόλου της Μπαρτσελόνα MSN (Μέσι, Σοέρες, Νεϊμάρ) να μη χάνει με τίποτα τη μπάλα, εμείς εδώ την έχουμε χάσει προ πολλού με το πρώτο χάσιμο να χρονολογείται το 1981.

Είτε έχουν αποφασίσει να ρίξουν στα βράχια τον Τσίπρα και να εκβιάσουν τον επόμενο είτε θέλουν να τον τελειώσουν πολιτικά

Είναι χρήσιμο να καταλάβουν όλοι ότι ο λαός μας δεν έχει μόνον υλικές ανάγκες

Η προϋπόθεση για να απαλλαγεί ο δυτικός κόσμος από τον στείρο οικονομισμό

Η κυβέρνηση ξεκίνησε χωρίς σχέδιο και χωρίς ξεκάθαρο στόχο,ενώ δεν είχε έτοιμη διαπραγματευτική ομάδα

Οποια και να είναι η συμφωνία, πρέπει να μην ξεχνάμε ότι ο τουρκικός ισλαμο-φασισμός καραδοκεί

Η αναθεώρηση της στρατηγικής από τον Τσίπρα και η περιθωριοποίηση Βαρουφάκη - Παναρίτη

Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν ήταν γνωστή η κατάληξη που θα είχε το σπριντ κυβέρνησης - θεσμών προς την υπογραφή συμφωνίας.

Γιατί θα πρέπει να αισθανόμαστε εθνικά υπερήφανοι, επειδή οι νυν κυβερνώντες μάχονται παλληκαρίσια υπό την σημαία της ζητιανιάς, αδιαφορώντας για τις αρνητικές συνέπειες που καλούνται να πληρώσουν σήμερα συλλήβδην οι Έλληνες, από τις άσφαιρες και αναποτελεσματικές «μαγκιές» τους;

Το πολιτικό μπρα ντε φερ φέρνει τελικά περισσότερη λιτότητα

Βρεθήκαμε τις προηγούμενες μέρες στο Κουρδιστάν, στην αυτόνομη αυτή περιοχή, όπου από το 1991 λειτουργεί ντε φάκτο ένα αυτόνομο κράτος, το οποίο από το 2005, οπότε και τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα του Ιράκ, απέκτησε και συνταγματική νομιμοποίηση.

Το πόσο πίσω έμεινε η Ελλάδα αυτά τα μαύρα χρόνια του Μνημονίου θα φανεί σε βάθος χρόνου και μακάρι αυτό να μη συμβεί, ως προς τα εθνικά μας θέματα, με δραματικό τρόπο

Προφανώς τα έχουνε ήδη βρει, μια νέα ήδη στημένη «συμβιβαστική» πρόταση θα πέσει σε λίγο στο τραπέζι, κι ο Τσίπρας θα επανέλθει εκ Βρυξελλών περίπου νικητής.

Μου αρέσει μέχρι στιγμής ο τρόπος με τον οποίο διαπραγματεύεται ο Τσίπρας, αρκεί να έχει αποτέλεσμα και να μη μας ρίξει στα βράχια.

Οι εκλογές της 7ης Ιουνίου δεν αφορούν το ποιος θα κυβερνήσει την Τουρκία, αλλά το πολιτειακό μέλλον του κράτους. Κάποτε, η αγαπημένη φράση των καθηγητών μας και η δική μας, στις συζητήσεις μας γύρω από την Τουρκία, ήταν ότι αυτή βρίσκεται σε σταυροδρόμι.

Στην παρούσα φάση, παρά τη σημασία της γεωπολιτικής της θέσης, η Ελλάδα μοιάζει με «μαύρη τρύπα» στον χάρτη της διεθνούς πολιτικής.

Οι κρυφές επιδιώξεις του Σόιμπλε και η άγνοια του Τσίπρα

Οι Ρώσοι, μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, θεωρούν πάντοτε τους εαυτούς τους νόμιμους κληρονόμους του Βυζαντίου.

Στη σκιά των ανησυχιών για απόκλιση της Ελλάδας από την ευρωζώνη ή για τον μονόδρομο επώδυνου Μνημονίου, η πολιτική ηγεσία και η διπλωματική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών βρίσκονται ενώπιον προβλημάτων και στη ΝΑ Ευρώπη.

Μοιάζουμε με κάποιον που μπήκε στην τράπεζα, έβγαλε όπλο και, αντί να το στρέψει στον ταμία ή τον διευθυντή, βάζει την κάννη στον κρόταφό του και απειλεί ότι θα αυτοκτονήσει αν δεν του ρυθμίσουν τα χρέη και δεν του δώσουν νέο δάνειο.

Ο δρόμος που διάλεξε ο Σαμαράς ήταν ο μόνος πατριωτικός!