Οι «Αγανακτισμένοι» της Αμερικής στέλνουν μηνύματα συμπαράστασης στους Ελληνες πολίτες μέσα από το νέο ντοκιμαντέρ της «Εμπόλεμης ζώνης» του Σωτήρη Δανέζη με τίτλο «99%», που θα προβληθεί αύριο από τη συχνότητα του MEGA (23.20).
Τον Σεπτέμβριο, λίγους μήνες μετά την Αραβική Ανοιξη και τους Ισπανούς και Ελληνες «Αγανακτισμένους», μερικές εκατοντάδες κάτοικοι της Νέας Υόρκης αποφασίζουν κι εκείνοι να διαμαρτυρηθούν για όλα όσα τους στερεί, εδώ και χρόνια, το «αμερικανικό όνειρο». Συγκεντρώνονται στο πάρκο Ζουκότι και βάζουν στόχο να καταλάβουν τη Γουόλ Στριτ. Το κίνημα ονομάζεται «Κατάληψη της Γουόλ Στριτ (Occupy Wall Street)».
«Είμαστε το 99%. Και αυτή είναι η φράση που μας εκπροσωπεί. Το 1% έχει βασικά πτωχεύσει όχι μόνο τη χώρα αυτή, αλλά όλο τον κόσμο» εξηγεί ο «Αγανακτισμένος» Ντάστιν.
Η «Εμπόλεμη ζώνη» ακολουθεί το νέο αμερικανικό κίνημα. Την έρευνα, τις συνεντεύξεις και την οργάνωση παραγωγής έχει επιμεληθεί η Ιωάννα Λουλούδη, η οποία βρέθηκε στη μεγάλη πορεία της 17ης Νοέμβρη, στη Νέα Υόρκη. Στη συγκέντρωση πήραν μέρος και Ελληνες φοιτητές αλλά και εργαζόμενοι. Μάλιστα οι ερωτήσεις στην ελληνική αποστολή για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και το τι μέλλει γενέσθαι ήταν στην πρώτη γραμμή και η αγωνία για τους συμπατριώτες τους, έκδηλη. Μηνύματα συμπαράστασης, όμως, στους Ελληνες έστειλαν και οι Αμερικανοί, οι οποίοι δήλωναν στην κάμερα: «Συμπαραστεκόμαστε στα αδέλφια μας στην Αθήνα».
Οι καταλήψεις στις ΗΠΑ σύντομα εξαπλώνονται σε περισσότερες από 1.000 πόλεις. Οι δημιουργοί του ντοκιμαντέρ ταξιδεύουν και στην Ουάσινγκτον, που τελεί επίσης υπό κατάληψη· εκεί όπου ο Λευκός Οίκος αντιλαμβάνεται ότι το κίνημα, που αρχικά θεωρήθηκε γραφικό, αλλάζει την ατζέντα του δημόσιου διαλόγου και γίνεται υπολογίσιμη πολιτική τάση που πιθανό να εκφραστεί στις προεδρικές εκλογές του 2012.
Ο Κώστας Παναγόπουλος, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο πανεπιστήμιο Φόρντχαμ της Νέας Υόρκης, μιλώντας στην κάμερα της «Εμπόλεμης ζώνης» τονίζει: «Νομίζω ότι οι νομοθέτες και οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να δίνουν προσοχή σε αυτά τα κινήματα, γιατί φαίνεται να ζούμε σε μια εποχή διαμαρτυρίας και διαδηλώσεων. Αυτό σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις δεν πετυχαίνουν αυτά που θέλουν οι πολίτες, και ότι εκείνοι δεν πρόκειται απλά να μην κάνουν τίποτα και να δεχτούν ό,τι παίρνουν από τις κυβερνήσεις τους, αλλά θα προσπαθήσουν να επηρεάσουν το πολιτικό σύστημα με όποιον τρόπο μπορέσουν».
Κωνσταντίνα Γαρνέλη
