Τη μαγική συνταγή για την έξοδο από την κρίση αναζητούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, τουλάχιστον οι περισσότεροι. Αυτή η νέα τάση, απόρροια των αδιεξόδων της λιτότητας αλλά και της αλλαγής εξουσίας στη Γαλλία, αποτυπώθηκε αρχικά στη σύνοδο του G8 το περασμένο Σαββάτο. Χαρακτηριστική η ανάλυση του «Nouvel Observateur» που αναφέρεται σε αυτήν ακριβώς τη νέα άποψη «που κυριαρχεί στην Ευρώπη, αλλά και έξω από τα σύνορά της: όχι η επιστροφή της ανάπτυξης (σ’ αυτό είναι όλοι σύμφωνοι), αλλά η καταδίκη μιας λιτότητας χωρίς ανάπτυξη». Αυτό θα είναι άραγε το μεγάλο ατού του Φρανσουά Ολάντ; Σε μια Ευρωπαϊκή Ενωση που δεν στηρίζεται πλέον σε ένα κοινό σχέδιο, η εμφύσηση μιας αναπτυξιακής διάστασης είναι, κατά την άποψη του νεοεκλεγέντος Γάλλου προέδρου, ένας τρόπος «να δοθεί μια νέα δυναμική σε ένα μοντέλο που δεν εκπροσωπεί πλέον τίποτα και δεν οικοδομεί τίποτα». Η απουσία ανάπτυξης εκμηδενίζει τις ελπίδες των κρατών να εξυγιάνουν τα δημόσια οικονομικά τους και να βγουν από την κρίση. Η πανευρωπαϊκή αντίδραση κατά της λιτότητας αναγκάζει τον Ολάντ να τεθεί επικεφαλής μιας σταυροφορίας για μια ελεγχόμενη ανάκαμψη.
Κατά τον αρθρογράφο τόσο το μήνυμα της κατάρρευσης της κυβέρνησης στην Ολλανδία εξαιτίας του ακροδεξιού Γκέερτ Βίλντερς όσο και αυτό του ελληνικού λαού αποδεικνύουν ότι «η συνέχιση της λιτότητας, μαζί με το πολιτικό αδιέξοδο, οδηγούν στο χάος». Από τον τεχνοκράτη Μάριο Μόντι ως τον συντηρητικό Μαριάνο Ραχόι και από τον Βέλγο σοσιαλιστή Ελιο ντι Ρούπο ως τον Γερμανό ομοϊδεάτη του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ και τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολιτικοί στηρίζονται στον Ολάντ για να αλλάξουν τα πράγματα στην Ευρώπη. Κανείς δεν πιστεύει ότι η ανάπτυξη μπορεί να γίνει με δανεικά. Η Γαλλία, σε υπόμνημά της προς τους εταίρους της, προτείνει επενδύσεις. Αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της στασιμότητας, η Γερμανία φοβάται την απομόνωση και ελπίζει κι αυτή να βγει από την παγίδα της λιτότητας που γεννά προστατευτισμό και εθνικισμό. Στην άτυπη Σύνοδο της 23ης Μαΐου οι ηγέτες κρατών και κυβερνήσεων μπορεί να ζητήσουν από μια ομάδα εργασίας να συντάξει έναν κατάλογο μέτρων για τη Σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στα τέλη Ιουνίου. Αρκεί το «ελληνικό δηλητήριο» να μην έχει ως τότε απλωθεί περισσότερο» λέει χαρακτηριστικά ο «Nouvel Observateur».
