«Λέγομαι Αντώνης Περρής. Εδώ και είκοσι χρόνια φροντίζω την 90 χρονών μητέρα μου (την γηροκομώ). Τώρα τα τρία-τέσσερα χρόνια έχει πάθει Αλτσχάιμερ και τελευταία την πιάνουν και κρίσεις σχιζοφρένειας και έχει και άλλα προβλήματα υγείας και τα γηροκομεία δεν δέχονται τόσο επιβαρυμένους ασθενείς…».
Λόγια γεμάτα απελπισία «ανοίγουν» το τελευταίο σημείωμα του 60χρονου άνεργου μουσικού που αυτοκτόνησε, χθες το πρωί, μαζί με την 90χρονη μητέρα του, πηδώντας από την ταράτσα της εξαόροφης πολυκατοικίας όπου διέμεναν στην πλατεία Τράιμπερ (συμβολή Ακομινάτου και Παλαιολόγου), μεταξύ Μεταξουργείου και πλατείας Βάθη. Ομως, το σημείωμα που ανάρτησε ο Αντώνης Περρής, με καταγωγή από τη Σύρο, στο www.stixoi.info το βράδυ της Τετάρτης, δεν περικλείει μόνο απόγνωση, αλλά και δριμύ «κατηγορώ» στους «ισχυρούς της γης που δημιούργησαν την οικονομική κρίση και θέλουν κρέμασμα». Και συνεχίζει με μία περιγραφή της (θλιβερής) καθημερινότητας και των δυσκολιών που βίωναν ο ίδιος και η μητέρα του, εξηγώντας προφανώς κάποιους από τους λόγους που τον «έσπρωξαν» στο απονενοημένο διάβημα. Σύμφωνα άλλωστε με πληροφορίες ξεπουλούσε από πέρυσι τα περιουσιακά του στοιχεία. Ενδεικτικό είναι ότι στο προφίλ του στο facebook παραμένει μία αγγελία πώλησης οικοπέδου στην Ποσειδωνία Σύρου.
«Το πρόβλημα είναι ότι δεν είχα προβλέψει να έχω αρκετό ρευστό στο λογαριασμό μου, διότι έπιασε ξαφνικά η οικονομική κρίση. Παρόλο που έχω αρκετή περιουσία, και τα πουλάω όλα όσο όσο τόσο καιρό, έχω μείνει χωρίς ρευστό (χρήματα) και δεν έχουμε πια να φάμε. Ζω πια μια ζωή δράμα. Τώρα τελευταία δυστυχώς έχω νέα σοβαρότατα δικά μου προβλήματα υγείας» αναφέρει στο ανατριχιαστικό του κείμενο, προάγγελο της θλιβερής κατάληξης των δύο αγαπημένων προσώπων – μάνας και γιου. Και λίγο προτού παραθέσει τους τελευταίους του στίχους και το ποίημα με τίτλο «Μη μείνει απ’ αυτούς κανείς», ο Αντώνης Περρής έβγαλε τη δική του… γραπτή κραυγή απόγνωσης: «Δεν έχω καμία λύση μπρος μου».
Ηταν λίγο πριν από τις εννιά χθες το πρωί όταν οι περίοικοι αναστατώθηκαν από δύο δυνατούς γδούπους, από τον χώρο της πλατείας Τράιμπερ. Ετρεξαν να δουν τι είχε συμβεί. Η εικόνα που αντίκρισαν ήταν σοκαριστική. Μικρά «απομεινάρια» ανθρώπινου σώματος και κηλίδες αίματος ήταν σκορπισμένα στο παρτέρι και στον πεζόδρομο, ενώ τα άψυχα σώματα των δύο αυτόχειρων κείτονταν σε κοντινή απόσταση το ένα από το άλλο. Ελάχιστα λεπτά νωρίτερα μάνα και γιος είχαν εγκαταλείψει για τελευταία φορά το διαμέρισμά τους στον πρώτο όροφο της πολυκατοικίας, ανέβηκαν στην ταράτσα και βούτηξαν στο κενό. «Ακουσα δύο ”μπαμ” και είδα κόσμο να τρέχει προς την πλατεία. Βγήκα από το μαγαζί και όταν πλησίασα το θέαμα ήταν αποκρουστικό» λέει ο 44χρονος ιδιοκτήτης καφενείου Χρήστος Ασημακόπουλος.
Σύμφωνα με τους περίοικους, επρόκειτο για δύο εξαιρετικά αγαπητά πρόσωπα στη γειτονιά, που ποτέ δεν είχαν δώσει λαβή για αρνητικά σχόλια. «Αντιθέτως. Μάνα και γιος κυκλοφορούσαν μαζί. Κάθε απόγευμα κατέβαιναν στο πάρκο και καθόντουσαν για αρκετή ώρα. Ηταν πάντα ευχάριστοι και μας χαιρετούσαν όλους» περιγράφει ο Αμπούχαμζα Χασάν, κάτοικος της περιοχής. «Ο Αντώνης ήταν πολύ μορφωμένος. Είμαι κι εγώ μουσικός και συζητούσαμε συχνά όταν συναντιόμασταν. Τον τελευταίο καιρό, όμως, δεν ήταν ο Αντώνης που ήξερα. Ηταν απόμακρος, προβληματισμένος» λέει ο 86χρονος Γιάννης Λογοθέτης, γείτονας στην ίδια πολυκατοικία με τους αυτόχειρες.
Ελένη Ευαγγελοδήμου, Αγγελος Σκορδάς
Φωτο: Χρήστος Ζήνας
