Τα 30 δισ. ευρώ, δηλαδή σε ύψος σχεδόν διπλάσιο από το PSI, θα φτάσουν οι απώλειες των ελληνικών τραπεζών από τα επισφαλή δάνεια την προσεχή τριετία, σύμφωνα με τη μελέτη του αμερικανικού οίκου Blackrock, όπως αποκάλυψε χθες ο αντιπρόεδρος της Τράπεζας Πειραιώς Π. Ρουμελιώτης. Αν στις προβλέψεις για τα «θαλασσοδάνεια» που μοιράστηκαν την εποχή των παχέων αγελάδων προστεθούν και οι ζημιές των 18 δισ. από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων (PSI), τότε η «μαύρη τρύπα» των τραπεζών φτάνει τα 48 δισ. Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί η έκθεση της Blackrock για τις απώλειες των τραπεζών από τα επισφαλή δάνεια. Η συγκεκριμένη έκθεση είχε βρεθεί και στο επίκεντρο της προεκλογικής διαμάχης, με τον ΣΥΡΙΖΑ να ζητεί τη δημοσιοποίησή της, στο πλαίσιο του σχεδίου διάσωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων.
Κατά τη διάρκεια τραπεζικού συνεδρίου της Ελληνικής Εταιρίας Διοίκησης Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ), ο κ. Ρουμελιώτης υποστήριξε ότι, στην περίπτωση που οι μέτοχοι των τραπεζών κληθούν να καλύψουν το 10% των νέων κεφαλαίων που απαιτούνται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, τότε πρέπει να βρουν περί τα τρία δισ. Αν δεν βρεθούν τα συγκεκριμένα κεφάλαια, τότε οι τράπεζες θα κρατικοποιηθούν. Ως τον Απρίλιο, το ευρωσύστημα είχε ενισχύσει τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών με 121 δισ. ευρώ, αλλά σταδιακά η ενίσχυση αυτή αντικαθίσταται από τον Μηχανισμό Εκτακτων Αναγκών (ELA) της Τραπέζης της Ελλάδος.
Ο Π. Ρουμελιώτης υποστήριξε ότι στην περίπτωση που δεν εξασφαλιστεί πολιτική σταθερότητα και κοινωνική συναίνεση ελλοχεύει ο κίνδυνος του bank run, της μαζικής φυγής καταθέσεων από τις τράπεζες, με καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα. Ο ίδιος, που ήταν ως πρόσφατα εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), θεωρεί πιθανό ότι αργά ή γρήγορα θα τεθεί ζήτημα νέας αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Το ερώτημα είναι τι θα πράξουν τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης γιατί η νέα αναδιάρθρωση θα αφορά και τον λεγόμενο «επίσημο τομέα», δηλαδή τα δάνεια που έχουν χορηγήσει οι εταίροι στην Ελλάδα.
Ο ίδιος τόνισε ότι θα υπάρξουν πρόσθετες ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας, τόσο εξαιτίας της μεγαλύτερης ύφεσης όσο και από την πιθανή επέκταση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής. Θεωρεί ότι οι συγκεκριμένες ανάγκες θα πρέπει να καλυφθούν από τους Ευρωπαίους, καθώς το ΔΝΤ δύσκολα θα αποδεχθεί πρόσθετη χρηματοδότηση προς την Ελλάδα.
