Με καθυστέρηση σχεδόν τριών εβδομάδων «θυμήθηκε» η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ρένα Δούρου να απαντήσει στις αποκαλύψεις της «δημοκρατίας» (και της «κυριακάτικης δημοκρατίας») για τη συνεργασία της (που απέκρυπτε από το βιογραφικό της) με το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων επί Ακη Τσοχατζόπουλου και τη συμμετοχή της σε επιτροπές του υπουργείου Αθλητισμού επί Γιώργου Λιάνη…
Η αντίδρασή της, με άρθρο στην ιστοσελίδα της, αποτελεί περισσότερο μια παράκρουση. Χωρίς να διαψεύδει τίποτε, εξαπολύει λυσσαλέα επίθεση στη «δημοκρατία», φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να ζητάει ούτε λίγο ούτε πολύ να λογοκρίνονται οι εφημερίδες όταν προβαίνουν -κατ’ αυτήν- σε «ατεκμηρίωτο διασυρμό» πολιτικών όπως η ίδια!
Τι κρύβεται πίσω από το ετεροχρονισμένο ξέσπασμά της; Οσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα εκτιμούν ότι πραγματικός της στόχος είναι οι άσπονδοι φίλοι της μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, στους οποίους φέρεται να χρεώνει τις διαρροές σε βάρος της στο πλαίσιο της εσωτερικής μάχης για τη μετεκλογική κατανομή αξιωμάτων στην πλατεία Κουμουνδούρου. Δεν θεωρείται τυχαίο ότι η επίθεση της -την οποία ορισμένοι ερμηνεύουν και ως απόπειρα επίδειξης εσωκομματικής ισχύος- εκδηλώθηκε ένα εικοσιτετράωρο πριν από την ανακοίνωση της «σκιώδους κυβέρνησης» του ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία έχουν βγει μαχαίρια. Η κυρία Δούρου ανήκει στην ίδια τάση με τον Δημήτρη Παπαδημούλη και βρίσκεται σε κόντρα με άλλα στελέχη όπως ο Θ. Δρίτσας, που απειλεί να της αποσπάσει τις αρμοδιότητες για το υπουργείο Εθνικής Αμυνας…
Στο κείμενό της μεταξύ άλλων η βουλευτής επιχειρεί να υποβαθμίσει μια σειρά από επιλογές της, ενώ ισχυρίζεται κάνοντας δήθεν χιούμορ (;) ότι ο προφυλακισμένος πρώην υπουργός Αμυνας ήταν υπάλληλός της και όχι η ίδια! Πάνω στη βιασύνη της μάλιστα, εκτός του ότι αναφέρει πράγματα που δεν γράψαμε ποτέ, για να γίνει πειστική ξεχνά με γκεμπελικό τρόπο άλλα στοιχεία που αναφέραμε. Επίσης καταθέτει και την πλατφόρμα λογοκρισίας που ονειρεύεται, μια και, πέραν των απειλών περί «έχουν γνώσιν οι φύλακες», ζητά από τους πολίτες «να μη μένουν αθώοι του αίματος επιτρέποντας ή ανεχόμενοι τη σπίλωση και την κατασυκοφάντηση εκ μέρους ΜΜΕ όσων διαφωνούν με αυτά και με τα διαπλεκόμενα συμφέροντα που εκφράζουν».
Η κυρία Δούρου ισχυρίζεται ότι δεν χωρούσε στο βιογραφικό της η συνεργασία της με το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων και ήταν υπερήφανη γι’ αυτό, μια και επέλεξε να δώσει έμφαση στις πολιτικές και κινηματικές της δράσεις. Προφανώς η συμμετοχή της στο ΙΑΑ δεν ήταν γι’ αυτήν πολιτική δράση, αλλά απλώς επαγγελματική, έστω και με… μπλοκάκι. Η κυρία Δούρου ισχυρίζεται μεταξύ άλλων: «Το γεγονός ότι μετείχα ως πολιτική αναλύτρια, και μάλιστα με την ευθύνη εκπόνησης εργασιών, στο ΙΑΑ, που είναι ένα ερευνητικό, επιστημονικό Ινστιτούτο, υπό την εποπτεία του ΥΠΕΘΑ, συνιστά μια μένα τιμή… Και ας μη θεωρηθεί ότι η συμμετοχή (και οι εργασίες) συνεπαγόταν, όπως άφηναν να εννοηθούν το δημοσιεύματα, υψηλές αμοιβές… Αντιθέτως… Η πληρωμή γινόταν με μπλοκάκι».
Οσον αφορά τη συμμετοχή της το 2003 σε Οργανωτική Επιτροπή που συνέστησε ο Γ. Λιάνης, ενοχλείται για την αποκάλυψη ότι στην ίδια επιτροπή μετείχε και η κόρη του Α. Τσοχατζόπουλου Αρετή και γράφει ότι δήθεν η εφημερίδα «εσκεμμένα παραλείπει να παραθέσει τα ονόματα (όπως αυτά περιλαμβάνονται στο σχετικό ΦΕΚ) και των άλλων κυριών που μετείχαν στην ίδια επιτροπή, χωρίς, υποθέτω, να έχουν στενές σχέσεις με την οικογένεια Τσοχατζόπουλου. Ενδεικτικά αναφέρω τις κυρίες: Ειρήνη Παππά, Βούλα Πατουλίδου, Αννα Βερούλη, Σοφία Σακοράφα, Φάνη Πάλλη – Πετραλιά, Αγάπη Βαρδινογιάννη, Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα, Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, Γιάννα Δεσποτοπούλου κ.ά…» Μόνο που και εδώ η Ρένα πιάστηκε πάλι οφσάιντ, διότι στο συγκεκριμένο δημοσίευμα γράφαμε: «Στην εκτελεστική και οργανωτική επιτροπή ο Γ. Λιάνης είχε τοποθετήσει την Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, τη Γιάννα Δεσποτοπούλου, την Κατερίνα Παναγοπούλου και τη Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα».
