Αν έχετε δει κάποια από τις κλασικές βρικολακέ ταινίες από την εταιρία παραγωγής Hammer, σίγουρα θα έχετε απολαύσει σκηνές με τον σπουδαίο Πίτερ Κάσινγκ (που υποδύεται τον δόκτορα Βαν Χέλσινγκ) να κυνηγάει με μια παλούκα από δω έως τις Μαλδίβες Νήσους τον Κρίστοφερ Λι, που το παίζει Δράκουλας. Αγιασμούς τού ρίχνει, ασημένιες σφαίρες τού εκτοξεύει, γρίλιες ανοίγει για να μπει το φως, όλα τα κάνει ο βρικολακοκυνηγός για να εξοντώσει τον απέθαντο. Ειδικά αν τον πετύχει να χουζουρεύει στην κάσα του, του φερμάρει το παλούκι με λύσσα και αυτοπεποίθηση.
Στο στήθος τον καρφώνει και το στειλιάρι εξέρχεται από τον οισοφάγο. Για τόση μανία μιλάμε. Δεν κωλώνει πουθενά ο δόκτορας. Μόνο αν μάθαινε τη μεταχείριση που επιφυλάσσει το ΚΚΕ σε όλους όσοι δεν είναι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ κομμουνιστές μπορεί να έβαζε νερό στο κρασί του και να εγκατέλειπε τη μάχη εναντίον του αιμοδιψούς βουρβούλακα. Καλύτερα να είσαι δράκουλας και να κόβεις βόλτες ντάλα μεσημέρι σε μια λαϊκή αγορά που πουλάνε σκόρδα, παρά νεκρός πρώην κομμουνιστής που το Κόμμα σε χρέωσε στην «ανανεωτική» Αριστερά.
Εφυγε νωρίς
Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι, οι στοιχειωδώς ευαίσθητοι και οι εχέφρονες (παραμένουν πλειοψηφικό ρεύμα στην πατρίδα μας) έμειναν με το στόμα ανοιχτό όταν διάβασαν το γεμάτο χολή κείμενο για τον θάνατο του Χρόνη Μίσσιου, το οποίο δημοσίευσε ο «Ριζοσπάστης» προχθές.
Ο τίτλος ήταν «Πέθανε ο Χρόνης Μίσσιος». Ακολουθεί ο μεταθανάτιος αφορισμός, ο οποίος αποτελείται από 93 λέξεις: «Απεβίωσε χτες, σε ηλικία 82 χρόνων, ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Γεννημένος στην Καβάλα, από γονείς καπνεργάτες, έζησε τα παιδικά του χρόνια σε μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες. Στα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός, μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στο ΕΑΜ, ενώ πέρασε για λίγο και από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Με το έργο του βεβαίως στην πορεία δεν στάθηκε στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και της δράσης των κομμουνιστών, αφού δεν πίστευε στη διέξοδο της ταξικής πάλης, ενώ βρήκε “στέγη” στη λεγόμενη “ανανεωτική” Αριστερά».
Τα παραπάνω, που δεν αντέχουν σε κριτική, σε υποχρεώνουν να σκέφτεσαι με ατόφιο τρόμο τι πρόκειται να συμβεί αν κυβερνήσουν αυτοί οι άνθρωποι…
Παναγιώτης Λιάκος
