Η ιδέα τής «καρφώθηκε» την ώρα που απολάμβανε ένα γκουρμέ πιάτο σε εστιατόριο της Ελβετίας. «Αυτό που τρώω κοστίζει σχεδόν 40 ευρώ» είπε – τηλεφωνώντας- στην αδελφή της στην Ελλάδα. «Ξέρεις τι είναι; Σαλιγκάρια! Εκατοντάδες από δαύτα μπορούμε να μαζέψουμε στον κήπο μας στην Κόρινθο. Να αρχίζαμε να τα πουλάμε;» πρόσθεσε μεταξύ σοβαρού και αστείου.
Περίπου έξι χρόνια έχουν περάσει από εκείνη τη συζήτηση και σήμερα οι αδελφές Βλάχου, η 33χρονη Μαρία και η 31χρονη Πέννυ, καθηγήτριες ξένων γλωσσών, πολυταξιδεμένες και με κορνιζαρισμένα τα πανεπιστημιακά χαρτιά τους, είναι οι Ελληνίδες… βασίλισσες των σαλιγκαριών. Οι δύο αδελφές «τρέχουν» την εταιρία Fereikos Helix στην Κόρινθο που ως αποκλειστικός ελληνικός αντιπρόσωπος του Διεθνούς Ινστιτούτου Σαλιγκαροτροφίας (Ιταλία) δραστηριοποιείται στη δημιουργία ανοιχτών σαλιγκαροτροφικών μονάδων βιολογικού κύκλου και στην εξαγωγή σαλιγκαριών (Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γαλλία, Κύπρος κ.α.). Στην Ελλάδα, τα σαλιγκάρια τους διατίθενται σε ντελικατέσεν, εστιατόρια και ξενοδοχεία, αν και το 70% της παραγωγής εξάγεται. Πρόσφατα το εκτροφείο των δύο νεαρών γυναικών άνοιξε και για εκπαιδευτικούς σκοπούς, αφού το επισκέπτονται μαθητές δημοτικών από όλη την Πελοπόννησο.
«Μία προ ετών αστεία συζήτηση κατέληξε σε σοβαρή επαγγελματική δραστηριότητα. Ταξιδέψαμε στον “δρόμο” του σαλιγκαριού, κάναμε έρευνα αγοράς, ταξίδια, σεμινάρια και πρακτική στο εξωτερικό. Στα τέλη του 2007 καλλιεργήσαμε τα πρώτα σαλιγκάρια μας στο χωράφι τριών στρεμμάτων του παππού στην Κόρινθο. Ολα έγιναν χωρίς κρατική στήριξη, αλλά με κεφάλαιο 15.000 ευρώ από δάνειο που πήρε ο πατέρας μας» είπε στη «δημοκρατία» η Μαρία Βλάχου. Η ίδια μιλά εννέα ξένες γλώσσες, έχει διδάξει ελληνικά στο πανεπιστήμιο της Σμύρνης, ενώ πριν από τη «στροφή» στην καριέρα της εργαζόταν ως μεταφράστρια σε πανεπιστήμια και οργανισμούς του εξωτερικού. Πολύγλωσση και η αδελφή της, με σπουδές Φιλολογίας στην Ιταλία, εργαζόταν ως καθηγήτρια σε φροντιστήρια, απλήρωτη για μήνες.
«Ηθελα απεγνωσμένα να γυρίσω στην πατρίδα μου, αλλά δεν έβρισκα δουλειά. Τα σαλιγκάρια άνοιξαν νέο ορίζοντα και για τις δυο μας. Το 2009 τιμηθήκαμε με το Χρυσό Σαλιγκάρι ως το καλύτερο εκτροφείο σαλιγκαριών παγκοσμίως και το 2011 με το βραβείο επιχειρηματικότητας “Στέλιος Χατζηιωάννου”» πρόσθεσε η κυρία Βλάχου.
Σήμερα, οι νεαρές αδελφές συνεργάζονται με γεωπόνους και συνολικά 168 οικογένειες σαλιγκαροπαραγωγών, από την Κρήτη έως τον Εβρο και μία στη Γερμανία, ενώ κάθε εβδομάδα δέχονται στις εγκαταστάσεις τους (πλέον 8 στρεμμάτων) κατά μέσο όρο 100 επίδοξους εκτροφείς τους οποίους συμβουλεύουν, παρέχοντας τεχνογνωσία. «Διαπιστώνω έντονο ενδιαφέρον από αγρότες που θέλουν να αλλάξουν τις παραδοσιακές καλλιέργειές τους ή ακόμη και από ανθρώπους που θέλουν να εγκαταλείψουν τα αστικά κέντρα και να αγοράσουν ή να νοικιάσουν οικόπεδα στην περιφέρεια. Ο κλάδος έχει μέλλον, καθώς η υπάρχουσα παγκόσμια παραγωγή καλύπτει σχεδόν το 10% των αναγκών. Η εκτροφή σαλιγκαριών όμως δεν είναι εύκολη, δεν μπορεί να γίνει εξ αποστάσεως και απαιτεί προϋποθέσεις. Επίσης, μη νομίζει κανείς ότι… θα γίνει εκατομμυριούχος» ανέφερε η Μαρία Βλάχου.
Βασικές προϋποθέσεις και συνθήκες
Η Ελλάδα έχει καλές κλιματολογικές συνθήκες για την εκτροφή σαλιγκαριών. Προϋπόθεση είναι ένα οικόπεδο πέντε έως 10 στρεμμάτων (επαγγελματική επιχείρηση) ή 10+ στρεμμάτων (βιομηχανική) και κεφάλαιο περίπου 15.000 ευρώ. Πρέπει να εξασφαλίζεται η υδροδότηση του χωραφιού και απαιτείται εδαφολογική ανάλυση. Το εκτροφείο αποδίδει έπειτα από ενάμισι χρόνο.
Το 80% των ευρωπαϊκών εκτροφείων παράγουν το είδος Helix Aspersa Müller, που διακρίνεται για την αναπαραγωγική ικανότητά του (έως 120 αβγά ετησίως) και θεωρείται «διαμάντι» σε σχέση με τα υπόλοιπα. Η τιμή πώλησης είναι περίπου 3,80 ευρώ/κιλό (χονδρική) και έως 12 ευρώ/κιλό (λιανική).
Τα σαλιγκάρια τρέφονται με κηπευτικά σε σπόρους και αγοράζονται μόνο μία φορά, στο πρώτο έτος εκτροφής.
Ελένη Ευαγγελοδήμου
