«O Γ.Σ. Παπακωνσταντίνου κατείχε τη θέση του υπουργού Οικονομικών και βρισκόταν υπό συνεχή αρνητική κριτική από τον Τύπο και αλλού.
Απ’ αυτά τα αντικειμενικά δεδομένα γίνεται αμέσως σαφές ότι ο εξάδελφος της συζύγου μου είχε αυτοδυνάμως, προς περιφρούρηση της δικής του πολιτικής φυσιογνωμίας, λόγο να μη θέλει οικογενειακώς να συνδέεται με καταθέσεις σε ελβετική τράπεζα. Ηδη δε σήμερα, σε εποχή που η χώρα μαστίζεται από ανέχεια. Συνεπώς και αν ήθελε υποτεθεί ότι -πράγματι- ο πρώην υπουργός νόθευσε κείμενο που εξέθεσε σε αρνητική πολιτική κριτική το όνομά του, είχε στήριγμα αυτοτελές για να ενεργήσει έτσι». Μέσα από τα λόγια αυτά του πολιτικού μηχανικού Ανδρέα Ρωσσώνη, όπως αναφέρονται στο υπόμνημα έγγραφων εξηγήσεών του στους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη,
για πρώτη φορά δίδεται το κίνητρο που ενδεχομένως θα μπορούσε να οδηγήσει τον πρώην υπουργό Οικονομικών στην αλλοίωση της «λίστας Λαγκάρντ», με την αφαίρεση των ονομάτων των συγγενών του.
Πάντως, οι ίδιοι, όπως προκύπτει από τη δικογραφία, υποστηρίζουν ότι οι τραπεζικοί τους λογαριασμοί ήταν καθ’ όλα νόμιμοι. Σύμφωνα με τα υπομνήματα παροχής εξηγήσεων της Ελένης Παπακωνσταντίνου και του συζύγου της Συμεών Συκιαρίδη, διατηρούσαν τραπεζικό λογαριασμό στη National Republic Bank of New York στο Λουγκάνο της Ελβετίας (στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με την HSBC), ο οποίος μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να υπάρχει, με σημερινή αποτίμηση γύρω στα 330.000 ευρώ. Οπως αναφέρουν, ποτέ δεν ειδοποιήθηκαν από την τράπεζα σχετικά με την υποκλοπή των στοιχείων, ενώ, όσον αφορά την ένδειξη ΚΥΘΝΟΣ 42 ή ΚΥΘΝΟΣ 4 στον λογαριασμό, ο κ. Συκιαρίδης εξήγησε ότι πρόκειται για ένα «πελασγικό τοπωνύμιο» το οποίο επέλεξε για όνομα του λογαριασμού και δεν υπάρχει καμία σύνδεση με φυσικό ή νομικό πρόσωπο.
Από την πλευρά του, ο κ. Ρωσσώνης ανέφερε ότι άνοιξε τον δικό του λογαριασμό το 1998 και τον έκλεισε το 2005, μεταφέροντας 715.112,47 ευρώ και 113.531,94 δολάρια ΗΠΑ στην Ελλάδα, εκμεταλλευόμενος τον νόμο Αλογοσκούφη περί επαναπατρισμού κεφαλαίων. Οπως επισημαίνει ο κ. Ρωσσώνης, ο πρώην τσάρος της Οικονομίας τούς τηλεφώνησε όταν έγινε γνωστή η υπόθεση και τους διαβεβαίωσε ότι δεν επιχείρησε καμία επέμβαση στη λίστα.
Παράλληλα, μέσα από τις ένορκες καταθέσεις των συνεργατών του κ. Παπακωνσταντίνου στους οικονομικούς εισαγγελείς ανιχνεύονται λεπτομέρειες για τη διαδρομή της περιβόητης λίστας, παρότι ουδείς γνωρίζει πού βρίσκεται πλέον το περιβόητο CD. Σύμφωνα με την κατάθεση της διευθύντριας του γραφείου Χρύσας Χατζή τον Οκτώβριο του 2010, χωρίς να θυμάται ακριβή ημερομηνία, την ειδοποίησε ο κ. Παπακωνσταντίνου να παραλάβει έναν εμπιστευτικό φάκελο, προερχόμενο από την πρεσβεία μας στο Παρίσι. «Πράγματι, διπλωμάτης από την πρεσβεία μας στο Παρίσι ήλθε στο γραφείο μου, προερχόμενος κατευθείαν από το αεροδρόμιο, όπως δήλωσε, και μου ενεχείρησε ένα κλειστό φάκελο εμπιστευτικό για τα χέρια του κ. Παπακωνσταντίνου. Δεν ενθυμούμαι το όνομά του. Μόλις επέστρεψε στο γραφείο ο κ. Παπακωνσταντίνου, του παρέδωσα τον φάκελο χωρίς να τον ανοίξω. Ο κ. Παπακωνσταντίνου μού είπε “«είναι στοιχεία που περιμένω για καταθέσεις στο εξωτερικό” και δεν άνοιξε τον φάκελο μπροστά μου,
επομένως δεν γνωρίζω το περιεχόμενό του» αναφέρει η κυρία Χατζή. Στη συνέχεια η ίδια καθώς και ο νομικός σύμβουλος του πρώην υπουργού Αναστάσιος Μπάνος αναφέρονται στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011 στο υπουργείο Οικονομικών, στην οποία σύσκεψη παρίστατο ακόμα ο γενικός γραμματέας κ. Πλασκοβίτης και ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ κ. Καπελέρης. Οπως αναφέρει ο κ. Μπάνος και επιβεβαιώνει η κυρία Χατζή, ο πρώην υπουργός Οικονομικών τούς ενημέρωσε για τα στοιχεία που έλαβε από τη Γαλλία και συζήτησαν για το εάν μπορούν να αξιοποιηθούν. Εκεί ο κ. Μπάνος ανέφερε ότι τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν να αποτελέσουν βάση ελέγχου για το ΣΔΟΕ. Βέβαια, τελικά ο κ. Παπακωνσταντίνου έστειλε την πλήρη «λίστα Λαγκάρντ» στο ΣΔΟΕ λίγο προτού αποχωρήσει από τη θέση του, έπειτα από σχεδόν έξι μήνες, χωρίς να την «αξιοποιήσει» ποτέ.
Βάσω Παλαιού
