Η Μαρία Καρυστιανού, προέβη σε μια αιχμηρή απάντηση προς τον προέδρο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, Χριστόφορου Σεβαστίδη σχετικά με την τοποθέτησή του που προκάλεσε αντιδράσεις. Ο κ. Σεβαστίδης, έκανε λόγο για προσπάθεια μετατροπής της δίκης σε πολιτικό πεδίο αντιπαράθεσης, αφήνοντας παράλληλα αιχμές για τη στάση της Ζωής Κωνσταντοπούλου.
Η κυρία Καρυστιανού, με μια ανάρτηση που χαρακτηρίζεται από έντονη συναισθηματική φόρτιση , κατηγορεί τον δικαστικό λειτουργό για πλήρη ταύτιση με το κυβερνητικό αφήγημα. Στο κείμενό της, θέτει ερωτήματα για την αντικειμενικότητα της δικαιοσύνης στην Ελλάδα και μιλά για «συνενοχή στη συγκάλυψη», τονίζοντας πως η στάση της ηγεσίας των δικαστικών ενώσεων προσβάλλει βάναυσα το Σύνταγμα και τη μνήμη των νεκρών.
Ολόκληρη η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού:
“Βρισκόμαστε μπροστά σε μια ακόμη οδυνηρή επιβεβαίωση. Η τοποθέτηση του κ. Σεβαστίδη δεν αποτελεί απλώς μια θεσμική παρέκκλιση· είναι μια κατάφωρη προσβολή στο Σύνταγμα και στο θεσμό της Δικαιοσύνης που έχει καθήκον να υπηρετεί.
Όταν ο Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων εγκαταλείπει την αντικειμενικότητα και αμεροληψία, που οφείλει να επιδεικνύει και επιλέγει δημόσια να στηρίζει το κυβερνητικό αφήγημα, τότε η Δικαιοσύνη στην πατρίδα μας δεν ασθενεί απλώς, αυτοκτονεί.
Πόση ντροπή για ένα «Κράτος Δικαίου», κορυφαίοι δικαστικοί λειτουργοί να προβαίνουν σε πολιτικές δηλώσεις, να παρεμβαίνουν σε εκκρεμή δίκη, να διασύρουν, να συκοφαντούν και να σιωπούν προκλητικά μπροστά στα καταπάτηση των δικαιωμάτων μας και στα θεσμικά έκτροπα της ποινικής δικογραφίας των Τεμπών, που αμαυρώνουν τη μνήμη των παιδιών μας.
Αυτή η στήριξη στην κυβερνητική γραμμή και στην ηγεσία του Αρείου Πάγου, που διορίζεται από την κυβέρνηση, την ώρα που η δικογραφία των Τεμπών κατακρεουργείται, δεν είναι απλώς κατακριτέα. Είναι συνενοχή στη συγκάλυψη.
Φαίνεται πως το σύστημα για ακόμη μια φορά, είτε επιδεικνύει την άκρατη αλαζονεία του, θεωρώντας πως δεν θα λογοδοτήσει ποτέ, είτε έχει χάσει πλήρως την ψυχραιμία του.
Εμείς, όμως συνεχίζουμε να κοιτάμε στα μάτια εκείνους τους δικαστές και δικηγόρους που τιμούν τον όρκο τους. Εκείνους τους λειτουργούς της δικαιοσύνης, που αρνούνται να γίνουν μέρος αυτού του απόλυτου εκφυλισμού.
Τώρα είναι η στιγμή της ευθύνης. Τώρα θα φανεί ποιοι τιμούν το λειτούργημά τους και ποιοι επέλεξαν να γίνουν η μελανή σκιά της εξουσίας. Το δίκαιο δεν είναι μια λέξη σε άχαρες, καθοδηγούμενες και υποκριτικές τοποθετήσεις· είναι μία πολύτιμη αξία που κατακτάμε μόνο με τις πράξεις μας.”.
