Κινητικότητα, η οποία προβληματίζει έντονα την Αθήνα και τη Λευκωσία, παρατηρείται το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Κυπριακό. Οι «κεραίες» των διπλωματικών υπηρεσιών του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών λαμβάνουν μηνύματα για επικείμενη πρόταση λύσης του Κυπριακού, που λόγω του οικονομικού προβλήματος το οποίο αντιμετωπίζει η μαρτυρική Μεγαλόνησος αναμένεται να είναι λύση-τερατούργημα!
Ειδικότερα, και σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», τρεις μήνες μετά και αφότου το μνημόνιο επιβλήθηκε στην Κύπρο, αρχίζει να διαφαίνεται και η συνέχεια, η οποία δεν θα είναι άλλη από την επιβολή άλλης μιας «εκβιαστικής» λύσης για την επίλυση του κυπριακού προβλήματος.
Η επιβεβαίωση της πληροφόρησης που έχει η εφημερίδα μας έρχεται μετά και τις ταυτόχρονες δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου Όλι Ρεν και του Τούρκου προέδρου Αμπντουλάχ Γκιούλ, οι οποίοι με διαβολικά συντονισμένο τρόπο διαμορφώνουν τις συνθήκες για να σπρώξουν τη Μεγαλόνησο σε μία νέα «λύση» που θα είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των δανειστών της Κύπρου.
Ο κ. Ρεν είπε ότι «θα πρέπει να υπάρξει σύντομα μία λύση του Κυπριακού που θα βοηθήσει την ανάπτυξη της κυπριακής οικονομίας» και την ίδια μέρα -δήθεν όλως τυχαίως- ο κ. Γκιούλ διέβλεπε «λύση» στο Κυπριακό με αφορμή την οικονομική κρίση στην Κύπρο.
Με τον τρόπο αυτό «βγάζουν μάτι» πλέον οι εξόφθαλμες πιέσεις που ασκούν Τουρκία και Ευρωπαϊκή Επιτροπή στους Ελληνοκυπρίους για να δεχθούν με εκβιαστικό τρόπο ένα νέο αποτρόπαιο σχέδιο Ανάν. Τα ξένα συμφέροντα που έφαγαν γερό «χαστούκι» μετά το ΟΧΙ των Ελληνοκυπρίων στο κατάπτυστο σχέδιο Ανάν επιδιώκουν τώρα να επανακάμψουν οδηγώντας την Κύπρο προ τετελεσμένων γεγονότων.
Εφόσον οι πληροφορίες αυτές επιβεβαιωθούν θα είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι οι Ευρωπαίοι -και αρχής γενομένης της Γερμανίας από κοινού με τους Άγγλους- δεν χάρισαν στην Κύπρο την οικονομική της επιβίωση χωρίς όρους. Και στην περίπτωση της Μεγαλονήσου οι όροι δεν είναι μόνο οικονομικοί, αλλά και πολιτικοί που θα έχουν να κάνουν με την επίλυση του Κυπριακού στη βάση των δικών τους επιδιώξεων και όχι φυσικά το συμφέρον των Ελληνοκυπρίων.
Το σχέδιο είναι ότι η Κύπρος θα βρεθεί σύντομα ενώπιον στυγνού εκβιασμού τον οποίο αυτήν τη φορά θα τον επιβάλλουν και μάλιστα αναίμακτα. Έστω και ύστερα από εννέα ολόκληρα χρόνια. Σίγουρα πάντως χωρίς τον Τάσσο Παπαδόπουλο ανάμεσα στα πόδια τους και με τον νέο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη έτοιμο να υποχωρήσει στα θελήματά τους.
Εν τω μεταξύ, η συνάντηση την περασμένη Πέμπτη Ομπάμα – Ερντογάν έχει βρεθεί στο στόχαστρο της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς μπορεί να έχει και αντίκτυπο στις εξελίξεις τόσο στο Κυπριακό όσο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», που κατάφερε να συλλέξει από διπλωματικές πηγές, κατά τη διάρκεια της συνάντησης των δύο ανδρών συζήτησαν κατ’ εξοχήν τις εξελίξεις στη Συρία και φυσικά την επόμενη μέρα στην περιοχή, ενώ συζητήθηκε και το Κυπριακό, κάτι που βρέθηκε στο τραπέζι και των υπουργών Εξωτερικών Τζον Κέρι και Αχμέτ Νταβούτογλου.
Έγκυρες διπλωματικές πηγές στην Αθήνα τόνιζαν προς την εφημερίδα μας ότι η Τουρκία για να επιτρέψει τη χρήση των βάσεων που βρίσκονται στην έδρα της, σε ενδεχόμενη επέμβαση στη Δαμασκό, απαίτησε, για μία ακόμα φορά, ανταλλάγματα. Και μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται:
Η επανέναρξη των συζητήσεων για το Κυπριακό, σε μια λογική που θα παραπέμπει στο σχέδιο Ανάν αλλά με χειρότερους όρους για την ελληνοκυπριακή πλευρά.
Η συμμετοχή της Τουρκίας και του ψευδοκράτους στην εκμετάλλευση και αξιοποίηση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και ειδικότερα στα θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου.
Η Λευκωσία, προς το παρόν, αντιδρά και με τις δύο παραπάνω προοπτικές, όμως η Άγκυρα για μία ακόμη φορά στοχεύει στη δημιουργία τετελεσμένων.
Συζήτηση και στον ΟΗΕ
Η κινητικότητα στο Κυπριακό φαίνεται και από το ότι ήταν ανάμεσα στα ζητήματα που συζήτησαν την Πέμπτη στην έδρα του ΟΗΕ ο γενικός γραμματέας του διεθνούς οργανισμού Μπαν Κι Μουν με τον Βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον. Όπως αναφέρει ανακοίνωση της Γραμματείας, «ο γενικός γραμματέας ανέπτυξε τη σημασία της χρησιμοποίησης του προσεχούς διαστήματος ως ευκαιρία για να σημειωθεί πρόοδος στο κυπριακό πρόβλημα».
Μακάριος Β. Λαζαρίδης
