Είναι άστεγος. Ωστόσο ζει σε ένα «σπίτι» σκοτεινό, με έξι δωμάτια, που όμοιό της δεν υπάρχει κανένα άλλο στον κόσμο. Μόνο που η κατοικία του Φάμπιο Μπεράλδο Ριγκόλ από τη Βραζιλία είναι μια ταφική κρύπτη με έξι νεκροθαλάμους στο νεκροταφείο της Σάντα Ιζαμπελ, στο Σάο Πάολο.
Ζώντας απόβλητος από την τοπική κοινωνία, ο 47χρονος άστεγος τα τελευταία 13 χρόνια αποκαλύφθηκε ότι μη έχοντας πού αλλού να πάει κατέληξε να βρει στέγη δίπλα στην τελευταία κατοικία του νεκρού εδώ και χρόνια φίλου του.
Η ιστορία προκαλεί σοκ. Ο ίδιος ο Ριγκόλ, όμως, μοιάζει συμβιβασμένος με τη μοίρα του, παρόλο που ονειρεύεται ένα κανονικό σπίτι. Πρώην υπάλληλος γραφείου, έχασε το «δικαίωμα στη ζωή» όταν έπεσε στον βούρκο των ουσιών. Γεγονός που τον οδήγησε αρχικά μακριά από την οικογένειά του, στη συνέχεια μακριά κι από τον κοινωνικό του περίγυρο και τελικά στο νεκροταφείο της πόλης, της πόλης όπου μέχρι πρότινος ζούσε μια κανονική ζωή. Εκεί, όπως λέει κι ο ίδιος, διάλεξε μια μεγάλη κρύπτη προκειμένου να μπορεί να κοιμάται.
Τώρα θυμάται: «Οταν έφυγα μακριά από όλους και όλα, άρχισα να περιφέρομαι στους δρόμους. Μετά κατέληξα εδώ, στο νεκροταφείο. Ηταν νύχτα και έβρεχε πολύ». Το γιατί όμως οδηγήθηκε εκεί το έχει απωθήσει εντελώς από τη μνήμη του. «Απλώς ξύπνησα και κοιτώντας γύρω μου διαπίστωσα ότι είχα ξαπλώσει σε έναν τάφο» λέει ο Ρίγκολ.
«Τους ζωντανούς φοβάμαι περισσότερο»
«Το μόνο που θέλω είναι να βγω από εδώ μέσα ζωντανός» είπε ακόμη στα τοπικά μέσα ενημέρωσης, αν και εξήγησε ότι «πλέον αυτό που φοβάμαι περισσότερο δεν είναι οι νεκροί, αλλά τους ζωντανοί».
Ο Ριγκόλ λέει ότι γνωρίζει «σαν την παλάμη του χεριού του» κάθε γωνιά του νεκροταφείου και πολλές φορές περιφέρεται ανάμεσα στους τάφους προκειμένου να διαβάσει τα ονόματα που αναγράφονται στις μαρμάρινες πλάκες, «μήπως αναγνωρίσει κάποιο». Δηλώνει «κουρασμένος από τη ζωή στο νεκροταφείο», καθώς εκεί καθημερινά βλέπει την τέλεση κηδειών. «Δεν μου αρέσει καθόλου το θέαμα. Προτιμώ να θυμάμαι τους ανθρώπους όπως ήταν όσο ζούσαν, ζωντανούς και χαρούμενους».
