Ο «Γάλλος ασθενής» δεν βρίσκεται ακόμη σε κώμα… Οι αγορές όμως ανησυχούν για τα χειρότερα. Με τη δημοτικότητα του Φρανσουά Ολάντ στα τάρταρα και τη γαλλική οικονομία να παλεύει με τα κύματα, η ατμομηχανή της Ευρώπης κινείται μόνο με τη γερμανική δύναμη… Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε δημοσίευμα της Deutsche Welle, η Γαλλία δεν είναι πλέον το δεύτερο ασφαλές λιμάνι στη δοκιμαζόμενη από την κρίση Ευρώπη. Πρόσφατα η Standard & Poor’s υποβάθμισε εκ νέου την πιστοληπτική ικανότητα της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης, εκτιμώντας ότι οι δρομολογηθείσες μεταρρυθμίσεις δεν θα συμβάλουν στη μεσοπρόθεσμη σταθεροποίηση της γαλλικής οικονομίας.
Κινδυνεύει να βρεθεί η Ευρώπη αντιμέτωπη με μια «δεύτερη Ισπανία»; Σχολιάζει ο Χένρικ Ουτερβέντε από το Γερμανογαλλικό Ινστιτούτο: «Η γαλλική οικονομία δεν πάει καλά. Υπάρχει πρόβλημα ανάπτυξης και απασχόλησης. Οι προοπτικές για την ανάπτυξη είναι συγκρατημένες. Σε αυτήν την κρίση έρχεται να προστεθεί και η πτώση της βιομηχανίας, όπου έχει μειωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια η απασχόληση. Και επιπλέον η κρίση χρέους, που προστέθηκε τα τελευταία 10 χρόνια. Πρόκειται λοιπόν για μια σειρά προβλημάτων με τα οποία είναι αντιμέτωπη η κυβέρνηση. Και έτσι γίνεται ακόμη πιο δύσκολο να αντιδράσει κανείς γρήγορα και πειστικά». Η γαλλική βιομηχανία αντιμετωπίζει πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στο διεθνές περιβάλλον, η ανεργία βρίσκεται στα ύψη, τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται στα όριά τους, ενώ οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις αναβάλλονται.
Χαρακτηριστικά εκτιμά ο Φρέντερικ Σέφερ από τη γαλλική οικονομική εφημερίδα «Les Echos»: «Ο οίκος αξιολόγησης Standard & Poor’s τιμωρεί τις οικονομικές αποφάσεις που ελήφθησαν στη Γαλλία τον περασμένο χρόνο υπό τον Φρανσουά Ολάντ. Είδαν πολύ προσεκτικά τι ακριβώς αποφασίστηκε. Οι μεταρρυθμίσεις στο φορολογικό δίκαιο, στον τομέα των υπηρεσιών και στην αγορά εργασίας κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά δεν επαρκούν». Η Γαλλία έχει παραβιάσει επανειλημμένως όσα προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ για το έλλειμμα. Φέτος ξεπέρασε το 4%. Για το 2014 προβλέπεται μείωση των κρατικών δαπανών προκειμένου να υποχωρήσει και πάλι κάτω από το επιτρεπτό όριο του 3%. Την ίδια ώρα η ανεργία βρίσκεται σε επίπεδα ρεκόρ, στο 11%.
