Περνά τις μέρες του μετρώντας ευλαβικά τις λίρες του. Για εκείνον, άλλωστε, η μοναδική θρησκεία είναι το χρήμα. Δεσποτικός και αυταρχικός, ο Αρπαγκόν κοιμάται και ξυπνά ζώντας με έναν και μοναδικό φόβο: Μη τυχόν κανείς υφαρπάξει από εκείνον τα πολύτιμα χρήματά του. Τον πλέον παροιμιώδη τσιγκούνη του θεατρικού ρεπερτορίου, τον «Φιλάργυρο» του Μολιέρου, ανεβάζει από αύριο στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου ο Γιάννης Μπέζος, αναλαμβάνοντας, εκτός από τα σκηνοθετικά καθήκοντα, και την υποκριτική «υποχρέωση» να ενσαρκώσει και τον θρυλικό Αρπαγκόν. Στο πλευρό του συναντάμε τη Δάφνη Λαμπρόγιαννη, τον Αγγελο Μπούρα, αλλά και μια πλειάδα νέων ηθοποιών που συνθέτουν τον θίασο της μολιερικής κωμωδίας· μιας κωμωδίας της οποίας η ιστορία έχει «ταξιδέψει» από το 1668 -όπου αρχικά ήταν τοποθετημένη η δράση της- στη δεκαετία του ’60.
«Σίγουρα κάποιος βλέποντας το έργο θα μπορούσε να πει ότι αναφέρεται και στο σήμερα» λέει στη «δημοκρατία» η ηθοποιός Δάφνη Λαμπρόγιαννη, η οποία υποδύεται στην παράσταση την προξενήτρα Φροσύνη, τη γυναίκα που, όπως υποστηρίζει, προσπαθεί να βγάλει το μεροκάματό της κάνοντας ένα προξενιό στον Αρπαγκόν με τη νεαρή Μαριάννα. «Είναι σύγχρονο και φυσικά διαχρονικά επίκαιρο» σχολιάζει η ίδια. Αραγε η νοσηρή σχέση μας με το χρήμα δεν είναι κάτι που μας αφορά και σήμερα;
«Ολα τα κλασικά έργα ταιριάζουν σε όλες τις εποχές» σπεύδει να συμπληρώσει η κυρία Λαμπρόγιαννη. «Είναι ένα θέμα το οποίο προφανώς απασχολεί και θα συνεχίσει να απασχολεί όλες τις γενιές. Το θεατρικό έργο του Μολιέρου, ο οποίος αναμφίβολα ήξερε να γράφει εξαιρετικές κωμωδίες, μιλά για την αδυναμία κάποιου να μαζεύει και να μη δίνει στους γύρω του. Ο φιλάργυρος είναι ένας άρρωστος άνθρωπος. Για εκείνον το χρήμα γίνεται αυτοσκοπός και όχι το μέσο για να κάνει κάποια πράγματα».
Ο κορυφαίος Γάλλος συγγραφέας συνέλαβε και αποτύπωσε στο χαρτί την ιδέα του τυραννικού Αρπαγκόν το 1668. Ο ήρωάς του, ένα πρόσωπο συνάμα κωμικό και στο βάθος τραγικό, είναι έρμαιο της αδυναμίας του και της ναρκισσιστικής προσήλωσης στον εαυτό του και στην περιουσία του. Μόνη χαρά στην αξιολύπητη καθημερινότητά του είναι -εκτός από την καταμέτρηση των κρυμμένων λιρών του- και οι κερδοφόροι γάμοι που σχεδιάζει για τα παιδιά του, τον Κλεάνθη και τη Λίζα, δίχως όμως να υπολογίζει τα δικά τους συναισθήματα. Οταν όμως αποφασίζει ο ίδιος ο Αρπαγκόν να παντρευτεί τη νεαρή Μαριάννα -με τη διαμεσολάβηση της καπάτσας προξενήτρας Φροσύνης- το κορίτσι με το οποίο είναι ερωτευμένος ο γιος του, τα πράγματα περιπλέκονται και τα κωμικά ενσταντανέ αρχίζουν…
Προξενήτρα βγαλμένη από τον κινηματογράφο
Οπως εξηγεί η κυρία Λαμπρόγιαννη, ο ρόλος της έχει όλα τα χαρακτηριστικά της τυπικής προξενήτρας που συναντάμε συχνά πυκνά στις παλιές ελληνικές ταινίες. Μια οικεία φιγούρα, δηλαδή, με τη μόνη διαφορά ότι εκείνη στην παράσταση… τραγουδά. Και μάλιστα ζωντανά. «Ολα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τον Κωστή Μαραβέγια, ενώ επί σκηνής έχουμε ηθοποιούς τραγουδιστές. Εγώ στην παράσταση ερμηνεύω το “Τραγούδι της Φροσύνης”».
Χαρακτηριστικό είναι δε ότι η πλειονότητα του θιάσου είναι νέοι ηθοποιοί, πρόσωπα που έχουν την ευκαιρία να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους δίπλα στους παλαιότερους.
Info: Οι παραστάσεις του «Φιλάργυρου» του Μολιέρου ξεκινούν στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (Αγίου Κωνσταντίνου 22, Αθήνα) αύριο. Τα σκηνικά έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Πάτσας.
Γιώτα Βαζούρα
