Θα μπορούσε να την πει κανείς η «κυρία φιλάνθρωπος». Ελληνίδα, κόρη του Ρόμπερτ και της Αννας Μπάτη, τα τελευταία 28 χρόνια είναι γνωστή ως πριγκίπισσα Αικατερίνη της Σερβίας, μετά τον γάμο της με τον πρίγκιπα Αλέξανδρο Καραγιόργεβιτς. Εχει πέντε παιδιά και πέντε εγγόνια, και από το 1993 ασχολείται δυναμικά με τη φιλανθρωπία μέσω του δικτύου lifeline που έχει δημιουργήσει, με παραρτήματα σε πολλά μέρη του κόσμου, όπως και στην Ελλάδα.
Στη Θεσσαλονίκη, όπου βρέθηκε για χριστουγεννιάτικη φιλανθρωπική εκδήλωση, που είχε ψυχή την κόρη της Αλισον Αντριους, μίλησε στη «δημοκρατία», σε μια εκ βαθέων συζήτηση. Τη ρωτάμε για την οικογένεια του βασιλιά Κωνσταντίνου. «Αγαπά πολύ την Ελλάδα και το έχει αποδείξει. Οπου υπάρχει σήμερα βασιλεία, τα κράτη πάνε καλά, γιατί υπάρχει μια ομπρέλα. Και αυτό δεν έχει να κάνει με την πολιτική, αλλά με την προστασία του λαού. Δίνουν ένα γόητρο. Εγώ μπορώ όμως να σας μιλήσω μόνο για τη Σερβία. Η Ελλάδα είναι η χώρα όπου γεννήθηκα, το κράτος των γονιών μου, το κράτος που μου έμαθε να αγαπάω και να δίνω. Είμαι τυχερή που είχα γονείς που μου έμαθαν την ευτυχία της προσφοράς. Γιατί, αν δεν τη μάθεις από μικρός, αργότερα είναι πιο δύσκολο. Είναι κάτι σαν οξυγόνο, που το παίρνεις από το σπίτι».
Οταν αρχίζει να μιλά για τη φιλανθρωπία, είναι φανερό ότι το θέμα τη συνεπαίρνει. «Φιλανθρωπία είναι η ευτυχία να δίνεις από τον εαυτό σου. Και όταν πιστεύεις στον Θεό, πρέπει να έχεις την υπομονή, γιατί αυτός μας δίνει τα αγαθά. Οχι όταν θέλουμε εμείς, αλλά όταν πρέπει. Σήμερα, δυστυχώς, μας λείπουν τα καλά παραδείγματα».
Κάπως έτσι βλέπει και τις διεξόδους που μπορεί καθένας μας να βρει στη σημερινή κρίση. «Πώς μπορεί ένας Ελληνας να κάτσει στο τραπέζι, όταν ξέρει ότι ο συνάνθρωπός του δεν έχει ένα πιάτο να φάει; Αν ο καθένας από εμάς βοηθήσει με κάποια φιλανθρωπία, τα Χριστούγεννα δεν θα υπάρξει οικογένεια χωρίς ένα πιάτο στο τραπέζι. Και κάθε βράδυ, λίγο πριν κοιμηθούμε, να αναρωτιόμαστε “τι έκανα σωστά σήμερα;” και “για ποιο πράγμα δεν έγινα παράδειγμα”» τονίζει γεμάτη ένταση αλλά και σιγουριά γι’ αυτό που κάνει.
Μιλήσαμε μαζί της αρκετή ώρα για την κρίση. «Ξέρετε τι σημαίνει η λέξη φιλανθρωπία; Ο φίλος του ανθρώπου. Οταν γίνεται κανείς φιλάνθρωπος, αλλάζει τον τρόπο σκέψης του. Δεν λέει τι θα κάνει η κυβέρνηση για μένα, αλλά τι θα κάνω εγώ για την κυβέρνηση» λέει.
Ρωτάμε για τις πολιτικές ευθύνες. «Το θέμα είναι η κορόνα, η κεφαλή δηλαδή, να είναι ειλικρινής. Ολα πρέπει να είναι ανοιχτά και όχι τα μισά να κρύβονται κάτω από το τραπέζι. Πρέπει να ξέρουμε πού βαδίζουμε. Η σημερινή κατάσταση δεν προκλήθηκε μέσα σε μια ημέρα, αλλά ούτε και θα φτιάξει σε μια ημέρα. Ο κόσμος το ξέρει, αλλά παρ’ όλα αυτά πιστεύει ότι όλα θα αλλάξουν σε μια ημέρα» τονίζει.
«Ελλάδα – Σερβία, συμμαχία. Μπορεί να υπάρξει εν όψει και της κρίσης;» τη ρωτάμε. Απαντά άμεσα. «Στη Σερβία τους Ελληνες τους λέμε αδέλφια. Η Θεσσαλονίκη και όλη η βόρεια Ελλάδα έχουν φέρει τους δύο λαούς πιο κοντά. Και υπάρχουν πολύ περισσότερα πράγματα που μας ενώνουν από ό,τι μας χωρίζουν. Αυτό είναι ένα μεγάλο δώρο Θεού, γιατί όλοι χρειαζόμαστε μια συμπαράσταση. Ιδιαίτερα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές. Είναι η σειρά των Σέρβων τώρα. Η Ελλάδα μάς βοήθησε στον πόλεμο. Τώρα είναι η σειρά των Σέρβων να βοηθήσουν. Τώρα μας χρειάζεστε». «Πώς μπορεί να γίνει αυτό;» επιμένουμε. «Με το να επισκεπτόμαστε τη Θεσσαλονίκη και να κάνουμε τις φιλανθρωπικές μας εκδηλώσεις» σημειώνει.
«Ο Θεός μου δίνει την ενέργεια για να κάνω το καλό»
Ρωτήσαμε την πριγκίπισσα Αικατερίνη αν μπορεί να υπάρξει πολιτική συμμαχία; «Βεβαίως. Αυτοί οι δύο λαοί πρέπει να ενωθούν και να βοηθήσει ο ένας τον άλλο. Στη ζωή, όταν βοηθάς τον άλλον, ο Θεός δεν σε αφήνει και εσένα. Με ρωτούν μερικές φορές πού βρίσκω την ενέργεια για τη φιλανθρωπία. Μα ο Θεός μάς δίνει την ενέργεια, όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι καλό. Το παν στη ζωή είναι να έχουμε καλοσύνη μέσα μας και να βλέπουμε τον διπλανό μας όχι ως εχθρό αλλά ως φίλο» αποκρίνεται.
«Είναι εύκολο να το πει κανείς αυτό, όταν δεν έχει προβλήματα επιβίωσης» της αντιτείνουμε. «Μου λένε: Είστε πριγκίπισσα. Ομως ο τίτλος δεν κάνει τον άνθρωπο. Ο τίτλος βοηθά τον άνθρωπο να κάνει κάτι καλό. Υπάρχουν και πολλοί άνθρωποι που ονειρεύονται και λένε: Αν ήμουν πριγκίπισσα ή βασιλιάς. Αν, αν, αν… Με τα αν θα ζήσουμε; Αυτό δεν βοηθά. Και να σας πω και κάτι άλλο. Δεν υπάρχει άνθρωπος που ξυπνά το πρωί και δεν έχει κάποιο πρόβλημα. Ούτε εγώ. Κάποιο πρόβλημα οικονομικό, ένα ζήτημα υγείας ή ένα πρόβλημα στο σπίτι. Το θέμα είναι να έχεις το μυαλό και την πίστη στο Θεό για να το αντιμετωπίσεις. Οι Ελληνες έχουν ξεχάσει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα. Γιατί περάσαμε μια μακρά περίοδο μέλιτος, που, αντί να γίνει μήνας, έγινε χρόνια του μέλιτος. Αυτά τα χρόνια πέρασαν και όλοι ψάχνουν να βρουν μια καινούργια ημέρα μέλιτος. Αν οι Ελληνες θέλουν έναν μήνα του μέλιτος, πρέπει να ενωθούν. Γιατί δεν πηγαίνεις μόνος σου στον μήνα του μέλιτος. Και να σταματήσουν να δείχνουν με το δάχτυλο προς του άλλους, αλλά να κοιτάξουν τον εαυτό τους».
Νίκος Οικονόμου
