Ως προερχόμενος από την… ΚΝΕ ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας γνωρίζει ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, όταν κάποιος βρίσκεται εν αδίκω. Και ως εκ τούτου, η χθεσινή διάψευση που επιχείρησε ο ίδιος για δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας» ήταν εξαιρετικά ατυχής.
Ο υπουργός Οικονομικών προσπάθησε να διαψεύσει την «αδιάψευστη πραγματικότητα», η οποία είναι ορατή διά γυμνού οφθαλμού και στους πλέον αδαείς ή αδιάφορους.
Στο αποκλειστικό ρεπορτάζ της «κυριακάτικης δημοκρατίας» αναφερόταν ότι ο Πολ Τόμσεν στις αρχές της εβδομάδας είπε στον υπουργό Οικονομικών μεταξύ σοβαρού και αστείου: «Αφού θα φύγετε που θα φύγετε από την κυβέρνηση, γιατί δεν παίρνετε τα μέτρα που χρειάζονται;» Το πιο αστείο είναι ότι η «παραίνεση» του «σκληρού του ΔΝΤ» έγινε σε μια στιγμή που το Ταμείο διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι δεν ζητάει οριζόντια μέτρα και περικοπές μισθών και συντάξεων για την Ελλάδα.
Ο υπουργός ερωτώμενος για το δημοσίευμα είπε επί λέξει: «Παραμύθια της Χαλιμάς, που δεν έχουν οποιαδήποτε επαφή με την πραγματικότητα».
Οι άνθρωποι της τρόικας έχουν αρχίσει να μαθαίνουν τις συνήθειες της χώρας και βέβαια σ’ αυτό τους έχουν βοηθήσει και οι ίδιοι οι υπουργοί. Υπό την έννοια αυτή η τρόικα γνωρίζει όλα τα κυβερνητικά αδιέξοδα, καθώς και την πρόκληση των εκλογών τον ερχόμενο Μάιο.
Ο θυμός
Οι ευρωεκλογές και οι δημοτικές θα αναδείξουν τον συσσωρευμένο θυμό του κόσμου, που προμηνύει πολύ δυσάρεστα αποτελέσματα για το πολιτικό σύστημα. Αυτό οι κυβερνώντες το γνωρίζουν, όπως και η τρόικα. Οι δανειστές εκτός από κυνικοί είναι ταυτόχρονα και πρακτικοί. Οπως ήρθαν στην παρούσα φάση στην Αθήνα για να «βάλουν πλάτη» στην κυβέρνηση, έτσι ξέρουν ότι όποιες συμφωνίες για μέτρα υπογραφούν τώρα θα δεσμεύουν και τους επόμενους. Πιστεύουν ότι το κράτος έχει συνέχεια και τα μέτρα που θα αποφασιστούν από την παρούσα κυβέρνηση θα δεσμεύουν και την επόμενη.
Γνωρίζουν και σε ποιους απευθύνονται. Σε μια «χρεοκοπημένη» πολιτική τάξη, που επί πολλά χρόνια ασελγούσε εις βάρος της δικής της χώρας, ενώ σήμερα επιχειρεί να τη σώσει.
Οι δανειστές εκμεταλλεύονται τον ψυχολογικό παράγοντα ζητάνε από τους Ελληνες συνομιλητές τους, εν είδει πάντα φιλικών παραινέσεων, να κάνουν τις «τελευταίες» παραχωρήσεις.
