Στη χιονισμένη Γερμανία, το χριστιανοδημοκρατικής παραγωγής πολιτικό θρίλερ «Οι βρικόλακες της ευρωπαϊκής λιτότητας» συνεχίζει να… κόβει εισιτήρια. Διά χειρός, βέβαια, των Γερμανών ψηφοφόρων, οι οποίοι αφού τα τελευταία χρόνια έχουν υποστεί την «παραδοσιακή» πλην όμως απαραίτητη μιντιακή πλύση εγκεφάλου στις τελευταίες εκλογές δήλωσαν μέσω της κάλπης πεπεισμένοι ότι η συνέχιση των σκληρών πολιτικών λιτότητας που επιβάλλει το Βερολίνο στη γηραιά ήπειρο, είναι απαραίτητη προκειμένου να διασωθεί «το ευρωπαϊκό όνειρο».
Την ίδια στιγμή, εξίσου δημοφιλές είναι και το σοσιαλδημοκρατικό… παραμύθι για λαούς-μικρά παιδιά, που θέλει τον πρίγκιπα της λιτότητας να βάζει και τα δυο πόδια της κάθε Σταχτοπούτας-χώρας του ευρωπαϊκού Νότου στο στενό γοβάκι της ανάπτυξης.
Η Deutsche Welle τόνιζε χθες ότι «η ευρωκρίση και η πράσινη ενέργεια θα αποτελέσουν τις προτεραιότητες της νέας κυβέρνησης συνασπισμού στη Γερμανία». Και εξηγούσε ότι «τόσο η παραμονή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στο τιμόνι του υπουργείου Οικονομικών όσο και η δημιουργία του υπερυπουργείου Οικονομίας και Ενέργειας, το οποίο θα αναλάβει ο πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών και αντικαγκελάριος Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, εκπέμπουν σημαντικά μηνύματα όχι μόνο εντός αλλά και εκτός Γερμανίας».
Γιατί η καγκελάριος τοποθέτησε στο Αμυνας τη γοητευτική αντίζηλο της
Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική για χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιταλία. Αν και η στροφή της Γερμανίας στις πράσινες μορφές παραγωγής ενέργειας δεν έχει οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις στον ευρωπαϊκό Νότο, η επιλογή του να παραμείνει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στη θέση του υπουργού Οικονομικών σημαίνει πολλά. Σημαίνει περισσότερα σκληρά μέτρα και περισσότερη λιτότητα για τους δημοσιονομικά απείθαρχους. Στο πλευρό του, μάλιστα, θα βρίσκεται ο… φιλέλληνας Μίκαελ Μάιστερ, «δεξί χέρι του Σόιμπλε», λένε όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, ο οποίος κατά καιρούς έχει προβεί σε «δηλητηριώδεις» δηλώσεις για τη χώρα μας.
Και η συμμετοχή των Σοσιαλδημοκρατών στην κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού, όμως, δεν σώζει την παρτίδα για τον Νότο. Ο αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομίας και Ενέργειας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, παρά τις προεκλογικές του κορόνες για «ανάπτυξη» και τις προ καιρού αναφορές για τη «θανατηφόρα δόση λιτότητας στην Ελλάδα», πλέον συμπλέει με τη Frau Μέρκελ και η μέχρι τώρα στάση του δεν προδίδει τάσεις λοξοδρόμησης από το μονοπάτι της λιτότητας.
Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τον επίσης σοσιαλδημοκράτη Γεργκ Ασμουσεν, που αφήνοντας την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τα… μάτια της κυβέρνησης Μέρκελ απλώς δείχνει ότι η ψυχρή, λογιστική λογική των τεχνοκρατών θα είναι ξανά τελικά αυτή που θα επικρατήσει σε ό,τι αφορά τις «λύσεις» που θα επιχειρήσουν να δώσουν οι Γερμανοί στην ευρωπαϊκή οικονομική κρίση.
Γιώργος Τραπεζιώτης
