Οσοι γνωρίζουν καλά τον Βύρωνα Πολύδωρα δεν εξεπλάγησαν από τις βόμβες που έριξε το απόγευμα της Παρασκευής στη Βουλή για τον ενιαίο φόρο ακινήτων, καθώς γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτές προετοιμάζονταν εδώ και καιρό. Το έλεγε άλλωστε ευθέως ο ίδιος σε συνομιλητές του, ενώ το συμπέρασμα από τις συνεντεύξεις και τα βιβλία που έγραφε ήταν ότι η αντίστροφη μέτρηση είχε ήδη αρχίσει.
Η ιδεολογική διαφωνία του πρώην προέδρου της Βουλής με τη φορολόγηση ακινήτων, η οποία οδήγησε στην ειλημμένη απόφαση να μη στηρίξει το φόρο ακινήτων, όπως εδώ και περίπου έναν μήνα (24/11/13) είχε αποκαλύψει η «κυριακάτικη δημοκρατία», ήταν ο βασικός παράγοντας. Σημαντικό ρόλο όμως έπαιξε και το γεγονός ότι οι σχέσεις του Πολύδωρα με το Μαξίμου είχαν κοπεί εδώ και καιρό. Για την ακρίβεια, την ημέρα που ο πρωθυπουργός έλαβε απόφαση να τον αντικαταστήσει στην προεδρία της Βουλής με τον Β. Μεϊμαράκη το γυαλί είχε ραγίσει.
Στο παρασκήνιο, από το πρωί της Παρασκευής συνεργάτες του πρώην προέδρου της Βουλής ενημέρωναν φίλους και γνωστούς «ότι το απόγευμα ο πρόεδρος θα μιλήσει». «Γαία πυρί μειχθήτω» ήταν η χαρακτηριστική φράση.
Απαιτούσαν διαγραφή
Προκαλεί μάλιστα αίσθηση το γεγονός ότι, ενώ ο κόσμος το είχε τούμπανο, η ηγεσία της «γαλάζιας» Κ.Ο. φάνηκε να πέφτει από τα σύννεφα. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι με την ολοκλήρωση της ομιλίας του απλοί «γαλάζιοι» βουλευτές ήταν αυτοί που τηλεφωνούσαν στα ηγετικά κλιμάκια απαιτώντας τη διαγραφή Πολύδωρα, ώστε «να μην πάρουν αέρα κι άλλοι».
Το δίλημμα πάντως της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας για το αν έπρεπε ή όχι να διαγράψει τον κ. Πολύδωρα αμέσως μετά την ομιλία του ήταν μεγάλο, ενώ η νύχτα της Παρασκευής προς Σάββατο κάλλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί «η νύχτα των μεγάλων διεργασιών».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν ωστόσο και οι αντιδράσεις του ευρύτερου κεντροδεξιού χώρου. Η ομιλία Πολύδωρα έγινε αποδεκτή με ιδιαίτερη ικανοποίηση από αρκετούς (οι βουλευτές των ΑΝ.ΕΛ., μάλιστα, και δυο τρεις από τη Νέα Δημοκρατία τον χειροκρότησαν), ενώ άλλοι το προχώρησαν ακόμα περισσότερο, βλέποντας στο πρόσωπό του αυτόν που πιθανόν θα μπορούσε να αποτελέσει το πρόσωπο κοινής αποδοχής σε ένα σχήμα αντιμνημονιακών από τον εκτός Νέας Δημοκρατίας χώρο της Κεντροδεξιάς.
