Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Τρίγωνα κάλαντα παίζουνε παντού. Ρούντολφ το ελαφάκι, ψητό με πιλαφάκι.
Πάρτε μπακαλοτέφτερο, ξύστε, σαλιώστε μολύβια και στιλό, κάντε πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση, κουνήστε πέρα δώθε την κεφαλή σας να πάρει μπρος (αν δεν έχετε πιει καφέ) και ευφρανθείτε με τα χαρμόσυνα συμπεράσματα που θα προκύψουν από την απλή αριθμητική. Πρώτα απ’ όλα τούτο: Πόσα λεφτά λέτε να έχει η μπάνκα η γκραικάνικη, η χιλιοτρυπημένη; Καλά υποθέσατε. Μηδέν εις το πηλήκιον, που έλεγε κι ο ΓΑΠ. Πόσα λεφτά είχε το παλαιόν καθεστώς για να εξαγοράζει χρόνο; Πάμπολλα. Οι μαΐστορες της περιόδου Παπανδρεϊστάν – Σημιτιστάν και μάλε βράσε γνώριζαν το πανάρχαιο ρητό για το στόμα του ανθρώπου που κλείνει ή με χρήμα ή με χώμα. Το χώμα το δουλέψανε αρκετά, εδώ που τα λέμε, αλλά κατά κύριο λόγο προτίμησαν να πασάρουν χρήμα. Οταν τρώνε δεν μιλάνε, που λέει (πάλι) ο πάνσοφος -πλην πιασμένος κορόιδο- λαός. Βάλτε στο ισοζύγιο της μνήμης σας δημόσια έργα, εξοπλιστικά, ευρωπακέτα, ολυμπιάδες, χρηματιστήρια, ψηφιοποιήσεις, ράγες, βαγόνια, Siemens, υποβρύχια, αεροπλάνα και παπόρια, και θα διαπιστώσετε ότι η φάμπρικα της εξαγοράς συνειδήσεων ήταν πολύ πιο εύκολη απ’ όσο έδειχνε στους αμύητους.
Κουραμπιέδες
Οπότε, παρόλο που ήταν ολωσδιόλου απεχθές το καθεστώς, λίγοι ήταν οι «τρελοί» που τα έβαζαν μαζί του. Είμεθα τραντέλληνες γαρ και διά τούτο παρτάκηδες. Ο εγωισμός (που μας τρώγει ζωντανούς) μας υπέβαλε την ιδέα ότι το εθνικό σκάφος μπορεί να προσκρούσει σε παγόβουνο χρέους, αλλά η καμπίνα μας θα τη βγάλει καθαρή και τα χρυσοποίκιλτα πόμολα στην πόρτα μας θα παραμείνουν γυαλισμένα. Με τούτα και με κείνα ηκούσθη το «μπαμ» του Μνημονίου στον αέρα και το καθεστώς ξέμεινε από φράγκα. Οταν ο Γιώργος Παπανδρέου έλεγε «λεφτά υπάρχουν» εννοούσε τα δικά μας – αλλά σχεδόν ουδείς το πήρε χαμπάρι.
Τώρα το καθεστώς δεν διαχειρίζεται καρότο, αλλά μόνο μαστίγιο. Τα αλόγατα έχουν τσινήσει και κοντεύουν να αφηνιάσουν. Δεν μπορείς να κυβερνάς μόνο με τον οικονομικό βούρδουλα, διότι κάποια στιγμή οι πολλοί θα στον αρπάξουν από το χέρι και θα στον απιθώσουν εκεί που ξέρεις. Στην κάλπη!
Οπερ μεθερμηνευόμενον: Τώρα που τέλειωσαν τα τάλαρα τελειώνει και ο χρόνος εκείνων που οργάνωσαν το πάρτι. Κοντός ψαλμός αλληλούια και πάμε στοίχημα όσα μελομακάρονα και κουραμπιέδες θέλετε.
Παναγιώτης Λιάκος
