Στο επίκεντρο των αφιερωμάτων του ξένου Τύπου βρίσκεται και πάλι η Ελλάδα με αφορμή την ανάληψη της ευρωπαϊκής προεδρίας. Μόνο που οι αναλυτές σε όλο τον κόσμο δεν εμφανίζονται τόσο αισιόδοξοι όσο ο πρωθυπουργός της χώρας Αντώνης Σαμαράς για το οικονομικό μέλλον της Ελλάδας μέσα στο 2014 και δεν συμμερίζονται την άποψη ότι αυτή θα είναι η χρονιά της ανάκαμψης. Πού βασίζονται για να βγάλουν τα συμπεράσματά τους; Πολύ απλά… στους αριθμούς.
Πρώτο και καλύτερο το πρακτορείο Associated Press, το οποίο κάνοντας μια ανασκόπηση της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα διαπιστώνει: «Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς είπε ότι το σημαντικό είναι ότι η Ελλάδα απέφυγε τα χειρότερα. Ισχύει, όμως, αυτό; Οι αριθμοί βελτιώνονται, αλλά τα προβλήματα επιδεινώνονται». Οπως επισημαίνει το πρακτορείο, με το μεγαλύτερο μέρος των πακέτων διάσωσης να έχουν εκταμιευτεί η Ελλάδα «έχει ήδη ένα μη βιώσιμα υψηλό ποσοστό χρέους, απειλείται από νέα πολιτική αστάθεια και ένας στους τέσσερις είναι άνεργος, οδεύοντας στη φτώχεια». Προσπαθώντας να τονώσει την αγορά εργασίας, γράφει το Associated Press, οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν προσπαθήσει να ανοίξουν σειρά επαγγελμάτων, αλλά «ο αριθμός των ανέργων συνεχίζει να αυξάνεται, ενώ οι επικριτές υποστηρίζουν ότι το σύστημα παραμένει εγκλωβισμένο στο βάρος της γραφειοκρατίας».
Στην ίδια γραμμή κινείται και η αμερικανική εφημερίδα «Washington Post», η οποία επίσης αμφισβητεί ανοιχτά τις δηλώσεις του Αντώνη Σαμαρά περί ανάκαμψης και επισημαίνει κι αυτή ότι «τα νούμερα καλυτερεύουν αλλά τα προβλήματα αυξάνονται στην Ελλάδα». Εν συνεχεία η εφημερίδα μάλιστα επισημαίνει τις τέσσερις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα μας, και είναι οι άνεργοι και ανασφάλιστοι Ελληνες, η γραφειοκρατία, η πολιτική αστάθεια και το γιγάντιο χρέος.
Ακριβώς τις ίδιες αναφορές έχει και το κεντρικό άρθρο της γαλλικής «Liberation», στο οποίο υπογραμμίζεται: «Θα ήταν λάθος και παραπλανητικό το να σταθούμε αποκλειστικά σε μια βελτίωση των στατιστικών. Το κοινωνικό και το ανθρώπινο κόστος των επιβεβλημένων μέτρων λιτότητας είναι εξωφρενικό για τον ελληνικό λαό». Η γαλλική «Figaro» κάνει λόγο για κωμικοτραγική κατάσταση σε σχέση με την ανάληψη της προεδρίας, αφού «στην Αθήνα το αντιευρωπαϊκό συναίσθημα είναι ισχυρότερο όσο ποτέ άλλοτε, ο λαός ζει συχνά με τεχνάσματα, παραδέρνοντας μεταξύ βοήθειας και μέτρων λιτότητας που αποφασίζουν οι Βρυξέλλες».
Για «θεραπεία δακρύων και αίματος της τρόικας», που «έχει κάνει τη χώρα να λυγίσει», την ώρα που η ανεργία έχει ανέλθει σε ιλιγγιώδη επίπεδα και η βαθιά ύφεση συνεχίζεται, γράφει και η ιταλική εφημερίδα «La Repubblica», ενώ με τίτλο «Ενας ζητιάνος στον θρόνο» η Deutsche Welle υπενθυμίζει στην ανάλυσή της όχι μόνο τη συγκυρία των συνεχιζόμενων διαβουλεύσεων με την τρόικα αλλά και την ανάγκη να καταλήξουν η Αθήνα και η ευρωζώνη στο πώς θα χρηματοδοτείται το ελληνικό χρέος μετά το 2014.
Ανάλογη είναι και η προσέγγιση του γερμανικού περιοδικού «Der Spiegel», που αναφέρει ότι από όλους ειδικά η Αθήνα καλείται να αναλάβει την προεδρία και να αποδείξει «εάν η χώρα που αντιμετωπίζει τα μεγαλύτερα προβλήματα σε όλη την Ε.Ε. είναι σε θέση να σταθεί αξιόπιστος ευρωπαϊκός παράγοντας». Τέλος, κάνοντας μια σύντομη σύγκριση με την προηγούμενη ελληνική προεδρία, το 2004, το γερμανικό περιοδικό φωτίζει με τον καλύτερο τρόπο τη δυσκολία της συγκυρίας.
Μαρία Παναγιώτου
