Με όρους ψυχολογίας η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, τουλάχιστον όπως διαμορφώνεται τον τελευταίο καιρό, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί φοβική! Λίγο η κρίση που συνεχίζει να πλήττει την αμερικανική οικονομία (παρά τις εκτιμήσεις ότι φέτος θα καταγράψει ρυθμό ανάπτυξης ίσο με 3%), λίγο οι αποκαλύψεις του Εντουαρντ Σνόουντεν για την υπόγεια δράση της NSA έχουν πλήξει το άλλοτε πανίσχυρο προφίλ της χώρας, με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα καινούργιο, τεράστιο πεδίο δράσης για τις νέες μεγάλες δυνάμεις του πλανήτη.
Κι αν κάποια χώρα έχει εκμεταλλευτεί πολιτικά το εν λόγω «κενό», αυτή είναι η Ρωσία του αμφιλεγόμενου Βλαντιμίρ Πούτιν, που, έχοντας αποτινάξει το σύνδρομο της σοβιετικής εσωστρέφειας, βγαίνει μπροστά στις εξελίξεις. Ταυτόχρονα ισχυροποιείται πολιτικά με τις κινήσεις της σε διπλωματικό επίπεδο, αλλά και στρατιωτικά, βάζοντας υποψηφιότητα για τη θέση του πλανητάρχη, μια και, όπως έγραφαν πρόσφατα οι «Financial Times», οι ΗΠΑ δεν θέλουν να είναι πια «ο χωροφύλακας του πλανήτη».
«Η Ρωσία καθέλκυσε χθες το πρώτο από τα έξι νέα υποβρύχιά της στη Μαύρη Θάλασσα» μετέδιδε στις 28 Νοεμβρίου 2013 το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο RIA Novosti, μην παραλείποντας βέβαια να… διαφημίσει τον εξοπλισμό stealth που διαθέτουν· εξοπλισμό παρόμοιο με εκείνον των αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών που τα καθιστά αόρατα από τα εχθρικά ραντάρ στα πολεμικά μέτωπα! Και χθες το RIA Novosti επανήλθε στο θέμα, ενημερώνοντας ότι τον Μάιο τα ναυπηγεία της Αγίας Πετρούπολης θα παραδώσουν στο ρωσικό ναυτικό και το δεύτερο υπερσύγχρονο υποβρύχιο «Varshavyanka» που, όπως και το πρώτο, θα «βουτήξει» στα κρύα νερά της Μαύρης Θάλασσας.
Η παράδοση και των έξι υποβρυχίων, που θα ολοκληρωθεί μέχρι το 2017, σύμφωνα με αναλυτές «ήδη προσδίδει πόντους ισχύος στη Μόσχα», καθώς τα σκάφη αυτά, τα οποία Αμερικανοί αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν «μαύρες τρύπες στον ωκεανό» καθώς είναι μη εντοπίσιμα, θα ενισχύσουν τις στρατηγικές επιδιώξεις της Ρωσίας τόσο στη Μαύρη Θάλασσα όσο βέβαια και στη Μεσόγειο – όπου το γεωπολιτικό διακύβευμα είναι ακόμη μεγαλύτερο.
Προς το παρόν πάντως η Μόσχα αρκείται στη διακριτική παρακολούθηση των εξελίξεων τόσο στη «μεσανατολική με μεσογειακές, όμως, προεκτάσεις» Συρία όσο βέβαια και στη γειτονική Ουκρανία. Κι αν ο Πούτιν ξέρει να κάνει κάτι καλά, είναι να περιμένει…
Γιώργος Τραπεζιώτης
