Μία ομάδα, με ζωή 105 χρόνων, μία κακόφημη γειτονιά (Καμπανιάλ), ένα μισογεμάτο στάδιο (Θιουτάτ Ντε Βαλένθια, χωρητικότητας 25.000 θέσεων) και μέσα σε όλα αυτά οι «δικοί» μας. Οπου δικοί μας στην ισπανική Λεβάντε, που φιλοδοξεί κάποια στιγμή να ξεκολλήσει από τη σκιά της μεγάλης ομάδας της πόλης, της Βαλένθια, δύο Ελληνες ακραίοι μπακ, που αμφότεροι διαπρέπουν. Ο 33χρονος Λουκάς Βύντρα (που εμφανίζει εσχάτως έντονα και την τέχνη του σκοραρίσματος) και ο 30χρονος Νίκος Καράμπελας. Δεν «έκαναν» για την Ελλάδα, παρεξηγημένοι πάντα ήταν στα γήπεδα της Σούπερ Λιγκ, με Παναθηναϊκό και ΑΕΚ αντίστοιχα, μια χαρά «χρειάζονται» στην Πριμέρα Ντιβιζιόν και αποδεικνύονται υπερχρήσιμοι και πολύτιμοι. Για τον Βύντρα υπάρχει βέβαια και το έξτρα κίνητρο της καλής παρουσίας, ώστε να μπορέσει να συμπεριληφθεί στην αποστολή της Εθνικής και του Φερνάντο Σάντος εν όψει Βραζιλίας και Μουντιάλ.
Αρκεί όμως να σκεφτεί κανείς ότι ειδικά τον Καράμπελα ακόμη και οι ίδιοι οι υπεύθυνοι της Λεβάντε δεν τον πολυπίστευαν (όταν αποκτήθηκε το 2012), δίνοντας περισσότερες ευκαιρίες στον επίσης πρώην «κιτρινόμαυρο» 38χρονο Ισπανό Χουανφράν. Ο πολύπειρος αριστεροπόδαρος άσος αποτελεί άλλωστε γέννημα-θρέμμα του συλλόγου, ο οποίος περνώντας σταδιακά από την πορεία καθεστώτος ειδικής διαχείρισης πρόλαβε τη χρεοκοπία. Και από το 2010 κατοικοεδρεύει -χωρίς σκαμπανεβάσματα τύπου ασανσέρ- στη μεγάλη ισπανική κατηγορία, αποτελώντας μια «ελληνική» παροικία.
Δεν είναι όμως μόνο αυτοί οι τρεις που πέρασαν από τα ελληνικά γήπεδα και πλέον βρίσκονται στο ρόστερ των «βατραχιών». Ενα παρατσούκλι που βαστά σχεδόν από το 1920, τότε που η Λεβάντε έπαιζε δίπλα στον ποταμό Τούρια, από τον οποίο τα βατράχια ξεπηδούσαν προς το γήπεδο! Και οι αντίπαλοι δεν έχασαν ευκαιρία να βρουν το προσωνύμιο της μετέπειτα ομάδας των Ελλήνων και των «Ελλήνων».
Οι ξένοι
Εκεί παίζει και ο 27χρονος Μαροκινός εξτρέμ Ναμπίλ Ελ Ζαρ επίσης. Παίκτης που προφανώς λίγοι συγκράτησαν το γεγονός ότι ήρθε (2010) στον ΠΑΟΚ ως δανεικός από τη Λίβερπουλ, αλλά έφυγε άπραγος και σχεδόν απαρατήρητος από την Τούμπα. Τι άλλο συναντάμε στο τωρινό έμψυχο δυναμικό της Λεβάντε; Τον 26χρονο Μοζαμβικανό αμυντικό χαφ Σιμάο Μάτε Τζούνιορ, που αποχαιρέτησε προς διετίας τον Παναθηναϊκό, με «παράσημο» τις παρατηρήσεις του Πορτογάλου Ζεσουάλδο Φερέιρα, και πρόλαβε να περάσει μία βόλτα και από τα κινεζικά γήπεδα. Στη Λεβάντε παίζει μπάλα όμως και ο 30χρονος Αντρέας Ιβανσιτς. Ο Αυστριακός «μαέστρος» δεν «γέμιζε» το μάτι της πρώην ομάδας του, του Παναθηναϊκού, έφυγε (2009), και μετά τη γερμανική Μάιντς κάνει τα μαγικά του πια στην Ιβηρική. Η αλήθεια είναι ότι παίκτες της αξίας του Σιμάο και του Ιβανσιτς μια χαρά θα ταίριαζαν στον φετινό Παναθηναϊκού, που αναζητά ηγέτες σε κάθε γραμμή. Για όλα αυτά σαφώς έχει τον δικό του ρόλο (κυρίως) ο πρόεδρος της Λεβάντε και δηλωμένος οπαδός της Ρεάλ Μαδρίτης Κίκο Καταλάν, που συνηθίζει να επεμβαίνει επί των αγωνιστικών θεμάτων. Αν μπορεί ο κόουτς Χοακίν Καπαρός ας του φέρει αντίρρηση. Για την ώρα η Λεβάντε είναι όγδοη μεταξύ 20 ομάδων στο πρωτάθλημά της. Αξίζει να σημειωθεί ότι συγκεκριμένα για τον Βύντρα ο Καπαρός έχει ιδία άποψη. Οι προ εννιαετίας ευρωπαϊκές κόντρες Σεβίλης – Παναθηναϊκού τού είχαν μείνει αξέχαστες και είχε έκτοτε σε μεγάλη εκτίμηση τον Ελληνα διεθνή άσο.
Ο Φάνης Γκέκας και ο Μπρούνο Τσιρίλο
Παλαιότερα ο σύλλογος, που κατάφερε να επιβιώσει από το υπέρογκο χρέος των 93.000.000 ευρώ, πληρώνοντας το τίμημά του ακόμη και μέσω του υποβιβασμού στη Β’ Εθνική της Ισπανίας, είχε και άλλους «δικούς» μας στις τάξεις του. Ηχηρά παραδείγματα λοιπόν: Η περσινή μικρή (ανεπιτυχής) θητεία του Φάνη Γκέκα, ο οποίος «κουκουλώθηκε» από τον διάσημο Νιγηριανό (με θητεία στην Ιντερ) φορ Ομπαφέμι Μάρτινς, κάτι που τελικά τον ανάγκασε να αποχωρήσει σχετικά νωρίς, αλλά και το πέρασμα των Μπρούνο Τσιρίλο (ΠΑΟΚ, ΑΕΚ), Λοράν Ρομπέρ (Λάρισα) και Χουανλού. Ο τελευταίος πρόσφατα αποδεσμεύτηκε από την Καλλονή, η οποία για καιρό «έψηνε» τη μεταγραφή ακόμη ενός Ισπανού που αγωνίστηκε στη Λεβάντε – και προφανώς πιο γνωστού, του Βιθέντε. Η περίπτωσή του είναι από τις λίγες των ποδοσφαιριστών εκείνων που έχουν αγωνιστεί και στα δύο μεγάλα (και αντίπαλα) σωματεία της Βαλένθια. Στα «βατράχια» της Λεβάντε δηλαδή, αλλά και στις «νυχτερίδες» της Βαλένθια. Την οποία Βαλένθια, εξάλλου, πριν από λίγο καιρό κοουτσάριζε (με επιτυχία) ο αγαπημένος στους φιλάθλους του Ολυμπιακού Ερνέστο Βαλβέρδε, που προτίμησε να συνεχίσει στην αγαπημένη του Αθλέτικ Μπιλμπάο.
Από τον Ντέμη στον Ορέστη Καρνέζη
Δεν είναι μόνο οι παίκτες που εξάγει το ελληνικό ποδόσφαιρο προς τη Λεβάντε και την Ισπανία γενικότερα (ενδεικτικά παραδείγματα άλλων Ελλήνων που έκαναν το ταξίδι προς την Ιβηρική είναι οι Καρνέζης, Μπουγαΐδης, Τσιάρτας, Βρύζας, Μπασινάς, Χούτος, Κρύος, Μαχλάς, Σεϊταρίδης, Μαρινάκης, Νικολαΐδης), αλλά και οι Ισπανοί προπονητές που εργάστηκαν (και) στην Ελλάδα. Στην Οσασούνα βρίσκεται ο Χάβι Γκράθια (Ολυμπιακός Βόλου, Κέρκυρα) και πιο παλιά στην Ουέλβα ο Βίκτορ Μουνιόθ και σε άλλες πολλές ομάδες ο Φάμπρι (αμφότεροι του Παναθηναϊκού). Ή επίσης ο Λορένθο Σέρα Φερέρ, που δούλεψε στην Μπαρτσελόνα και τη Μαγιόρκα προτού έρθει στην ΑΕΚ. Στην ΑΕΚ βρέθηκε και ο Μανόλο Χιμένεθ (παλαιότερα καθοδήγησε τη Σεβίλη).
Οσον αφορά Ισπανούς που έπαιξαν στα μέρη μας και προηγουμένως ή έπειτα μονιμοποιήθηκαν στην πατρίδα τους (ανεξαρτήτως κατηγορίας); Επίσης αρκετοί, με ενδεικτικά ονόματα τους Κάλα (ΑΕΚ, Σεβίλη), Ματέος (Ρεάλ Μαδρίτης, ΑΕΚ), Μεχία (Ρεάλ Μαδρίτης, Εργοτέλης), Λουΐς Γκαρσία (Μπαρτσελόνα, Παναθηναϊκός), Βίκτορ (Λα Κορούνια, Παναθηναϊκός), Χοσέ Κάρλος (ΑΕΚ, Ράγιο Βαγιεκάνο), Τοτσέ (Παναθηναϊκός, Λα Κορούνια), Οσκαρ (Ολυμπιακός, Βαγιαδολίδ), Κόκε (Μάλαγα, Αρης), Λούκας (Ράγιο Βαγιεκάνο, ΠΑΟΚ), Καγεχόν (Μαγιόρκα, Λεβαδειακός).
Θοδωρής Λινάρδος
