Αν στη Βουλή υπήρχε ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο φόβος και ο τρόμος των υπουργών, αυτός δεν ήταν άλλος από τον (τέως πλέον) γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου Τάκη Μπαλτάκο.
Συγκεντρωτικός ως χαρακτήρας, ήθελε πάντα να έχει το απόλυτο κουμάντο επί των νομοσχεδίων και των τροπολογιών, με τον λόγο του πολλές φορές να μετράει ακόμη περισσότερο και από του υπουργού ο οποίος είχε εισάγει το νομοσχέδιο. Μόνο τυχαίο δεν ήταν άλλωστε ότι πρόσφατα πέρασε από τη Βουλή νόμος με τον οποίον καμία υπουργική τροπολογία ή νομοτεχνική αλλαγή σε νομοσχέδιο δεν θα μπορούσε να εισαχθεί προς ψήφιση αν δεν είχε την υπογραφή του γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου. Οπως δεν είναι τυχαίο ότι την ημέρα ψήφισης των νομοσχεδίων πάντα η καρέκλα πίσω από τον εκάστοτε υπουργό ήταν κατειλημμένη από τον γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου.
Στη Βουλή, ωστόσο, ο κ. Μπαλτάκος δεν εμφανίστηκε όταν η Νέα Δημοκρατία έγινε κυβέρνηση το 2012 αλλά τρία χρόνια νωρίτερα, όταν ο Αντώνης Σαμαράς κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές του 2009. Την επομένη σχεδόν ο κ. Μπαλτάκος εγκαταστάθηκε στη Βουλή με τίτλο «νομικός σύμβουλος», ωστόσο όσοι γνώριζαν καλά τα πράγματα ήξεραν ότι στην ουσία ασκούσε χρέη διευθυντού του γραφείου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Με το ΠΑΣΟΚ τότε να προσπαθεί μέσω βιομηχανίας εξεταστικών να «κρύψει» το Μνημόνιο και την επικείμενη υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ, ο κ. Μπαλτάκος φάνταζε και όπως απεδείχθη ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για να οργανώσει νομικά τη Νέα Δημοκρατία και να τη βγάλει ασπροπρόσωπη. Και τα κατάφερε όχι μόνο στη Siemens και στα υποβρύχια, αλλά ακόμα και στην υπόθεση Βατοπαιδίου, όταν έφερε την πλήρη ανατροπή κατά του ΠΑΣΟΚ, ανακαλύπτοντας άγνωστη κατάθεση του αδερφού του τέως γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Σωκράτη Ξυνίδη Αθανασίου (πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ξάνθης από το 1995 έως το 2005) στην οποία παραδεχόταν ότι η Βιστωνίδα ανήκε στο Βατοπαίδι!
Το πάθος με το οποίο είχε εργαστεί για εκείνη την υπόθεση πήγαζε και από την αγάπη του για την Εκκλησία. Οσοι μάλιστα τυχαίνει να βρίσκονται καθημερινά στη Βουλή, γνώριζαν ότι οι επισκέψεις κληρικών στο γραφείο του στη Βουλή ήταν συχνό φαινόμενο. Ανάλογο ήταν και το ενδιαφέρον του για τους ενστόλους και τα σώματα ασφαλείας. Οταν μάλιστα δεχόταν πιέσεις ακόμη και από υπουργούς για τις ευνοϊκές τροπολογίες που έβαζε σε νομοσχέδια, τόσο για την Εκκλησία όσο και για τα σώματα ασφαλείας, δεν δίσταζε να πει την άποψή του ξεκάθαρα. Και αυτή δεν ήταν άλλη από το ότι η Χρυσή Αυγή είχε εισχωρήσει και στους δύο χώρους, με αποτέλεσμα να γίνεται «κατήχηση» υπέρ της και η Νέα Δημοκρατία να χάνει ψηφοφόρους.
Η αλήθεια είναι ότι η επιμονή του κ. Μπαλτάκου να περάσει η δική του άποψη -κατά τους αντιπάλους του έμοιαζε με λογική αλάθητου του Πάπα- τον είχε οδηγήσει πολλές φορές σε σύγκρουση με κορυφαίους υπουργούς ακόμη και της Νέας Δημοκρατίας. Αδιάφορες έως και κακές κάποιες στιγμές ήταν οι σχέσεις του και με τον πρόεδρο της Βουλής Βαγγέλη Μεϊμαράκη.
Πρόσφατα, μάλιστα, η κρίση στη σχέση των δύο ανδρών είχε κορυφωθεί, όταν ο Τάκης Μπαλτάκος θέλησε να περάσει ρύθμιση για επίδομα κίνησης μόνο στους αστυνομικούς της Βουλής. Ο κ. Μεϊμαράκης, θεωρώντας ότι ο κ. Μπαλτάκος κάνει προσωπικό παιχνίδι, δεν υπέγραψε, υποστηρίζοντας ότι αν το πάρουν οι αστυνομικοί θα πρέπει να το πάρουν και οι υπόλοιποι υπάλληλοι της Βουλής. Η κόντρα έφτασε στα άκρα, ενώ σε ανύποπτη στιγμή ο τέως γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου είχε πει ότι ο Βύρων Πολύδωρας έχει δίκιο να είναι πικραμένος από την αντικατάστασή του από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη…
Γιώργος Λυκουρέντζος
