Εντάξει, πάτωσες, φίλε υποψήφιε, αλλά δεν είναι προς θάνατον η κατάσταση. Αυτός έρχεται ούτως ή άλλως. Καλύτερα θα είναι να μην τον προεξοφλείς επειδή «οι Ελληνες δεν ξέρουν να ψηφίζουν» (να η πρώτη παρηγοριά). Οντως. Οποιος δεν σε ψήφισε δεν ξέρει να ψηφίζει, διότι δεν προτίμησε εσένα και εσύ είσαι ό,τι πολυτιμότερο έχεις σ’ αυτή τη ζωή. Αν δεν το πίστευες δεν θα γέμιζες τον ντουνιά με την αφεντομουτσουνάρα σου σε αφίσες, φυλλάδια, διαδικτυακά τρικάκια (τα λεγόμενα banners). Δεν θα γινόσουν τσιμπούρι σε κάθε δημοσιογράφο για να γράψει δυο κουβέντες με σπαστά ελληνικά για τη «νέα πνοή στην Κάτω Τραχανοπλαγιά», που σηματοδοτούσε η καταγέλαστη υποψηφιότητά σου. Ούτε θα θυμόσουν στο ξεκούδουνο συναδέλφους σου από τον στρατό, που είχες να τους μιλήσεις είκοσι, σαράντα, εξήντα χρόνια και τους πήρες μεσάνυχτα Σαββάτου για να σε ψηφίσουν Κυριακή πρωί. Λίγο το ‘χεις να ρίχνεις τα μούτρα σου και να μιλάς σε σχεδόν αγνώστους; Ε, δεν το ‘χεις λίγο, γι’ αυτό πρέπει να κάνεις τα δέοντα διότι δεν θα το κόψεις το χούι της πολιτικής.
Σόλες
Είναι να μην την ψωνίσει ο άνθρωπος, αν την ψωνίσει, θα το πάει μέχρι τέλους. Ως την τελική νίκη (αυτό είναι δυο μέρες μετά το ποτέ). Ούτως ή άλλως, τώρα επιδιώκεις να φτιάξεις προφίλ για τις επόμενες εκλογές, να μη σου κολλήσει η ρετσινιά τού «καλός αλλά χασούρας». Δεν έχεις περισσότερες απαιτήσεις από την κατάσταση, όπως έχει ήδη διαμορφωθεί. Σε περίπτωση όπου έχεις αληθινά αδικηθεί και έγινε νοθεία εις βάρος σου, πήγαινε σε εκλογοδικείο αλλά να θυμάσαι ότι κι αυτό είναι δικαστήριο, όπου αποφασίζουν δικαστές. Κοντολογίς, θα βρεις μετά θάνατον το δίκιο σου. Σου έχω πλάνο μούρλια και μάλιστα σωτήριο και για εσένα και για τους οικείους σου.
«Ξεκινάμε!» Αυτό θα είναι το σύνθημά σου για τη μακρά περίοδο (ένα τάλιρο χρόνια) που θα προηγηθεί της επόμενης απόπειράς σου να παίξεις ρόλο στα δημοτικά πράγματα.
Αρχίζεις από τώρα την καμπάνια σου για τις ερχόμενες εκλογές. Ωραία δεν θα είναι; Θα έχεις κάτι να σε απασχολεί, θα σε ξεφορτωθούν και οι δικοί σου. Καλύτερα να λιώνεις παπούτσια στις λαϊκές παρά να τους λιώσεις στην γκρίνια. Συνεχίζεται…
Παναγιώτης Λιάκος
