Ο Κουβανός συγγραφέας Πέδρο Χουάν Γουτιέρες νοσταλγεί στα βιβλία του «εκείνο τον επίγειο παράδεισο ισότητας» περιτριγυρισμένο από νερό, που κάποτε οικοδόμησε ο Φιντέλ Κάστρο. Μόνο που ένα νέο βιβλίο με την υπογραφή του πρώην σωματοφύλακα του ιστορικού ηγέτη της Κούβας αποκαλύπτει ότι ο Φιντέλ Κάστρο ουδέποτε ακολούθησε το lifestyle λιτότητας του «καλού επαναστάτη».
Στις σελίδες της «Κρυφής ζωής του Φιντέλ Κάστρο» (La vie cachee de Fidel Castro), με την υπογραφή του τότε σωματοφύλακα και νυν αντιφρονούντα Χουάν Σάντσεζ Ρεϊνάλδο, σε συνεργασία με τον Γάλλο δημοσιογράφο Αξέλ Ζιλντέν, ξετυλίγεται ο «πολυτελής» βίος ενός ηγέτη και ενορχηστρωτή της κουβανικής επανάστασης, που παρομοιάζεται με βασιλιά… και μάλιστα με τον Λουδοβίκο τον 15ο!
«Σε αντίθεση με όλα όσα λέει, ο Φιντέλ Κάστρο ποτέ δεν απαρνήθηκε τις ανέσεις του καπιταλισμού ούτε επέλεξε να ζει με λιτότητα» γράφει ο Ρεϊνάλδο, ο οποίος για 17 χρόνια, από το 1977 μέχρι και το 1994, ήταν η προσωπική φρουρά του Κουβανού ηγέτη. Μέχρι που ζήτησε να αποχωρήσει και να πάρει τη σύνταξή του. Τότε έπεσε στη δυσμένεια του προέδρου και φυλακίστηκε. Το 2008 κατάφερε να διαφύγει στις ΗΠΑ, όπου βρήκε καταφύγιο και συνάντησε κάποια μέλη της οικογένειάς του.
Στο βιβλίο, που κυκλοφορεί από τον γαλλικό εκδοτικό οίκο Michel Lafon, αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο Φιντέλ παραθέριζε στο ιδιωτικό νησί Cayo Piedra, που διέθετε φάρμα με χελώνες και δελφίνια και θύμιζε τον Κήπο της Εδέμ.
Ο συγγραφέας
Ανάμεσα στους εκλεκτούς του προσκεκλημένους ήταν ο Κολομβιανός νομπελίστας συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.
«Ο Φιντέλ ήθελε να μας πείσει ότι η επανάσταση δεν του έδωσε καμία ανάσα, καμία ευχαρίστηση. Ηθελε να μας δείξει πως αδιαφορούσε και πως υποτιμούσε την αστική έννοια των διακοπών. Ελεγε ψέματα» σημειώνει ο Χουάν Σάντσεζ Ρεϊνάλδο. Είχε στην κατοχή του πολυτελή γιοτ και κατοικίες σε όλη την Κούβα, ενώ «τον Αύγουστο η οικογένεια Κάστρο εγκαθίστατο για έναν ολόκληρο μήνα στο παραδεισένιο νησί της. Αν χρειαζόταν να μετακινηθεί, χρησιμοποιούσε ελικόπτερο. Την περίοδο των βροχοπτώσεων ο Φιντέλ προτιμούσε την κατοικία του στο Pinar del Río, αλλά καμία εποχή δεν ταξίδευε δίχως τους δύο προσωπικούς του δωρητές αίματος».
