Από τη βραδιά των εκλογών και μετά η καθημερινή πολιτική επικαιρότητα βομβαρδίζεται από φημολογίες σχετικά με ανασχηματισμό, κυβερνητικές διαρροές για φορολογικές ελαφρύνσεις, σκέψεις για αλλαγή εκλογικού νόμου και άλλα τέτοια. Είναι εμφανές ότι το μη αναμενόμενο από τη μεριά της κυβερνητικής πλειοψηφίας αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αποτέλεσε την απαρχή σειράς διεργασιών ώστε να αντιμετωπισθεί η τάση της κοινωνίας να εμπιστευθεί (!) τον ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς, ειδικά όσον αφορά τη Ν.Δ., όλες οι κινήσεις-σκέψεις μάς οδηγούν σχεδόν με βεβαιότητα στο γεγονός ότι οι μελλούμενες ενέργειες μάλλον θα είναι προς τη λάθος, για την κοινωνία, κατεύθυνση. Ποιες θα ήταν οι ενέργειες που θα έκαναν την -ακόμα αντιμετωπίσιμη- υστέρηση των τεσσάρων μονάδων να μετατραπεί σε χάσμα διψήφιας διαφοράς;
1. Να ενδυναμωθεί έτι περαιτέρω το ΠΑΣΟΚ (η ΕΛΙΑ ή ό,τι άλλο – τα πολλά ονόματα σε άλλο παραπέμπουν…) και να υποταχθεί η ηγεσία της κυβέρνησης ακόμα πιο πολύ στον κ. Βενιζέλο.
2. Να περιμαζέψει διάφορα αποκαΐδια κεντροαριστερών διαλυμένων ή αποδυναμωμένων κομματιδίων στο πλαίσιο μιας -πέραν κάθε λογικής- συστράτευσης.
3. Να συνεχίσει την ανάλγητη φορολογική και εντελώς μη αναπτυξιακή πολιτική.
4. Να προχωρήσει σε νέα μέτρα, τα οποία ρητώς αρνήθηκε ο κ. Σαμαράς προεκλογικά, αλλά ρητώς διευκρίνισε μετεκλογικά ο κ. Σόιμπλε.
5. Να συνεχίσει να εξυπηρετεί κάθε είδους συμφέροντα, ντόπια ή εισαγόμενα, μεταμφιεσμένα σε «επενδυτές», αγνοώντας επιδεικτικά το περιβάλλον που δημιουργεί για τις επόμενες γενεές.
6. Να αγνοεί μέτρα που θα διευκολύνουν την καθημερινότητα, αλλά θα δώσουν και έναυσμα για αναπτυξιακές κινήσεις στον μέσο Ελληνα επιχειρηματία. Γιατί -ας μη γελιόμαστε- μόνο ο Ελληνας επιχειρηματίας μπορεί να αντιμετωπίσει και να τιθασεύσει το τέρας της ανεργίας.
7. Να μη βοηθήσει τους εξουθενωμένους επαγγελματίες, που δεν έχουν ακόμα διαβεί τα όρια της συνέπειας, να παραμείνουν νόμιμοι και να μπορέσουν με ευνοϊκούς όρους να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. (Γιατί δεν φαντάζομαι να υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι με τις προϋποθέσεις που υπάρχουν για φορολογικές και ασφαλιστικές ρυθμίσεις δίνεται η παραμικρή δυνατότητα για κάτι τέτοιο.)
8. Να μη δώσει σαφείς οδηγίες στις τράπεζες να παράσχουν ρευστότητα στην αγορά, γιατί η ταμειακή ασφυξία μπορεί πολύ εύκολα να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση.
9. Να μη σταματήσει κάθε σκέψη και ιδέα για αλλαγές εκλογικών νόμων και άλλα τέτοια, που θυμίζουν περισσότερο νηπιαγωγείο και παιδάκια που κινδυνεύουν να τους πάρουν την μπάλα, παρά σοβαρή κυβέρνηση.
10. Να συνεχίσει να πλήττει τις Ενοπλες Δυνάμεις και τα Σώματα Ασφαλείας.
11. Να μην αντιμετωπίζει με τη δέουσα σοβαρότητα τους κινδύνους που αναπτύσσονται ταχύτατα στις ευαίσθητες, γεωγραφικά, περιοχές μας.
12. Να κινείται με μοναδικό γνώμονα την παραμονή στην καρέκλα της εξουσίας. (Αυτή η στρατηγική, από μόνη της, ποτέ δεν είχε ευνοϊκά αποτελέσματα.)
Και, τέλος, να αποφύγει να κάνει ένα ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΣ και όχι κουτοπόνηρο μικροκομματικό γενικό σάλπισμα-μεγάλωμα ξανά της παράταξης. Γιατί αλλιώς θα έχει την τύχη του ΠΑΣΟΚ. Και δεν της πρέπει. Γιατί η Κεντροδεξιά έχει βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία, αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της και ουσιαστικό συνεκτικό κρίκο. Καλό θα ήταν η σημερινή ηγεσία να προσπαθήσει, έστω και τώρα, να αποφύγει να βάλει την ταφόπλακα στο υγιέστερο κομμάτι του Ελληνισμού!
Ιωάννης Ν. Φιλιππάκης
