Κάθε φορά κι ένα βήμα ακόμα. Και μία παραπάνω διάκριση. Αυτός τουλάχιστον μπορεί να είναι ο αντικειμενικός στόχος της Εθνικής Ελλάδας ποδοσφαίρου στο Μουντιάλ της Βραζιλίας (12/6-13/7), της γη του ποδοσφαίρου και της σάμπα. Αυτή θα είναι η τρίτη εμφάνιση της Ελλάδας σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Εθνική έρχεται να προστεθεί στο κλειστό κλαμπ των θρυλικών ομάδων της νεότερης ιστορίας του ποδοσφαίρου. Παίρνοντας την κούπα στη Λισαβόνα στο Euro 2004, ήταν παρούσα τόσο στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2008 και του 2012 όσο και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Ετσι λοιπόν, με πέντε στα έξι για την Εθνική, οι δρόμοι για μεγαλύτερες επιτυχίες ανοίγουν. Τα επιτεύγματα δεν σταματούν εδώ. Η αισιοδοξία διατηρείται. Να αναφέρουμε, εξάλλου, ότι μόνο πέντε ευρωπαϊκές ομάδες (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ολλανδία, Πορτογαλία) έχουν καταφέρει να βρεθούν και στις έξι τελευταίες σπουδαίες διοργανώσεις. Και η Εθνική πια, όπως την παρέδωσε (το 2010) ο Οτο Ρεχάγκελ στον Φερνάντο Σάντος, με τους δυο τους να παράγουν μεγάλο έργο, έχει κάτι από την αίγλη της μεγάλης ομάδας. Εχει όμως και παίκτες με θητεία σε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, σε αντίθεση με παλιότερα, αλλά και παίκτες που, αν σχετικά νεαρής ηλικίας, έχουν όλα τα εχέγγυα για κάτι ενθαρρυντικό στη συνέχεια.
ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ: Στις 14/6 πάντως στο Μπέλο Οριζόντε η Κολομβία τίθεται αντιμέτωπη της «γαλανόλευκης» και ο Φερνάντο Σάντος ήδη έχει καταστρώσει τα πλάνα εξουδετέρωσης του αντιπάλου. Η Εθνική είναι αποφασισμένη για το καλύτερο δυνατό στα γήπεδα της «χώρας του καφέ». Ιαπωνία (Νατάλ, 19/6) και Ακτή Ελεφαντοστού (Φορταλέζα, 24/6) είναι οι άλλοι δύο αντίπαλοι της Εθνικής στο τρίτο από τα οκτώ γκρουπ (των τεσσάρων ομάδων). Οσο για τα πιο προφανή ρεκόρ; Ο ρέκορντμαν συμμετοχών στην Εθνική, ο κάπτεν Καραγκούνης, δεν ανησυχεί ιδιαίτερα, ενώ τον αρχισκόρερ Αναστόπουλο απειλεί ουσιαστικά ο Γκέκας. Τι είχε συμβεί πιο παλιά, τι κατόρθωσε και τι όχι η Εθνική σε ανάλογες διοργανώσεις, όλα αυτά με μία περιεκτική ματιά στο παρελθόν επανέρχονται και αποτυπώνονται μέσω εικόνων και στιγμών. Είναι η τρίτη παρουσία της ομάδας μας σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου, οι άλλες δύο ήταν το 1994 και το 2010.
ΕΦΙΑΛΤΗΣ: Το 1994 η Εθνική του αείμνηστου τεχνικού Αλκέτα Παναγούλια βρέθηκε για πρώτη φορά σε Μουντιάλ. Η εμπειρία στις ΗΠΑ ωστόσο ήταν περισσότερο εφιαλτική και τραυματική, αλλά ενδεχομένως λειτούργησε ως εφαλτήριο για τις επιτυχίες που θα έρχονταν μελλοντικά. Το πάθημα, μάθημα. Περνώντας, λοιπόν, απευθείας και κλείνοντας άμεσα εισιτήριο -στέλνοντας τν Ρωσία στο μπαράζ δηλαδή-, η Εθνική βρέθηκε στις ΗΠΑ απέναντι στη Νιγηρία, στη Βουλγαρία και την Αργεντινή του Μαραντόνα. Απολογισμός, 10 γκολ παθητικό, κανένα τέρμα στην επίθεση και το τραγούδι που συνόδευε την αποστολή (με τη φωνή του Γιάννη Πάριου) δεν έφερε το απαραίτητο γούρι.
Πέρασαν έκτοτε αρκετά χρόνια για μια νέα αρχή. Οι επιλογές πολλών παικτών άνω των 30 στην τότε ομάδα μας, όπως φαίνεται, κόστισαν. Ελειπαν η απαραίτητη φρεσκάδα και η ενέργεια και μόνο οι έμπειροι, που κατά κύριο λόγο βρίσκονταν στη δύση της πορείας τους, δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν.
Η σύνθεση εναντίον της Αργεντινής (4-0): Μήνου, Αποστολάκης, Κολιτσιδάκης, Μανωλάς, Καλιτζάκης, Τσαλουχίδης, Νιόπλιας, Σαραβάκος, Κωφίδης, Τσιαντάκης (46΄ Μαραγκός), Μαχλάς (59΄ Μητρόπουλος).
Με τη Βουλγαρία (4-0) αγωνίστηκαν οι Ατματσίδης, Καραταΐδης, Καλιτζάκης, Καραγιάννης, Κωφίδης, Αποστολάκης, Χαντζίδης (46΄ Μητρόπουλος), Μαραγκός, Νιόπλιας, Αλεξούδης (57΄ Δημητριάδης), Μαχλάς.
Και με την Νιγηρία (2-0): Καρκαμάνης, Καραγιάννης, Καλιτζάκης, Αλεξίου, Τσαλουχίδης, Νιόπλιας, Μητρόπουλος (72΄ Τσιαντάκης), Κωφίδης, Χαντζίδης, Αλεξανδρής, Μαχλάς (78΄ Δημητριάδης).
Στο παρά ένα
ΒΟΥΒΟΥΖΕΛΕΣ: Και στα πιο πρόσφατα. Τα προκριματικά για το Μουντιάλ 2010 της Ν. Αφρικής -υπό τον ήχο της περιβόητης βουβουζέλας- έδωσαν τη δεύτερη θέση στον όμιλο για την Εθνική πίσω από την Ελβετία. Στα μπαράζ η Ελλάδα (του Ρεχάγκελ) πέρασε το εμπόδιο της Ουκρανίας με 0-0 στην Αθήνα και νίκη 0-1 στο Ντόνετσκ και χρυσό σκόρερ τον Σαλπιγγίδη. Με αντιπάλους πια στο Μουντιάλ την Αργεντινή και τη Νιγηρία (όπως το 1994) αλλά και τη Ν. Κορέα, η Εθνική δεν τα κατάφερε. Τα αποτελέσματα ήταν τα εξής: Ελλάδα – Νότια Κορέα 0-2 (Λι Γιούνγκ Σο 7΄, Παρκ Γι Σουνγκ 52΄), Ελλάδα – Νιγηρία 2-1 (Σαλπιγγίδης 44΄, Τοροσίδης 71΄ – Ούτσε 16΄), Ελλάδα – Αργεντινή 0-2 (Ντεμικέλις 77΄, Παλέρμο 89΄).
Οι αποτυχίες για πρόκριση στα τελικά
Υπήρξαν, φυσικά, και προηγούμενες -από πολύ παλιά- προσπάθειες (χωρίς αποτέλεσμα) για πρόκριση στα τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η Ελλάδα κατετάγη δεύτερη στον όμιλό της στα προκριματικά για το Μουντιάλ 1954, πίσω από τη Γιουγκοσλαβία. Το αντίστοιχο συνέβη και για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1970, όταν βρεθήκαμε πίσω από τη Ρουμανία. Στα προκριματικά του Μουντιάλ 1998 η «γαλανόλευκη» βρέθηκε ένα βήμα από την πρόκριση, δεν κατάφερε όμως να νικήσει στον τελευταίο κρίσιμο αγώνα την πρωτοπόρο του ομίλου Δανία (0-0) στο ΟΑΚΑ και κατέλαβε έτσι την τρίτη θέση του ομίλου (δεύτερη η Κροατία). Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2002 η Ελλάδα τερμάτισε τέταρτη στο γκρουπ, σε σύνολο πέντε ομάδων. Το ίδιο ατυχές φινάλε είχε και η προσπάθεια πρόκρισης στο Μουντιάλ 2006. Υπήρξε βέβαια και άλλο ένα κεφάλαιο το 2005. Η Ελλάδα συμμετείχε ως Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών της Γερμανίας, στην πρόβα ουσιαστικά για το Μουντιάλ 2006, που βρισκόταν στο προσκήνιο.
Θοδωρής Λινάρδος
