Ο κόσμος πρέπει να αντιδράσει για να περιορίσει τον κίνδυνο να επέλθει νέο καταστροφικό κραχ στην αγορά ακινήτων, προειδοποίησε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δημοσιεύοντας νέα δεδομένα που δείχνουν ότι οι τιμές των κατοικιών κινούνται αρκετά πάνω από τον ιστορικό μέσο όρο σε πολλές χώρες.
Η προειδοποίηση του ΔΝΤ καταδεικνύει ότι η άνοδος στις τιμές κατοικιών διεθνώς από τα ήδη υψηλά επίπεδα όπου βρίσκονται, έχει αναδειχθεί σε τεράστιο κίνδυνο για την οικονομική σταθερότητα, δεδομένου ότι οι χώρες δεν κάνουν πρόοδο στην προσπάθεια να τις συγκρατήσουν.
Ο Min Zhu, αντιπρόεδρος του ΔΝΤ, δήλωσε ότι τα εργαλεία για τη συγκράτηση της φούσκας ακινήτων «βρίσκονται στο στάδιο της ανάπτυξης», αλλά τόνισε ότι «αυτό δεν πρέπει να γίνει δικαιολογία για απραξία».
Οι τιμές των ακινήτων «παραμένουν πάνω από τους ιστορικούς μέσους όρους στην πλειονότητα των κρατών, σε σχέση με τα εισοδήματα και τα μισθώματα», δήλωσε ο κ. Zhu κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Bundesbank την περασμένη εβδομάδα, που κοινοποιήθηκε χθες, γιατί διαφορετικά θα συνέπιπτε με την ανακοίνωση της συνεδρίασης της ΕΚΤ.
«Αυτό ισχύει για παράδειγμα στην Αυστραλία, στο Βέλγιο, στον Καναδά, στη Νορβηγία και στη Σουηδία», είπε.
Στη διάρκεια της παγκόσμιας ύφεσης, οι κεντρικοί τραπεζίτες έχουν μειώσει τα επιτόκια σε αρνητικά ρεκόρ, ωθώντας τις τιμές των σπιτιών σε ένα επίπεδο που το ΔΝΤ θεωρεί ότι συνιστά μεγάλο κίνδυνο σε διάφορες οικονομίες, όπως το Χονγκ Κονγκ και το Ισραήλ.
Στον Καναδά, για παράδειγμα, οι τιμές των σπιτιών κινούνται 33% υψηλότερα από τον μακροχρόνιο μέσο όρο σε σχέση με τα εισοδήματα και 87% υψηλότερα σε σχέση με τα μισθώματα. Τα μεγέθη για τη Βρετανία είναι 27% σε σύγκριση με το εισόδημα και 38% σε σύγκριση με τα ενοίκια.
Ο νέος διεθνής δείκτης τιμών κατοικιών του ΔΝΤ καταδεικνύει ότι υπάρχει νέα επιτάχυνση, καθώς οι τιμές έχουν ανέβει 3,1% σε σχέση με πέρσι. Οι τιμές των ακινήτων ανεβαίνουν ταχύτερα στις αναδυόμενες αγορές, με ταχύτητα άνω του 10% στις Φιλιππίνες σε ετήσια βάση, 9% στην Κίνα και 7% στη Βραζιλία.
«Σε ορισμένες περιπτώσεις οι τιμές ακινήτων ανακάμπτουν από την κάθετη διόρθωση κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης», είπε ο κ. Zhu. «Σε άλλες περιπτώσεις, οι τιμές των οικιών συνέχισαν την ανοδική τους πορεία με μικρή μόνο επιβράδυνση κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Ύφεσης».
Οι τιμές κατοικίας υποχώρησαν πιο έντονα στις περιφερειακές οικονομίες της Ευρώπης, με πτώση 7% σε σχέση με πέρσι στην Ελλάδα, 6,6% στην Ιταλία και 5% στην Ισπανία.
Ο κ. Zhu τόνισε πως, μολονότι τα εργαλεία για τον έλεγχο των τιμών ακινήτων είναι νεοσύστατα, οι χώρες πρέπει να αρχίσουν να τα χρησιμοποιούν σύντομα. Υπέδειξε κάποιες επιλογές, όπως τα όρια στα στεγαστικά δάνεια σε συνάρτηση με την αξία του ακινήτου και του εισοδήματος, οι υψηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις από τις τράπεζες που κάνουν ριψοκίνδυνο δανεισμό και η επιβολή δασμών για να περιοριστεί η ξένη ζήτηση για επενδυτικής φύσεως ακίνητα.
«Πρέπει να σταματήσουμε να αγνοούμε διακριτικά το θέμα και να εφαρμόσουμε μια προσέγγιση στη στρατηγική που θα περιλαμβάνει κάθε απαραίτητο διαθέσιμο εργαλείο», δήλωσε ο κ. Zhu, προσθέτοντας ότι οι ρυθμιστικές αρχές μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προκαλούν οι ποικίλες προσεγγίσεις με την παράλληλη χρήση πολλών εργαλείων.
Στις ΗΠΑ οι τιμές των σπιτιών αυξάνονται γρήγορα, αλλά δεν είναι υπερτιμημένες, καθώς κινούνται 13,4% χαμηλότερα από τον μακροχρόνιο μέσο όρο τους σε σχέση με τα εισοδήματα και 2,6% υψηλότερα σε σχέση με τα ενοίκια, όπως δείχνουν τα μεγέθη του ΔΝΤ.
Η πιο φθηνή αγορά στέγης βρίσκεται στην Ιαπωνία, όπου οι αξίες κινούνται 41% κάτω από τον μακροχρόνιο μέσο όρο σε σχέση με τα εισοδήματα και 38% χαμηλότερα συγκριτικά με τα μισθώματα. Η Γερμανία και η Εσθονία επίσης εμφανίζονται φθηνές, καθώς οι τιμές στις δύο χώρες είναι 10% χαμηλότερες από τον μακροχρόνιο μέσο όρο σε σχέση με εισοδήματα και τα ενοίκια.
πηγή: www.capital.gr
