«Η συνάντηση ξεκίνησε ψυχρά, αλλά νομίζω ότι κατέληξε πολύ θερμά. Υπήρξε ένα διερευνητικό πεντάλεπτο, δεκάλεπτο, γιατί δεν γνωριζόμασταν». Αν διαβάσεις μόνο αυτές τις δύο φράσεις, θα νομίζεις ότι αποτελούν μέρος μιας αφήγησης κάποιου που βγήκε ραντεβού στα τυφλά. Ετερον ήμισυ δεν… έπεφτε ούτε με αντιαεροπορική συστοιχία πυραύλων και αποφάσισε ο ταλαίπωρος να πάει σε τηλεπαιχνίδι. Κι όμως, ο ήρως της υποθέσεως όχι μόνο σταύρωσε εκλογικά ταίρια με την τηλεοπτική απόχη, αλλά λέγεται και Σταύρος. Ο Θεοδωράκης, ντε! Το Ποτάμι, ναι… Ο γνωστός από τιβί, που λένε και οι διαφημίσεις. Ναι, βρε παιδί μου, τούτος δα που ήρθε κόντρα στα συμφέροντα. Ποια συμφέροντα; Ούτε εκείνος ξέρει, αλλά όλο και κάποια συμφέροντα θα έθιξε. Τέλος πάντων, ο Σταύρακας, καλή του ώρα, αυτά τα ζουμερά τα είπε αναφορικά με τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Γερμανίας (SPD), αντικαγκελάριο και υπουργό Οικονομίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Ξεκινήσανε αμήχανα και παγωμένα, αλλά στο τέλος είχε μόνο γούτσου-γούτσου και ιχλίμπεντιχ. Ακούστε την ερώτηση SOS που έβαλε ο Γερμανός στον Σταύρο, όπως αφηγείται ο ίδιος ο Σταύρος:
Γουγούνια!
«Μου έκανε τις “αυστηρές γερμανικές ερωτήσεις”, επί παραδείγματι τι βλέπω να γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, πόσο διατεθειμένος είμαι να βοηθήσω στις μεταρρυθμίσεις, τι θα έκανα αν ήμουν Γερμανός. Επειτα από κάποιες απαντήσεις κατάλαβε ότι μπορούμε να έχουμε μια γλώσσα συγγενή».
Αυτό το «τι θα έκανα αν ήμουν Γερμανός» δεν είναι παγίδα, αλλά εξελικτικό στάδιο για κάθε επίδοξο «Πρωταγωνιστή» της πολιτικής ζωής του τόπου. Και τούτο με τη «συγγενή γλώσσα» είναι απαραίτητο. Να προφέρεις το «μπορώ» γερμανότροπα, δηλαδή «μπογώ». Και να λες συχνά τις λέξεις «γουγούνια» και «καταστγοφή».
Το καλύτερο, όμως, όλων δεν το είπε ο Ελλην αλλά ο Γερμανός: «Η οικονομική ελίτ της Ελλάδας δεν φαίνεται να επωμίζεται και αυτή μέρος του βάρους της κρίσης, όπως συνέβη για παράδειγμα στη Γερμανία μετά τον πόλεμο. Τότε, οι πλούσιοι της χώρας είχαν μια υπέρμετρα μεγάλη συμβολή στην κάλυψη των οικονομικών αναγκών της χώρας αλλά και στη στήριξη των απόρων».
Δηλαδή, οι πλούσιοι Γερμανοί που χρηματοδότησαν τον Χίτλερ συνέβαλαν στη στήριξη των απόρων που καταστράφηκαν λόγω του πολέμου που έκανε ο Χίτλερ. Μεγάλο το δούλεμα από τους Αλαμανούς…
Παναγιώτης Λιάκος
