Ο έντονα πολιτικοποιημένος Γερμανός ποιητής και συγγραφέας είχε πάρει Νόμπελ Λογοτεχνίας για το βιβλίο του «Τενεκεδένιο ταμπούρλο»
«Το ταμπούρλο παίζει για σένα, μικρέ Οσκαρ». Με αυτόν τον τρόπο, απευθυνόμενος στον ήρωα του «Τενεκεδένιου ταμπούρλου», του βιβλίου που του χάρισε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1999, αποχαιρέτισε τον Γερμανό συγγραφέα Γκίντερ Γκρας ο ομότεχνός του και φίλος του Σαλμάν Ρουσντί. Ο Γερμανός νομπελίστας συγγραφέας και ποιητής, «φωνή» των ενοχών της ναζιστικής Γερμανίας και ένας άνθρωπος έντονα πολιτικοποιημένος για τα σοβαρά ζητήματα του καιρού του -ακόμη και για το ελληνικό ζήτημα μίλησε ο Γκρας-, άφησε την τελευταία πνοή του χθες, σε ηλικία 87 ετών.
Είχε ενταχθεί στη χιτλερική νεολαία σε ηλικία έντεκα χρόνων, έγινε μέλος των Βάφεν Ες Ες το 1944 και πολέμησε μέχρι που αιχμαλωτίστηκε από τους Αμερικανούς. Ολα αυτά τα παραδέχτηκε το 2006, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις. Δεν σταμάτησε όμως ποτέ να είναι η… φωνή της γερμανικής συνείδησης. Στο «Τενεκεδένιο ταμπούρλο», το μυθιστόρημα που έγινε παγκόσμια επιτυχία το 1959, ο ήρωας Οσκαρ Ματσεράτ, έπειτα από μια ταραχώδη ζωή, καταλήγει στο ψυχιατρείο και αποφασίζει με τη βοήθεια του τυμπάνου του να ανακαλέσει στη μνήμη τη ζωή του. Μια ζωή που στιγματίζει το μίσος προς τον πατέρα, που είχε ως αποτέλεσμα έως τα 18 του να αρνείται να μεγαλώσει, διατηρώντας το ύψος τρίχρονου παιδιού! Καθρέπτης για πολλούς, της ιστορίας των απλών ανθρώπων την εποχή του ναζισμού.
Το 2012, το ποίημα «Η ντροπή της Ευρώπης» έγινε η δική του παρέμβαση στη συζήτηση γύρω από την ελληνική κρίση και τη στάση που τηρεί η Ευρώπη, που -είπε- βάζει τη χώρα «στην οποία οφείλει το πνεύμα της στο ικρίωμα και την καταδικάζει σε φτώχεια». Την προειδοποίησε ότι «θα μαραζώσει χωρίς πνεύμα» με την απουσία της Ελλάδας, γράφοντας: «Για σένα η Αντιγόνη φοράει μαύρα» και ο Σωκράτης «σου επιστρέφει με οργή γεμάτο το ποτήρι» με το κώνειο.
Αντιφασίστας συγγραφέας της Ομάδας των 47, υποστηρικτής της σοσιαλδημοκρατίας του Βίλι Μπραντ και αργότερα του Γκέρχαρντ Σρέντερ, αντίθετος στην επανένωση των δύο Γερμανιών και στον πόλεμο κατά του Ιράκ, χρησιμοποίησε ένα ποίημα και για να επικρίνει το Ισραήλ για το παλαιστινιακό ζήτημα. Εκτός από την «Τριλογία του Ντάντσιχ» («Τενεκεδένιο ταμπούρλο», «Γάτα και ποντίκι», «Σκυλίσια μέρα»), άλλα γνωστά έργα του είναι «Η πρόβα της εξέγερσης των πληβείων», «Ο Μπουτ το ψάρι», «Ο αιώνας μου», «Σαν τον κάβουρα».
