Στις 20 Ιουνίου του 1978 και ώρα 23.03, ένας δυνατός σεισμός συγκλόνισε τη Θεσσαλονίκη. Είχε ένταση 6,5 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και επίκεντρο στο χωριό Στίβος, 20 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Το εστιακό βάθος του σεισμού, ο οποίος διήρκεσε 10 δευτερόλεπτα, ήταν μικρό. Έχει υπολογιστεί από 8 έως 10 χιλιόμετρα. Ό,τι χειρότερο για την πόλη. Ο σεισμός προκάλεσε τον θάνατο 49 ανθρώπων και τον τραυματισμό 220. Ωστόσο, κάτοικοι της Θεσσαλονίκης που έζησαν τον σεισμό και μίλησαν στη «Μηχανή του Χρόνου» το 2005, ανέφεραν ότι ο αριθμός των νεκρών ήταν μεγαλύτερος, αλλά αυτό δεν δόθηκε ποτέ στη δημοσιότητα. Ο σεισμός της Θεσσαλονίκης ήταν πρωτόγνωρος και για τους κατοίκους και για το κράτος της μεταπολίτευσης, καθώς ήταν από τους ελάχιστους καταστροφικούς, που έχουν σημειωθεί σε τόσο μεγάλο αστικό κέντρο, προκαλώντας καταρρεύσεις κτιρίων.
Την ώρα που η γη άρχισε να τρέμει, η τηλεόραση έδειχνε αθλητικά. Αμέσως, οι οικογένειες έτρεξαν έξω από τις πολυκατοικίες. Εκείνοι που δεν πρόλαβαν ήταν οι ένοικοι της 8όροφης πολυκατοικίας στην πλατεία Ιπποδρομίου, οι οποίοι δυστυχώς καταπλακώθηκαν και σκοτώθηκαν, αφού το κτίριο κατέρρευσε. Αμέσως μετά τον σεισμό, η κρατική μηχανή προσπάθησε να κινητοποιηθεί όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Ωστόσο, υπάρχουν μάρτυρες που ανέφεραν ειδικά για την πολυκατοικία της Ιπποδρομίου ότι δεν στήθηκε επιχείρηση διάσωσης των εγκλωβισμένων, αλλά επιχείρηση καθαρισμού. Ο σεισμός της Θεσσαλονίκης ήταν η αφορμή για να καθιερωθεί το μαρκάρισμα των κτιρίων με κόκκινο, κίτρινο και πράσινο χρώμα, ανάλογα με τις ζημιές που είχαν υποστεί και το κατά πόσο ήταν κατοικήσιμα ή όχι, σύστημα που χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.
www.mixanitouxronou.gr
