Την άμεση κατεδάφιση κάθε αυθαίρετου κτίσματος που βρίσκεται σε δασική ή αναδασωτέα έκταση ανεξαρτήτως εάν αυτή είναι ιδιωτική ή δημόσια αποφάσισε το Ε τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας το οποίο, κατά την κρίση προσφυγής, επικύρωσε πράξης κατεδάφισης αυθαίρετων κατασκευών και τη σχετική απόφαση του προέδρου του Διοικητικού Πρωτοδικείου.
Ειδικότερα το Συμβούλιο της Επικρατείας, έκρινε ότι «οικοδομές, κτίσματα και πάσης φύσεως κατασκευές που έχουν ανεγερθεί είτε μέσα σε δημόσια ή ιδιωτικά δάση ή δασικές εκτάσεις είτε μέσα σε δημόσιες ή ιδιωτικές αναδασωτέες εκτάσεις οι οποίες έχουν καταστραφεί από πυρκαγιά ή από οποιαδήποτε άλλη αιτία, προερχόμενη από ανθρώπινη ενέργεια ή από φυσική αιτία, κατεδαφίζονται ύστερα από απόφαση του αρμοδίου οργάνου».
Όπως διευκρινίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας ότι «το μέτρο της κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών επιβάλλεται υποχρεωτικώς από τον νόμο, ανεξάρτητα από τον χαρακτήρα της έκτασης ως δημόσιας ή ιδιωτικής, διότι τυχόν δικαιώματα ιδιωτικού δικαίου σε δασική ή αναδασωτέα έκταση δεν αποκλείουν την εφαρμογή της νομοθεσίας, κατ’ εφαρμογή της οποίας εκδόθηκε η πράξη κατεδάφισης αυθαιρέτων κατασκευών».
Μάλιστα, σημειώνουν οι δικαστές για την κατεδάφιση αυθαιρέτων κατασκευών σε δασικές ή αναδασωτέες εκτάσεις δεν απαιτείται, να έχει προηγουμένως καταρτισθεί δασολόγιο, ούτε να έχει χαρακτηρισθεί η έκταση ως δασική, με τη διαδικασία του δασικού νόμου 998/1979 ούτε, να έχουν καταρτισθεί δασικοί χάρτες, αλλ’ αρκεί να διαπιστώνεται αιτιολογημένα ο δασικός χαρακτήρας της έκτασης.
