Επαναστατική ενδοσκόπηση που καταργεί τις βιοψίες!
Μία επαναστατική ανακάλυψη στην τεχνολογία της φασματομετρίας μάζας εξαλείφει τη διαδικασία της βιοψίας και παράλληλα υπόσχεται ενδοσκοπικές επεμβάσεις απόλυτης ακρίβειας στο γαστρεντερικό σύστημα. Δύο επιστημονικές ομάδες των πανεπιστημίων Imperial του Λονδίνου και Debrecen της Ουγγαρίας ανέπτυξαν ένα σύστημα ενδοσκόπησης που αναγνωρίζει αυτόματα έναν κακοήθη ιστό από έναν καλοήθη πολύποδα στο γαστρεντερικό σύστημα, ξεχωρίζοντας το φάσμα μάζας των διαφορετικών στρωμάτων του ιστού (στηρίζεται στη γνωστή ως REIMS μέθοδο φασματοσκοπίας μάζας).
Αυτό που πρόσθεσαν στο ενδοσκόπιο λαπαροσκοπικής επέμβασης είναι μία αντλία που αναρροφά τα κύτταρα που καυτηριάζονται και καθοδηγεί τα σωματίδια υπολείμματα της καύσης σε ένα φασματοσκόπιο μάζας, όπου γίνεται διαχωρισμός και αναγνώρισή τους ταυτόχρονα με την επέμβαση. Στις κλινικές δοκιμές της μεθόδου (σε πειράματα σε στομάχι χοίρου και σε δομικές με δείγματα ιστού ανθρώπινου παχέος εντέρου) οι ερευνητές πέτυχαν τον διαχωρισμό -αποκλειστικά με τη φασματομέτρηση- του υγιούς από τον καρκινικό ιστό τόσο του στομάχου όσο και του βλεννογόνου του εντέρου, ενώ παράλληλα διαχώρισαν με ακρίβεια και τον συνεκτικό ιστό κάτω από τον βλεννογόνο. Σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε κολονοσκόπηση με τη νέα μέθοδο εντοπίστηκαν άμεσα οι κακοήθειες από τους καλοήθεις πολύποδες.
Στο μέλλον οι ενδοσκοπικές βιοψίες και οι χειρουργικές επεμβάσεις θα μπορούν να αξιοποιήσουν τη νέα μέθοδο, όπως υποστηρίζεται στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Angewandte Chemie» για τον προσδιορισμό με απόλυτη ακρίβεια των ορίων του κακοήθους ιστού κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα απαιτούνται επαναληπτικές επεμβάσεις για την αφαίρεση υπολειμμάτων του όγκου, όπως συμβαίνει συχνά σήμερα που οι χειρουργοί προσέχουν στη διάρκεια της επέμβασης να μη βλάψουν υγιή ιστό. Οι επιστήμονες προσανατολίζονται στο να αναπτύξουν επίσης ένα σύστημα αυτόματης διακοπής του εργαλείου καυτηριασμού, εάν αυτό αγγίξει τον συνδετικό ιστό (μεταξύ βλεννογόνου και υποκείμενου ιστού), λειτουργία που θα οδηγήσει σε σημαντικό περιορισμό του κινδύνου διάτρησης του εντέρου στη διάρκεια της επέμβασης.
