Ο Απόστολος, ο Βαγγέλης, ο Κυριάκος και ο «καθυστερημένος» Αδωνις. Τα συν και τα πλην των υποψήφιων προέδρων της Ν. Δ.που θα προσπαθήσουν να πείσουν τη βάση του κόμματος
Από τον
Φίλιππο Πανταζή
Κούρσα για τρεις (συν έναν, που μπορεί να αποδειχτεί ο αστάθμητος παράγοντας) ξεκινά στη Ν.Δ. με έπαθλο την αρχηγία του κόμματος. Βαγγέλης Μεϊμαράκης, Κυριάκος Μητσοτάκης και Απόστολος Τζιτζικώστας μπαίνουν στη «μάχη» από κοινή αφετηρία διατηρώντας σοβαρές πιθανότητες νίκης, ενώ ο τέταρτος και καταϊδρωμένος Αδωνις Γεωργιάδης, έπειτα από τα ευτράπελα που συνέβησαν την Παρασκευή το βράδυ, μπορεί κι αυτός να επηρεάσει την εκλογή με τον δικό του τρόπο.
Αν τις προηγούμενες ημέρες οι παρασκηνιακές διεργασίες ήταν έντονες, τώρα που μπαίνουμε στην προεκλογική περίοδο τα γεύματα, οι συμμαχίες και τα πισώπλατα μαχαιρώματα είναι βέβαιο ότι θα κορυφωθούν.
Πάντως όλοι οι υποψήφιοι δεν παρέλειψαν να ενημερώσουν τους πρώην προέδρους του κόμματος Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά, οι οποίοι αποφεύγουν -τουλάχιστον επισήμως- να πάρουν θέση για την εκλογική διαδικασία. Οπως και να ‘χει, οι υποψήφιοι θα προσπαθήσουν να πείσουν τη βάση του κόμματος και ένα πρώτο δείγμα των προθέσεών τους φάνηκε από τα πρόσωπα που υπέγραψαν υπέρ τους.
Απ. Τζιτζικώστας
Με τον αέρα του «φρέσκου»
Παρών στη «μάχη της γενιάς του» δήλωσε ο περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, προσερχόμενος προχθές στα γραφεία της Ν.Δ. προκειμένου να καταθέσει την υποψηφιότητά του. Το «φρέσκο» που αντιπροσωπεύει είναι ένα από τα βασικά του επιχειρήματα στην προεκλογική μάχη έναντι των συνυποψηφίων του, κάτι που σε κάθε ευκαιρία αναδεικνύει. Δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν λόγο για τον… αντι-Τσίπρα της Ν.Δ., που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη βόρεια Ελλάδα και δεν βαρύνεται από τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων της Ν.Δ. Μεγάλο πρόβλημα πάντως στην υποψηφιότητά του είναι το συνταγματικό ασυμβίβαστο του περιφερειάρχη και του βουλευτή, κάτι που πρακτικά σημαίνει ότι, ακόμα και αν παραιτηθεί από τη σημερινή του θέση, δεν έχει δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για να μπει στη Βουλή ως τον Σεπτέμβριο του 2019.
Οι υπογραφές που έχει συλλέξει προέρχονται περισσότερο από την κοινωνική βάση και λιγότερο την κομματική, και περιλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό ανθρώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της καθημερινότητας. Μεγάλο ποσοστό από τα στελέχη που υπογράφουν είναι κάτω των 40 ετών, ενώ καλύπτονται και οι 13 περιφέρειες της χώρας.
Β. Μεϊμαράκης
Εμπειρος αλλά τον κυνηγάει η ήττα
Την εμπειρία του και τη δυνατότητα να κρατά ενωμένο το κόμμα προτάσσει ως βασικά του προτερήματα ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο οποίος στις τελευταίες εκλογές πέτυχε υψηλή συσπείρωση στη Ν.Δ., η οποία όμως -όπως φάνηκε- δεν αρκούσε. Τη βαριά ήττα των 7,4 μονάδων πριν από δύο εβδομάδες επικαλούνται (προς το παρόν παρασκηνιακά) οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι, προκειμένου να αναδείξουν ότι «δεν μπορεί να πάει το κόμμα παραπάνω», ενώ του καταλογίζουν και ότι εκπροσωπεί την «παλαιά γενιά» και ότι δύσκολα μπορεί να πείσει όσους πολίτες βρίσκονται εκτός Ν.Δ.
Ο κ. Μεϊμαράκης έχει στόχο να «χτυπήσει» στο θυμικό του νεοδημοκράτη και να προσελκύσει τον σκληρό πυρήνα των οπαδών της παράταξης. Δεν είναι τυχαίο ότι οι υπογραφές που κατέθεσε δεν ήταν βουλευτών ή περιφερειαρχών, αλλά κυρίως χαμηλότερων στην ιεραρχία στελεχών, από τις τοπικές οργανώσεις. Περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, εκπρόσωποι απ’ όλες τις περιοχές της χώρας, τον απόδημο Ελληνισμό, την Αυτοδιοίκηση, τους αγρότες καθώς και τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Ενδεχομένως άφησε εκτός ορισμένα πιο «ηχηρά» ονόματα για να δημιουργήσει κλίμα υπέρ του, όσο περνούν οι μέρες, με δημόσιες δηλώσεις τους.
Κυρ. Μητσοτάκης
Με όνομα βαρύ και «ασήκωτο»
Με ένα μειονέκτημα που γνώριζε και ο ίδιος από την πρώτη στιγμή, ότι εκπροσωπεί ένα παλιό πολιτικό τζάκι, ξεκίνησε τη μάχη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος προσπαθεί να πείσει τους πολίτες να τον αξιολογήσουν βάσει των ικανοτήτων του και όχι με βάση το επίθετό του.
Θέλει να σηματοδοτήσει την αλλαγή γενιάς στην ηγεσία του κόμματος, επικαλείται την κοινοβουλευτική και υπουργική εμπειρία του, τη σταθερότητα των απόψεών του και τη διατήρηση καλών σχέσεων με ξένους αξιωματούχους. Αρνητική θεωρείται από πολλούς η ταύτισή του με τη σκληρή πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά, ως κορυφαίου μέλους αυτής.
Με τις υπογραφές, που κατέθεσε την Παρασκευή, θέλει να συμβολίσει τη σχέση της Ν.Δ. με την Ευρώπη (Σπυράκης, Κύρτσος), ότι όλες οι γενεές στελεχώνουν το κόμμα (από την ΟΝΝΕΔ έως πρώην γενικούς διευθυντές του κόμματος και τον επίτιμο πρόεδρο Κωνσταντίνο Μητσοτάκη), την ανάγκη επαφής της παράταξης με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και γενικότερα με την κοινωνία (εκπρόσωποι των πολυτέκνων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες κ.ά.). Και αυτός επέλεξε να μην υπογράψουν την υποψηφιότητά του βουλευτές, συνδικαλιστές και περιφερειάρχες, κρατώντας «όπλα» για πιο μετά.
Αδ. Γεωργιάδης
Ο «Παπατρέχας» που διψάει για σόου
Από τον «παράδεισο» στην «κόλαση» βρέθηκε μέσα σε λίγη ώρα ο Αδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος κατάφερε μεν να συγκεντρώσει τις 50 πολυπόθητες υπογραφές μελών της Πολιτικής Επιτροπής, ωστόσο τις κατέθεσε με… οκτώ λεπτά καθυστέρηση. Ηταν 6.08 μ.μ. της Παρασκευής όταν ο κ. Γεωργιάδης έφτασε τρέχοντας στα γραφεία της Ν.Δ. στη Συγγρού και ανέβηκε στον τρίτο όροφο, όπου κατέθεσε την υποψηφιότητά του. Αρχικά η αίτηση και οι υπογραφές έγιναν δεκτές από την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή, ωστόσο δύο ώρες αργότερα με ανακοίνωσή τους τα μέλη της Επιτροπής έκαναν γνωστό ότι απορρίπτεται η υποψηφιότητα, λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής του σχετικού φακέλου. Ο κ. Γεωργιάδης επέστρεψε άμεσα στη Συγγρού, όπου κατέθεσε ένσταση κατά της απόφασης της Επιτροπής επικαλούμενος και τη στήριξη του αιτήματός του από τους τρεις υποψήφιους προέδρους, για να ακολουθήσει μύλος… Πάντως με τα τερτίπια του και όσα ακολούθησαν η διαδικασία ευτελίστηκε επικίνδυνα.
Αυτοί που έμειναν μόνο στο ζέσταμα!
Γιατί δεν μπήκαν τελικά στην κούρσα της διαδοχής για την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας η Ντόρα, η Ολγα, ο Αβραμόπουλος, ο Δένδιας, ο Κεφαλογιάννης, ο Κικίλιας, ο Τατούλης, ο Βορίδης και ο Ψωμιάδης
Πέραν των στελεχών που κατάφεραν να συγκεντρώσουν τις απαιτούμενες υπογραφές και να διεκδικήσουν την ηγεσία της Ν.Δ., αρκετοί ήταν και αυτοί που δεν μπήκαν τελικά στην κούρσα, είτε γιατί δεν είχαν ελπίδες είτε γιατί έχουν το βλέμμα στην επόμενη ημέρα. Η υποψηφιότητα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη φέρεται ότι ήταν βαρόμετρο για πολλούς εξ αυτών.
Η Ντόρα Μπακογιάννη, αν και ήταν η πρώτη που αμφισβήτησε τον Αντώνη Σαμαρά και έθεσε θέμα αλλαγής ηγεσίας μετά την ήττα της Ν.Δ. στις εκλογές του Ιανουαρίου, δεν κατέβηκε και στηρίζει την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη, απέναντι στην υποψηφιότητα του αδελφού της Κυριάκου Μητσοτάκη. Κατά ορισμένους ακολούθησε αυτήν την τακτική θέλοντας να ανοίξει τον δρόμο για τον γιο της Κώστα Μπακογιάννη. Ο περιφερειάρχης Στερεάς Ελλάδας ακούστηκε και τώρα για υποψήφιος, αλλά λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της διαδικασίας δήλωσε ότι θέλει να τηρήσει την υπογραφή του στο συμβόλαιο τιμής που έχει με τον λαό της Στερεάς Ελλάδας.
Εντονη φημολογία υπήρξε και για την υποψηφιότητα του Δημήτρη Αβραμόπουλου στα τέλη της εβδομάδας, αλλά τελικώς η έκπληξη δεν έγινε, παρότι πολλοί στη Ν.Δ. θα έβλεπαν με καλό μάτι και θα στήριζαν την υποψηφιότητά του, εκτιμώντας ότι είναι ο μόνος που θα μπορούσε να προσεγγίσει ψηφοφόρους από τον μεσαίο χώρο. Τις επόμενες μέρες ο κ. Αβραμόπουλος προσανατολίζεται πάντως σε ενωτική δήλωση – ηγετική παρέμβαση για το μέλλον της Ν.Δ.
Δεν προχώρησαν
Η υποψηφιότητα Μεϊμαράκη φέρεται ότι ήταν καθοριστική και για τη στάση των Νίκου Δένδια, Ολγας Κεφαλογιάννη, Μανώλη Κεφαλογιάννη και Πέτρου Τατούλη οι οποίοι, αν και το σκέφτηκαν, τελικά δεν προχώρησαν.
Διαφορετική ήταν η στάση του Βασίλη Κικίλια, ο οποίος έκανε κάποιες κινήσεις για να μαζέψει τις απαιτούμενες υπογραφές, αλλά διαπίστωσε ότι οι συνθήκες δεν ήταν ευνοϊκές. Μια από τις συναντήσεις-κλειδιά που είχε ήταν με τον Πέτρο Μολυβιάτη. Ο Μάκης Βορίδης, που φερόταν επίσης ως ένας εκ των διεκδικητών της αρχηγίας της Ν.Δ., τελικώς δεν μπήκε στην κούρσα διαδοχής και αιτιολόγησε την απόφασή του λέγοντας ότι «δεν επιθυμεί τη διαίρεση του κόμματος από μια συζήτηση για την πολιτική του διαδρομή».
Ο Παναγιώτης Ψωμιάδης, που έθεσε εαυτόν υποψήφιο για την προεδρία της Ν.Δ. από τη στιγμή που άνοιξε η διαδικασία, τελικώς αποσύρθηκε κάνοντας λόγο για πιέσεις και εκφυλισμό της διαδικασίας. Ωστόσο η πραγματική αιτία ήταν ότι ελάχιστοι είδαν θετικά την υποψηφιότητά του, ενώ και ο ίδιος μάλλον ήθελε απλώς να ακουστεί και πάλι το όνομά του.
Τέλος, εμφανίστηκαν και διάφορα άλλα άγνωστα στελέχη, που δήλωσαν υποψήφιοι απλώς και μόνο για να κερδίσουν λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας.
Οι νικητές μετά τον Εθνάρχη!
Εξι χρόνια μετά την ίδρυση της Ν.Δ. από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή εκλέγεται το 1980 πρόεδρος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Γεώργιος Ράλλης, ο οποίος επικρατεί του Ευάγγελου Αβέρωφ. Μετά την πρώτη ήττα στις βουλευτικές εκλογές του 1981, ο Ράλλης έθεσε θέμα εμπιστοσύνης και καταψηφίστηκε. Νέος πρόεδρος εξελέγη πάλι από την Κ.Ο. ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος παρέμεινε στην ηγεσία έως τον Αύγουστο του 1984, οπότε (λόγω της ήττας στις ευρωεκλογές) υπέβαλε την παραίτησή του. Από το ίδιο όργανο, την 1η Σεπτεμβρίου εκλέχτηκε πρόεδρος ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος παραιτήθηκε το 1993 και στη θέση του εξελέγη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Μιλτιάδης Εβερτ. Μετά την ήττα στις εκλογές του 1996 αμφισβητήθηκε, όμως κατάφερε να επικρατήσει στις εσωκομματικές εκλογές του Γιώργου Σουφλιά.
Το θέμα του προέδρου της Ν.Δ. άνοιξε και πάλι τον Μάρτιο του 1997, όταν στο Δ’ Συνέδριο του κόμματος στην Αθήνα αποφασίστηκε η εκλογή προέδρου από διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα. Στην πρώτη ψηφοφορία ο Κώστας Καραμανλής συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ποσοστό, έχοντας απέναντί του τους Γιώργο Σουφλιά, Μιλτιάδη Εβερτ και Βύρωνα Πολύδωρα. Στον δεύτερο γύρο ο Κώστας Καραμανλής πήρε 69,16%, επικρατώντας του Γιώργου Σουφλιά, και παρέμεινε αρχηγός του κόμματος έως την εκλογική ήττα του 2009. Τότε, με ανοικτή διαδικασία από τη βάση της Ν.Δ., εξελέγη πρόεδρος ο Αντώνης Σαμαράς, έχοντας απέναντί του την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη.
Εξι χρόνια μετά την ίδρυση της Ν.Δ. από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή εκλέγεται το 1980 πρόεδρος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Γεώργιος Ράλλης, ο οποίος επικρατεί του Ευάγγελου Αβέρωφ. Μετά την πρώτη ήττα στις βουλευτικές εκλογές του 1981, ο Ράλλης έθεσε θέμα εμπιστοσύνης και καταψηφίστηκε. Νέος πρόεδρος εξελέγη πάλι από την Κ.Ο. ο Ευάγγελος Αβέρωφ, ο οποίος παρέμεινε στην ηγεσία έως τον Αύγουστο του 1984, οπότε (λόγω της ήττας στις ευρωεκλογές) υπέβαλε την παραίτησή του. Από το ίδιο όργανο, την 1η Σεπτεμβρίου εκλέχτηκε πρόεδρος ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο οποίος παραιτήθηκε το 1993 και στη θέση του εξελέγη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Μιλτιάδης Εβερτ. Μετά την ήττα στις εκλογές του 1996 αμφισβητήθηκε, όμως κατάφερε να επικρατήσει στις εσωκομματικές εκλογές του Γιώργου Σουφλιά.
Το θέμα του προέδρου της Ν.Δ. άνοιξε και πάλι τον Μάρτιο του 1997, όταν στο Δ’ Συνέδριο του κόμματος στην Αθήνα αποφασίστηκε η εκλογή προέδρου από διευρυμένο εκλεκτορικό σώμα. Στην πρώτη ψηφοφορία ο Κώστας Καραμανλής συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ποσοστό, έχοντας απέναντί του τους Γιώργο Σουφλιά, Μιλτιάδη Εβερτ και Βύρωνα Πολύδωρα. Στον δεύτερο γύρο ο Κώστας Καραμανλής πήρε 69,16%, επικρατώντας του Γιώργου Σουφλιά, και παρέμεινε αρχηγός του κόμματος έως την εκλογική ήττα του 2009. Τότε, με ανοικτή διαδικασία από τη βάση της Ν.Δ., εξελέγη πρόεδρος ο Αντώνης Σαμαράς, έχοντας απέναντί του την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη.
