Η Πέμπτη του Οκτωβρίου του 1944 ζωντάνεψε χθες με έπαρση της σημαίας της Απελευθέρωσης στην Ακρόπολη
Ρεπορτάζ
Αγγελος Σκορδάς
Εβδομήντα ένα χρόνια συμπληρώθηκαν χθες από τότε που η Αθήνα ανέπνευσε και πάλι τον «καθαρό» αέρα της ελευθερίας, έπειτα από 1.264 ημέρες σκλαβιάς, στερήσεων, ανείπωτης φρίκης αλλά και θυσιών, ανδραγαθημάτων και ηρωισμού.
Η γιορτινή ατμόσφαιρα εκείνης της ηλιόλουστης Πέμπτης του Οκτωβρίου του ’44 ζωντάνεψε και πάλι μπροστά στα μάτια εκατοντάδων Αθηναίων, οι οποίοι ανηφόρισαν στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, για να παρακολουθήσουν την αναπαράσταση της τελετής έπαρσης της σημαίας της Απελευθέρωσης, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1944 από τον τότε πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, παρουσία μελών της κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας που είχαν μόλις επιστρέψει από τη Μέση Ανατολή.
Ολα έγιναν ακριβώς όπως τότε. Η ίδια σημαία, που έπειτα από σχεδόν τριάμισι χρόνια Κατοχής αντικατέστησε τη μισητή σβάστικα, έφτασε στον επιβλητικό ιστό της Ακρόπολης μεταφερόμενη από μέλη της χορευτικής ομάδας του Λυκείου Ελληνίδων. Πλάι τους, μαθητές της Ιονίου Σχολής και άλλων σχολείων της πρωτεύουσας με εθνικές ενδυμασίες. Φτάνοντας στον ιστό, συνοδεία εμβατηρίων από την μπάντα των Ενόπλων Δυνάμεων, όλοι μαζί παρέδωσαν την ιστορική σημαία σε δύο βρακοφόρους και δύο Ευζώνους της Προεδρικής Φρουράς.
Συγκίνηση
Σε κλίμα συγκίνησης και με τους Ευζώνους να παρουσιάζουν όπλα, η γαλανόλευκη ανέβηκε στην κορυφή του ιστού, ενώ οι καμπάνες των εκκλησιών της Πλάκας και του Θησείου χτυπούσαν χαρμόσυνα υπενθυμίζοντας σε όλους τη σημασία της ημέρας.
Στην πανηγυρική εκδήλωση παρευρέθηκαν, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, ο β’ αντιπρόεδρος της Βουλής Γιώργος Βαρεμένος, οι υπουργοί Παιδείας Νίκος Φίλης, Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Θεανώ Φωτίου, ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων Βασίλης Λεβέντης, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και της Εκκλησίας. Στην ομιλία του ο δήμαρχος Αθηναίων τόνισε: «Η Απελευθέρωση της Αθήνας είναι μια σπάνια ενοποιητική ώρα, ανεξαρτήτως πού ανήκε ο καθένας. Ενας χρόνος που παγώνει, εκτοπίζοντας αντιπαλότητες, μίση, συγκρούσεις, πάθη. Αμόλυντος από τον αδελφοκτόνο Εμφύλιο που ακολουθεί. Με ένα διάχυτο μήνυμα ελπίδας, αισιοδοξίας, αλληλεγγύης και ειρήνης».
