➤ Μάλλον το κάνει επίτηδες, δεν εξηγείται αλλιώς:
«Το 1981 οι πρόγονοί μας ανέλαβαν και εκπλήρωσαν για μας την ευθύνη της ελευθερίας μας».
- Γραφει ο Θεσσαλονικευς
➤ Κάπου στα ορεινά των Ιωαννίνων πριν από 60 χρόνια:
Μάνα: Να το πάμε να μάθει μια τέχνη το παιδί, δεν τα παίρνει τα γράμματα.
Πατέρας: Το πιδί το θκομ θα γίνει ΠτΔ μια μέρα!
60 χρόνια μετά:
– Κύριε πρόεδρε, τι γιορτάζουμε σήμερα;
– Που μπήκαν το 1981 οι Γερμανοί στο Μεσολόγγι!
➤ Γιατί, δηλαδή, ο Ανδρέας, ο Μένιος, ο Ακης δεν ξεκίνησαν το ’81 να μας απελευθερώσουν; Μια χαρά τα είπε ο Πρόεδρος.
➤ Θα ξεσηκωθούμε για καμιά επανάσταση και δεν θα έχουμε βενζίνη.
➤ Κι αφού φουσκώσαμε από εθνική υπερηφάνεια, ας προσγειωθούμε στον ρεαλισμό.
➤ Ρίχνουν τους λογαριασμούς κάτω από την πόρτα και η Ζιζέλ τούς σπρώχνει ξανά έξω. Η σωστή εκπαίδευση του σκύλου.
➤ Παιδιά, μην μπερδευτείτε σήμερα και αρχίσετε καμιά δίαιτα. Δεν είναι Δευτέρα.
➤ Αντί να κάθομαι σε ένα πεζούλι στην Αμοργό να πίνω καφέ και να περιμένω τον ήλιο να ανατέλλει, είμαι στο σπίτι και περιμένω τη γυναίκα μου να με αρχίσει στο ντιρ ντιρ ντιρ.
➤ Το καλάθι της Πρωταπριλιάς.
Καλά, αυτό για τον Αδωνι θα είναι εύκολο, το ‘χει.
➤ Εβαψε τα νύχια της η άλλη και ζωγράφισε και σημαία της Ελλάδας επάνω λόγω επετείου.
Θα βγει η Μαντώ η Μαυρογένους από τον τάφο της και θα μας κυνηγάει.
➤ Μάτια μου, η Ελλάδα κλοτσοπατινάδα.
➤ Εγώ της μιλούσα και η γυναίκα μου αποκοιμήθηκε, τι διάολο, την υπνωτίζω;
➤ Δοκίμασα χθες το μεσημέρι λίγο κιμά σόγιας.
Τώρα κατάλαβα γιατί οι vegan είναι διαρκώς θυμωμένοι, σαν τα τσιουάουα.
➤ Οσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια του χασμουρητού, διαβάζω, τόσο μεγάλος και ο εγκέφαλος.
Μωρέ, έχω βάλει κάτω τον Αϊνστάιν και τη Μαρία Κιουρί μαζί.
➤ Καναπέ,
κρεβάτι
και γαρίδα μάτι.
➤ Το ρεπερτόριό μου όταν κάνω μπάνιο είναι ξένα τραγούδια, σήμερα το πρωί το γύρισα στη βυζαντινή ψαλμωδία, άνοιξε η γυναίκα μου τη βρύση της κουζίνας, έτρεξε παγωμένο νερό στην μπανιέρα και άρχισα να ψέλνω το «Εν Ιορδάνη».
➤ Κάθε φορά που ακούω έναν πολιτικό λόγο ή διαβάζω αυτούς που μας κυβερνούν, εδώ και χρόνια αισθάνομαι τρόμο, γιατί δεν ακούω τίποτα που να ηχεί ανθρώπινα. Πάντα οι ίδιες λέξεις, που λένε τα ίδια ψέματα.
– Albert Camus.
➤ Μη δείχνετε την αδύναμη πλευρά του εαυτού σας σε κανέναν, γιατί αυτή είναι που θα «χτυπήσουν» πρώτα.
Με ευχαριστείτε αργότερα.
Από τη στήλη «Ανάκατα» της «δημοκρατίας»