Ο διευθυντής του πολιτικού τμήματος του περιοδικού «Paris Match» μιλά για τους πολιτικούς της χώρας του
Από τη Δήμητρα Αθανασοπούλου
Τέλος εποχής για την «αριστερή όχθη» κάτω από τον παρισινό ουρανό. Παρίσι, οδός Anatole-France, νούμερο 151, στην «κοσμόπολη εκείνη, που ηδυπαθώς τη διασχίζει ο γκρίζος Σηκουάνας», όπως γράφει και ο Εμπειρίκος. Στη δεξιά όχθη, στα βορειοδυτικά της γαλλικής μητρόπολης, στεγάζεται ο όμιλος Lagardere, στον οποίο ανήκουν, μεταξύ άλλων, η κυριακάτικη γαλλική εφημερίδα «Le Journal du Dimache» και το πλέον ευπώλητο «Paris Match». Εκεί συναντήσαμε τον Μπρουνό Ζεντί, τον γνωστό Γάλλο δημοσιογράφο (εντύπων και tv) και συγγραφέα βιβλίων best seller για τον Νικολά Σαρκοζί.
Ο Μπρουνό, διευθυντής του πολιτικού τμήματος του «Paris Match» και μέχρι πρότινος διευθυντής του αντίστοιχου section της «Journal du Dimanche», μας μίλησε για το τέλος της γαλλικής Αριστεράς, την αναγέννηση της γαλλικής Δεξιάς, το φαινόμενο Αλέν Ζιπέ, την εκδίκηση Λεπέν, τα σκάνδαλα Σαρκοζί και τον… μυστικοπαθή Ολάντ.
«Η Γαλλία βρίσκεται σε μια παράξενη, απελπιστική κατάσταση σε απόλυτη αναμονή των προεδρικών εκλογών του 2017. Η συντριπτική πλειονότητα σιχαίνεται πια τον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και εκτός από λιγότερο δημοφιλής πρόεδρος, θα είναι και ο πρώτος στη γαλλική ιστορία που δεν θα φτάσει καν στον δεύτερο γύρο των αμέσως επόμενων προεδρικών εκλογών μετά τη θητεία του» εκτιμά ο Γάλλος δημοσιογράφος.
Μόνο με θαύμα
Εχει φτάσει, λοιπόν, το τέλος της γαλλικής Αριστεράς; «Ο Αρνό Μοντεμπούρ, πρώην υπουργός Οικονομίας και φίλος του Γιάνη Βαρουφάκη, μιλά συχνά για μια “πασοκοποίηση του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος”. Είναι αλήθεια πως η γαλλική Αριστερά έχει κατατροπωθεί εκλογικά. Και δεν αναμένεται να συμβεί κάποιο θαύμα. Η Αριστερά προβλέπεται μάλιστα να εξαφανιστεί σε αρκετές περιοχές. Η γαλλική ριζοσπαστική Αριστερά του Μελανσόν δεν έχει καμία σχέση με την Αριστερά του Ολάντ. Δεν θέλει να συγκυβερνήσει μαζί του».
Σε τι μεταφράζεται αυτό για τη γαλλική Δεξιά; «Σε μονομαχία ανάμεσα στους υποψηφίους της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς στις εκλογές του 2017. Το ερώτημα είναι αν ο Νικολά Σαρκοζί θα γίνει ο επόμενος ηγέτης της γαλλικής Δεξιάς για να διεκδικήσει τον προεδρικό θώκο. Μόνο που στη Γαλλία δεν έχει εκλεγεί ποτέ ένας πρόεδρος που έχει χάσει στις προηγούμενες εκλογές. Φαβορί είναι και ο Αλέν Ζιπέ. Από την άλλη, η Μαρίν Λεπέν προβλέπεται να τα πάει καλύτερα στις εκλογές του 2017 απ’ ό,τι ο πατέρας της το 2002, όταν έφτασε στον δεύτερο γύρο απέναντι στον Σιράκ – πρόβλεψη ανησυχητική για τη Γαλλία αλλά και για την Ευρώπη, γιατί είναι μια πολιτικός λαϊκίστρια που χρησιμοποιεί μια διαλεκτική ενάντια στους μετανάστες, στο Ισλάμ και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ο κίνδυνος Λεπέν είναι, λοιπόν, υπαρκτός. Δεν είναι φάντασμα και ξέρει να εκμεταλλεύεται σωστά την αποτυχία των άλλων» εξηγεί ο Μπρουνό Ζεντί.
Τι πιστεύει, όμως, ο Γάλλος δημοσιογράφος για το σκάνδαλο Air Cocaine, όπου ο Νικολά Σαρκοζί θεωρήθηκε ύποπτος για διακίνηση 700 τόνων λευκής σκόνης; «Η δικαστής της Μασσαλίας μπέρδεψε τον Σαρκοζί με τον Πάμπλο Εσκομπάρ και αυτό δημιούργησε μια πολεμική στο Παρίσι. Τώρα ο πρώην Γάλλος πρόεδρος θα το χρησιμοποιήσει, φυσικά, προς όφελός του για να θυματοποιηθεί» εξηγεί.
Και ποια είναι η πραγματική σχέση Ολάντ και Τσίπρα; «Ο Ολάντ έπαιξε το χαρτί της φιλίας με τον Τσίπρα γιατί δεν έχει χτίσει σχέση ούτε με τον Ρέντσι ούτε με τον Κάμερον. Χρησιμοποίησε τον ενικό για να σφραγίσει αυτή τη σχέση και να ξεχάσουμε την ψυχρότητα με την οποία είχε γίνει δεκτός ο Αλέξης στο Μέγαρο των Ηλυσίων, τότε που ο Φρανσουά είχε αναρωτηθεί φωναχτά: «Ποιος είναι αυτός ο Ελληνας Μελανσόν;»
«Αυτή τη στιγμή ο Ζιπέ είναι μια απόλυτα εκλογικευμένη επιλογή»
Γιατί η δημοκρατία παραιτείται στη Γαλλία -όπως γράφει το περιοδικό «Marianne»-, εκεί όπου τελικά ίσως και να σιγοκαίει ακόμα η γαλλική «ιντιφάντα», ανάμεσα στην ευημερία των αστικών κέντρων και στην απελπισία των υποβαθμισμένων προαστίων. Εκεί, στο άλλο Παρίσι, που απέχει χιλιόμετρα από τις νοσταλγικές εικόνες των καρτ ποστάλ -με τα παρισινά μπιστρό, τα ποταμόπλοια και τους μπουκινίστ, τους εμβληματικούς πωλητές με τις πολύτιμες συλλογές από παλιές και καινούργιες γκραβούρες-, κανείς δεν μοιάζει να πιστεύει πια στον γαλλικό σοσιαλισμό! Εξάλλου, δεν φτάνει μέχρι εκεί το άρωμα της φρεσκοψημένης μπαγκέτας, αφού η ατμόσφαιρα κατακλύζεται από τις μυρωδιές των βαριών κουζινών της Αφρικής ή του Μαχρέμπ.
Σε αυτό το «εκτός των τειχών των τουριστικών οδηγών Παρίσι» -όπου ευδοκιμούν οι γαλλικές τσιμεντουπόλεις, γνωστές ως cite-, εκεί όπου τα πολυώροφα ογκώδη κτίρια δεν θυμίζουν σε τίποτα την αρχιτεκτονική Haussmann, η τελευταία λέξη της «πολιτικής μόδας» ακούει στο παλαιολιθικό όνομα Αλέν Ζιπέ. Αν δεν είναι Μαρίν Λεπέν.
Πώς εξηγείται το «φαινόμενο ζιπεμάνια», δηλαδή η ανάδειξη του πρώην πρωθυπουργού Αλέν Ζιπέ σε φαβορί της γαλλικής Δεξιάς; «Ο Αλέν Ζιπέ έχει κερδίσει τους ψηφοφόρους του Κέντρου, ακόμα και της Αριστεράς. Πρόεδρος της Γαλλίας θα είναι ο Αλέν Ζιπέ ή ο Νικολά Σαρκοζί. Ο Αλέν Ζιπέ έχει καθαρίσει το όνομά του από τα όποια σκάνδαλα. Λένε, μάλιστα, πως πλήρωσε άδικα για λογαριασμό του Ζακ Σιράκ. Ο Ζιπέ αυτή τη στιγμή είναι μια απολύτως εκλογικευμένη επιλογή για τους Γάλλους. Υπάρχουν βέβαια και οι επιλογές του Φρανσουά Φιγιόν, όπως και του πολλά υποσχόμενου Μπρούνο Λε Μερ, που ενσαρκώνει τη νεότητα.
Την ίδια στιγμή, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Νικολά Σαρκοζί να προηγείται και να φλερτάρει ευθαρσώς με τον προεδρικό θώκο. Οσο για τον Ολάντ -τον «άοπλο πρόεδρο», όπως γράφει το «L’ Express»; Εχει απλά εγγραφεί στη γαλλική κοινή συνείδηση ως ένας πρόεδρος σχετικά ικανός στην εξωτερική πολιτική, αλλά αδύναμος και απαθής στη διαχείριση των εσωτερικών της Γαλλίας. Το σπουδαιότερο που έχει επιτύχει ήταν ο αμφιλεγόμενος πόλεμος στο Μάλι και η εξίσου «υπό αμφισβήτηση» επιμονή στη Μέρκελ να δώσει μια ευκαιρία στην Ελλάδα.
