Ημέρες του 2002 (όταν ο μπαμπάς Ζαν Μαρί είχε περάσει στον β’ γύρο των προεδρικών) σήμερα στις περιφερειακές γαλλικές εκλογές
«Πλησιάζει». Αυτόν τον τίτλο, που παραπέμπει στο μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων και στις πιθανότητες της Μαρίν Λεπέν να διεκδικήσει με αξιώσεις τη θέση του Ολάντ στις προεδρικές εκλογές του 2017, επέλεξε η «Liberation» μετά τον α’ γύρο των γαλλικών περιφερειακών εκλογών, και όχι το «Σοκ», των «Figaro» και «L’ Humanite». Σήμερα, καθώς οι Γάλλοι προσέρχονται στις κάλπες για τον δεύτερο και καθοριστικό γύρο, όλα δείχνουν πως και αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι δύσκολο να «χωνευτούν» από τη γαλλική κεντρική πολιτική σκηνή και την κοινωνία. Δεν αποτελούν, όμως, έκπληξη. Αντίθετα, ήταν από καιρό προδιαγεγραμμένα. Η σημερινή ημέρα θα αποτελέσει, πάντως, σίγουρα ένα «τεστ». Οπως το 2002, όταν ο Ζαν Μαρί Λεπέν είχε περάσει στον β’ γύρο των -προεδρικών, τότε- εκλογών και σύσσωμη η πολιτική σκηνή είχε ενωθεί για να μπλοκάρει την άνοδο της Ακροδεξιάς στην προεδρία, έτσι και σήμερα οι σοσιαλιστές έχουν αποσύρει υποψηφίους και απευθύνουν κάλεσμα ενότητας κατά της ανόδου του Εθνικού Μετώπου (FN). Είναι όμως πολύ πιθανό, παρ’ όλα αυτά, να επικρατήσει η ηγέτιδα του Εθνικού Μετώπου στη βόρεια περιφέρεια Νορ Πα Ντε Καλέ (όπου στον πρώτο γύρο έλαβε 41%) και η ανιψιά της Μαριόν στη νότια περιφέρεια Κυανής Ακτής – Προβηγκίας (με αντίστοιχο ποσοστό στον α’ γύρο).
Ο Φλοριάν Φιλιπό
Μένει να φανεί αν ο αντιπρόεδρος του κόμματος Φλοριάν Φιλιπό (ο άνθρωπος που εισηγήθηκε την αποπομπή του αντισημίτη «πατριάρχη» Ζαν Μαρί) θα επικρατήσει στην Αλσατία και τι θα συμβεί στις υπόλοιπες τρεις περιφέρειες, στις οποίες ήταν επίσης μπροστά το Εθνικό Μέτωπο στις 6 Δεκεμβρίου.
Σε κάθε περίπτωση, η Μαρίν Λεπέν δείχνει να «χτίζει» σταθερά τη δύναμή της, αφού πρόκειται για την τρίτη διαδοχική αναμέτρηση σε ενάμιση χρόνο κατά την οποία το Εθνικό Μέτωπο αναδείχθηκε πρώτη πολιτική δύναμη της χώρας, μετά τις ευρωεκλογές του 2014 και τις τοπικές εκλογές της φετινής χρονιάς. Η ενδεχόμενη επικράτηση στις περιφέρειες, για πρώτη φορά στην Ιστορία, θα της δώσει μια ευκαιρία να «χτίσει» κομματική βάση και μηχανισμό, αλλά και να λανσάρει το Εθνικό Μέτωπο όχι απλά ως κόμμα διαμαρτυρίας, αλλά ως πιθανή δύναμη άσκησης εξουσίας.
Προειδοποίηση
Κάποιοι αναλυτές, μάλιστα, προειδοποιούν ότι το κάλεσμα για συσπείρωση εναντίον της ίσως να λειτουργήσει υπέρ της, τροφοδοτώντας τη ρητορική της περί αντίπαλων συστημικών κομμάτων που θα έκαναν τα πάντα για να μείνουν γαντζωμένα στην εξουσία.
Εχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι από τότε που ο Ζαν Μαρί Λεπέν, πρώην υπολοχαγός του γαλλικού στρατού στην Αλγερία (και κατηγορηθείς για βασανιστήρια), ίδρυσε το Εθνικό Μέτωπο το 1972, σε μια προσπάθεια συσπείρωσης της γαλλικής Ακροδεξιάς μετά τη διάλυση της Ordre Νouveau (Νέα Τάξη). Εχουν μεταβληθεί, άλλωστε, θεαματικά και οι πολιτικές συνθήκες όσο και το νέο πρόσωπο που επέλεξε η κόρη του, Μαρίν, το 2011, όταν τον διαδέχθηκε στην ηγεσία. Μακριά από τη φιλοευρωπαϊκή, αντισημιτική και φιλελεύθερη στάση του Ζαν Μαρί, η 47χρονη νέα αρχηγός επέλεξε λόγο αντιευρωπαϊκό και κυρίως αντιμουσουλμανικό. Αντιλαμβανόμενη τα στοιχήματα της εποχής, τη δυσαρέσκεια μιας ευρύτερης πλειοψηφίας Γάλλων με τις ντιρεκτίβες και τη λιτότητα των Βρυξελλών, αντιλαμβανόμενη το χρόνιο πρόβλημα της ανεργίας, το οποίο απέτυχαν να αντιμετωπίσουν κυβερνήσεις σοσιαλιστικές και συντηρητικές, η Μαρίν επανίδρυσε το FN ως ένα αντισυστημικό κόμμα, πλην όμως απευθυνόμενο πλέον ακόμη και στους ψηφοφόρους του κεντρώου φάσματος. Η ίδια εμφανίστηκε ως η «προστάτιδα» όχι της ξενοφοβικής Γαλλίας, αλλά της Γαλλίας που θέλει να προασπίσει τον κοσμικό χαρακτήρα της – και εκείνων τους οποίους αγνοούν οι διεφθαρμένες ελίτ. Το στοίχημα έπιασε, καθώς το σχεδόν 30% που έλαβε ως πρώτη δύναμη στον πρώτο γύρο φαίνεται πως αλιεύτηκε από όλο το πολιτικό φάσμα και σε μεγάλο βαθμό από τη δεξαμενή ψήφων των σοσιαλιστών. Μάλιστα, έρευνα δείχνει ότι έχει μεγάλη απήχηση στους νέους και στο 55% της εργατικής τάξης, από την οποία οι σοσιαλιστές πείθουν πια μόνο το 15%.
Η (όμορφη) ανιψιά το πρόσωπο-κλειδί
Πρόσωπο-κλειδί θεωρείται πλέον στο Εθνικό Μέτωπο η όμορφη 25χρονη Μαριόν Μαρεσάλ Λεπέν, η ανιψιά της Μαρίν Λεπέν, που πέτυχε αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο: να λάβει παρόμοια ποσοστά με την έμπειρη θεία της, στη «δική της» περιφέρεια, αυτήν της Κυανής Ακτής – Προβηγκίας. Το νεανικό πρόσωπό της 
μοιάζει ιδανικό για να πολεμήσει τον «παλιό πολιτικό κόσμο», που έχει βάλει στο στόχαστρο η αρχηγός του FN. Παρά τη νεαρή ηλικία της, οι απόψεις της θεωρείται πως προσεγγίζουν περισσότερο εκείνες του παππού της, παρά τη γραμμή που ακολούθησε η θεία της. Παραδοσιακή ρωμαιοκαθολική (σε αντίθεση με τη Μαρίν, τάσσεται κατά των αμβλώσεων και παίρνει αποστάσεις από την ομοφυλοφιλία), πέτυχε από το 2012 -όταν έγινε η νεότερη βουλευτής της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης- να ενδυναμώσει την πολιτική παρουσία της, σε τέτοιον βαθμό που αποτελεί πλέον το υπ’ αριθμόν δύο πρόσωπο στο κόμμα. Αριστούχος της Νομικής, είναι παράλληλα μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, που γεννήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο, λίγο μετά τον πολιτικό γάμο με τον αγαπημένο της Ματιέ Ντεκός. Η ίδια δεν είχε και την πιο εύκολη παιδική ηλικία: Το 2013 αποκαλύφθηκε πως ο πρώην πολιτικός του Εθνικού Μετώπου Σαμουέλ Μαρεσάλ, από τον οποίο χώρισε η μητέρα της Ζαν όταν η Μαριόν ήταν 17 χρόνων, δεν ήταν ο βιολογικός πατέρας της, αλλά είναι κόρη του δημοσιογράφου Ροζέ Οκ.
