«Η Ν.Δ. πρέπει να έχει ως βάση τον ριζοσπαστικό κοινωνικό φιλελευθερισμό» δηλώνει ο Νικήτας Κακλαμάνης
Συνέντευξη στον Φίλιππο Πανταζή
Τους λόγους για τους οποίους στηρίζει την υποψηφιότητα Μεϊμαράκη για την αρχηγία της Ν.Δ. εξηγεί, με συνέντευξή του στη «δημοκρατία», ο δ’ αντιπρόεδρος της Βουλής και βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νικήτας Κακλαμάνης. «Τη Ν.Δ. που θέλω την εκφράζει καλύτερα ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, που είναι βαθιά θεσμικός και παραταξιακός» επισημαίνει και τονίζει: «Στην ιδρυτική διακήρυξη της Ν.Δ. δεν είναι συμβατή η τάση του άκρατου νεοφιλελευθερισμού-τουρμποκαπιταλισμού, αλλά έχει ένα απόλυτα συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα και φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή».
Ο κ. Κακλαμάνης θεωρεί πως «οι μεγάλες ανανεώσεις και οι ιστορικές αλλαγές στα κόμματα και στις κοινωνίες συντελέστηκαν από έμπειρους πολιτικούς», δεν βλέπει πιθανή τη διάσπαση της Ν.Δ. την επόμενη ημέρα και εξαπολύει σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση για το Ασφαλιστικό και γενικότερα για την εφαρμοζόμενη πολιτική.
Κύριε Κακλαμάνη, σας ρωτώ ευθέως: Ποιο είναι το δίλημμα για τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. αύριο, ώστε αυτή να μετατραπεί και πάλι σε πυλώνα σταθερότητας για την Ελλάδα;
To δίλημμα είναι ξεκάθαρο. Προσωπικά, θέλω μια Ν.Δ. που θα έχει ως βάση της τον ριζοσπαστικό κοινωνικό φιλελευθερισμό. Μια Ν.Δ. με κοινωνικό πρόσωπο, φιλοευρωπαϊκή, αλλά όχι ευρωλάγνα. Μια Ν.Δ. με πατριωτικές αναφορές. Μια Ν.Δ. που θα μπορεί να απευθύνεται με περίσσια άνεση στους αγρότες, στους ανέργους, στους νέους, στους μικρομεσαίους και υγιείς επιχειρηματίες. Εν ολίγοις, μια Ν.Δ. που δεν θα είναι συνυφασμένη αποκλειστικά με ακραίες νεοφιλελεύθερες λογικές, σε μια εποχή που οι Ελληνες ήδη έχουν υποφέρει αρκετά από πολιτικές τέτοιου τύπου. Αυτήν τη Ν.Δ., λοιπόν, θεωρώ ότι την εκφράζει καλύτερα ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, που είναι βαθιά θεσμικός και παραταξιακός.
Φόβος διάσπασης υπάρχει από την Κυριακή το βράδυ;
Οι παρατάξεις, όπως η δική μου, που είναι συνυφασμένες με την Ιστορία του τόπου μας, ούτε διαλύονται ούτε διασπώνται. Θυμηθείτε: Με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη αρχηγό της Ν.Δ. δεν θα εκπλαγώ αν από τους καλύτερους συνεργάτες του είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Εξάλλου, η εντολή των 405.000 στελεχών, μελών και φίλων της Ν.Δ. είναι μία και μόνο: Ανασύνταξη του ιδεολογικού στρατού μας και ενωμένοι στην πορεία για το αύριο της Ελλάδας.
Και η επόμενη ημέρα; Πώς θα μπορέσει η Ν.Δ. να εξελιχθεί ξανά σε αξιόπιστη εναλλακτική επιλογή για τον τόπο;
Ομολογουμένως, θα πρέπει αμέσως μετά να ανοίξουμε τον βηματισμό μας, όχι μόνο γιατί το έχει ανάγκη η παράταξη, αλλά κυρίως γιατί το χρειάζεται η χώρα. Από τη Δευτέρα πιάνουμε δουλειά, αφενός, για την εσωτερική αναδιοργάνωση του κόμματος, που θα εκφραστεί με ένα ανοιχτό, ανανεωτικό και γεμάτο φρέσκες ιδέες συνέδριο, τον ερχόμενο Μάιο. Η παρουσία του Βαγγέλη Μεϊμαράκη θα είναι η εγγύηση, γιατί πρόκειται για ένα άτομο με βαθιά θεσμική και κομματική συνείδηση, που έχει ως βασικές αρχές του τον σεβασμό και τη συνεργασία με όλους. Ακούω κάποιους να λένε ότι η ανανέωση στη Ν.Δ. δεν συμβιβάζεται με την ηλικία του Βαγγέλη. Ιστορικά, αυτό είναι αναληθές. Οι μεγάλες ανανεώσεις και οι ιστορικές αλλαγές στα κόμματα και στις κοινωνίες συντελέστηκαν από έμπειρους πολιτικούς, όπως οι Ντε Γκολ και Αντενάουερ, και στην Ελλάδα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο και τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τον Κώστα Μητσοτάκη… Αμέσως μετά θα ξεκινήσει μια πραγματική εξόρμηση στην κοινωνία, με στόχο ο ελληνικός λαός να γνωρίσει πρώτα τον δικό μας κυβερνητικό σχεδιασμό και να ξεσκεπαστούν τα πολιτικά «εγκλήματα» που… κατάφερε ο ΣΥΡΙΖΑ σε μηδέν πολιτικό χρόνο. Ο συνδυασμός των δύο θα προκαλέσει σύντομα τη πτώση του.
Συνοπτικά, ποιος πιστεύετε ότι θα είναι ο καθοριστικός παράγοντας που θα κρίνει την εκλογική μάχη αύριο;
Το καθαρό πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα, που θέλουν οι νεοδημοκράτες να έχει η παράταξή μας στο μέλλον. Με την ιδρυτική διακήρυξη της Ν.Δ. δεν είναι συμβατή η τάση του άκρατου νεοφιλελευθερισμού- τουρμποκαπιταλισμού, αλλά έχει ένα απόλυτα συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα και φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Προσέξτε, όμως, το εξής: Αυτό δεν αποκλείει καμία άλλη ιδεολογική τάση, που εντάσσεται στο πλαίσιο της μεγάλης φιλελεύθερης κεντροδεξιάς παράταξης, αλλά υπάρχουν και τα όρια, που όποτε ξεπεράστηκαν ιστορικά είχαν ατυχή αποτελέσματα.
«Ασφαλιστικό = Αρμαγεδδώνας», κύριε Κακλαμάνη, και γιατί;
«Θα ξεκινήσω διαφορετικά. Σας θυμίζω ότι οι δύο βαθύτερες μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό μέχρι σήμερα έχουν γίνει από τη Ν.Δ., και τότε είχαν… ξηλωθεί ακόμη και τα πεζοδρόμια απ’ αυτούς που σήμερα φέρνουν τον πιο ακραίο και άδικο νόμο. Η πρώτη φορά ήταν επί Δημήτρη Σιούφα, όταν και κάηκε η Αθήνα, και η δεύτερη επί Φάνης Πετραλιά, όταν τα 110 Ταμεία ενοποιήθηκαν σε μόλις εννέα. Και οι δύο συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις έδωσαν «ανάσα» στο ασφαλιστικό σύστημα ως τώρα. Σήμερα έχουμε μπροστά μας ένα προσχέδιο ανασύνταξης του ασφαλιστικού μας συστήματος και όχι το τελικό κείμενο που θα έλθει στη Βουλή. Προσπαθεί να εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα με -αν είναι δυνατόν!- υφεσιακά εισπρακτικά μέτρα. Αυτό και μόνο μάς κάνει να πούμε «όχι» στην αρχή του προσχεδίου. Αν το τελικό κείμενο έχει θετικές αλλαγές, εδώ είμαστε για να τις δούμε.
«Αξέχαστες και όχι χαμένες πατρίδες»
Επειτα από σχεδόν έναν αιώνα, ο Ελληνισμός έζησε μια συγκινητική στιγμή, με την τέλεση του αγιασμού των υδάτων της Σμύρνης. Ποια είναι τα συναισθήματά σας αλλά και η πολιτική εκτίμησή σας;
Ο αγιασμός των υδάτων της Σμύρνης επιβεβαιώνει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες, αλλά αξέχαστες πατρίδες. Η συγκίνηση, που ένιωσε σύσσωμος ο Ελληνισμός παρακολουθώντας τις εικόνες από την ιερή μικρασιατική γη και την προτροπή του αρχιμανδρίτη Κυρίλλου Συκή προς τους κολυμβητές να αγγίξουν τον βυθό της θάλασσας της Σμύρνης ως φόρο τιμής στους νεκρούς προγόνους, είναι και η καλύτερη απάντηση σε όσους μιλούν περί «συνωστισμών» και άρνησης των γενοκτονιών. Η 6η Ιανουαρίου 2016 δεν πρέπει να παραμείνει απλώς ένα γεγονός, αλλά να είναι η βάση για να αναπτυχθεί το δίκαιο των ελληνικών θέσεων στα ελληνοτουρκικά ζητήματα. Οι συνθήκες που διαμορφώνονται στο διεθνές σκηνικό ευνοούν σήμερα την πατρίδα μας. Ας τις εκμεταλλευτεί η κυβέρνηση.
