Δημιούργησαν ιστό που μιμείται τη μικροδομή του οργάνου
Πιο κοντά στο τέλος της αναμονής για ένα μόσχευμα μπορεί να βρεθούν σύντομα οι ασθενείς με ηπατική ανεπάρκεια! Επιστημονική ομάδα καλλιέργησε στο εργαστήριο ιστό ανθρώπινου ήπατος, που βρίσκεται πιο κοντά στη δομή του σημαντικού αυτού οργάνου από κάθε άλλο γενετικά καλλιεργημένο ιστό που είχαν παρασκευάσει έως σήμερα οι επιστήμονες. Η είδηση του ιστού που «μιμείται» με εξαιρετικό τρόπο την πολύπλοκη μικροδομή του ήπατος είναι ενθαρρυντική. Ενδείκνυται, μάλιστα, όχι μόνο για τις μεταμοσχεύσεις, αλλά και για την πραγματοποίηση φαρμακευτικών δοκιμών που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των παθήσεων του ήπατος.
Οι ερευνητές, υπό τον καθηγητή Τζινιί Γουάνγκ, που δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στην επιστημονική επιθεώρηση «Analytical Chemistry», χρησιμοποίησαν ανθρώπινα κύτταρα από το συκώτι και την αορτή. Στη συνέχεια ανέπτυξαν ιστούς με μικρορροϊκή δομή, που αντιγράφουν τα περίπλοκα λοβία του συκωτιού, δηλαδή τις μικροσκοπικές δομές που μοιάζουν με ακτινωτούς τροχούς. Στις δοκιμές που έκαναν στο εργαστήριο, ο νέος ιστός είχε μεταβολικό ρυθμό εξαιρετικά κοντινό με εκείνον του ήπατος. Επιπλέον, στις δοκιμές φαρμάκων αντιδρούσε με τρόπο πολύ κοντινό σε εκείνον με τον οποίο θα αντιδρούσε το συκώτι σε αυτούς τους φαρμακευτικούς συνδυασμούς. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η έρευνά τους θα οδηγήσει στην ανάπτυξη λειτουργικού ηπατικού ιστού για κλινική χρήση.
Οι λειτουργίες
Το συκώτι εκτελεί σημαντικότατες λειτουργίες, που σχετίζονται με την πέψη, τον μεταβολισμό, την ανοσοποίηση και την αποθήκευση θρεπτικών συστατικών. Η ηπατική ανεπάρκεια χαρακτηρίζεται από την πλήρη απώλεια λειτουργικότητάς του λόγω κίρρωσης, η οποία, με τη σειρά της, μπορεί να οφείλεται σε διάφορες παθήσεις του ήπατος, με πιο συνηθισμένες την ηπατίτιδα Β και C, την αλκοολική νόσο του ήπατος, τη μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος και τη μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα, την αυτοάνοση ηπατίτιδα, την πρωτοπαθή χολική κίρρωση και την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα, και μεταβολικές παθήσεις. Η μεταμόσχευση ήπατος αποτελεί την οριστική θεραπεία της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας, ενώ υπολογίζεται ότι χωρίς μεταμόσχευση η θνητότητά της αγγίζει το 80%.
