Ερευνες φωτίζουν τον ρόλο των κυττάρων και την νοητική εξάσκηση
Ανακάλυψη που ενδέχεται να βοηθήσει στην καταπολέμηση της γεροντικής άνοιας έκαναν ερευνητές από το University of California. Διαπίστωσαν ότι τα κύτταρα του ανοσοποιητικού μας συστήματος παίζουν δραματικά μεγαλύτερο ρόλο -σε σχέση με ό,τι πιστεύαμε μέχρι σήμερα- στην καταπολέμηση της νόσου! Κάτι που ελπίζουν ότι μπορεί να οδηγήσει σε νέες θεραπείες.
Την ίδια ώρα, δεύτερη έρευνα από τη Mayo Clinic της Μινεσότα έδειξε πως η νοητική εξάσκηση των ηλικιωμένων καθυστερεί απλώς την έλευση της άνοιας. Εκτός αν εκείνοι έχουν γενετική προδιάθεση, οπότε σε αυτή την περίπτωση ασκήσεις όπως τα σταυρόλεξα και άλλα νοητικά παιχνίδια βοηθούν ουσιαστικά!
Στην πρώτη έρευνα οι ειδικοί παρατήρησαν πως πειραματόζωα γενετικά τροποποιημένα ώστε να μη διαθέτουν τα Β-κύτταρα, Τ-κύτταρα και ΝΚ-κύτταρα του ανοσοποιητικού παρουσίαζαν σημαντικά μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των πλακών της τοξικής πρωτεΐνης β-αμυλοειδούς, που συνδέονται με τη νόσο. Οταν όμως μεταμόσχευσαν υγιή βλαστοκύτταρα από τον μυελό των οστών, τα οποία εξελίχθηκαν σε Β-κύτταρα του ανοσοποιητικού και έφτασαν στον εγκέφαλο, το αποτέλεσμα ήταν να ενισχυθεί σημαντικά η ικανότητα καταπολέμησης των πλακών της β-αμυλοειδούς. Τα ευρήματα αυτά, που καταρρίπτουν την πεποίθηση πως το ανοσοποιητικό σύστημα δεν παίζει μεγάλο ρόλο στην άνοια, δημοσιεύονται στην επιστημονική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences».
«Παιχνίδια»
Στη δεύτερη έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Neurology», οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν διαγνωστικές-απεικονιστικές τεχνικές (MRI και PET) για να εντοπίσουν βιοδείκτες της νόσου σε 400 ηλικιωμένους χωρίς άνοια, ηλικίας άνω των 70 χρόνων. Παρατήρησαν πως εκείνοι που φρόντιζαν μετά τη μέση ηλικία να κρατούν το μυαλό τους σε εγρήγορση με νοητικά παιχνίδια και εξάσκηση και είχαν το γονίδιο APOE4 στο DNA τους (που δείχνει προδιάθεση για Αλτσχάιμερ) παρουσίαζαν πράγματι χαμηλά επίπεδα της «ένοχης» πρωτεΐνης. Ιδιαίτερα μάλιστα αν τα συνολικά χρόνια της εκπαίδευσής τους σε νεαρή ηλικία ξεπερνούσαν τα δεκατέσσερα. Στο 80% των ηλικιωμένων που δεν είχαν τη γενετική προδιάθεση η «γυμναστική» του εγκεφάλου δεν έδειξε να φέρνει ουσιαστική διαφορά.
