Η πληρωμένη καταχώρηση της Japonica και ο… Μάρδας
Ξέφυγε εντελώς ο Αρμένιος της… Japonica, που παρέα με τον Βενιζέλο έχουν βαλθεί να τρελάνουν τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, τους ηγέτες των «28» και άπαντες τους θεσμούς δανειοδοτικής επιτήρησης, εξηγώντας ότι τα δημόσια χρέη των ευρωπαϊκών χωρών δεν αποτυπώνονται σωστά, γιατί μετρώνται με παρωχημένα λογιστικά πρότυπα!
Η χθεσινή πληρωμένη καταχώριση (σ.σ.: στην «Εφημερίδα των Συντακτών», παρακαλώ, για να ακουστεί εκεί ψηλά, στου Μαξίμου…) δεν είχε το δασκαλίστικο ύφος και τις ευγενικές νουθεσίες των προηγούμενων. Εβραζε από οργή και αγανάκτηση κατά της κυβέρνησης και όλων των «αρμοδίων» στη χώρα, που δεν κατανοούν τη θεωρία του… αόρατου χρέους για να τη μεταλαμπαδεύσουν στο μυαλό των δανειστών!
«Επιχειρείτε την ανοικοδόμηση ή την πρόκληση ζημίας στην ελληνική οικονομία;» ήταν το καίριο εισαγωγικό ερώτημα της νέας παρέμβασης Καζαριάν και η συνέχεια μία ασυνάρτητη παράθεση πρόσθετων ρητορικών ερωτημάτων, η ανάλυση των οποίων ασφαλώς και δεν παραπέμπει στην οικονομική επιστήμη, αλλά σε μία άλλη, με λευκές μπλούζες και ζουρλομανδύες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την απίθανη θεωρία του Πολ Καζαριάν, επίτιμου προσκεκλημένου ομιλητή στην προχθεσινή εκδήλωση… σταθμό, με οικοδεσπότη τον πρώην αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, το ελληνικό χρέος έχει αδικηθεί κατάφωρα. Γιατί, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα της ευρωζώνης, είναι άκρως ανταγωνιστικό και εξυπηρετήσιμο. Ειδικά, μάλιστα, μετά και το «ευεργετικό» PSI δεν υπερβαίνει ούτε το 30% του ΑΕΠ. Αυτό, βέβαια, αν μετρηθεί με τα λογιστικά πρότυπα του Καζαριάν και του Βαγγέλη… Γιατί, αν μετρηθεί με τους κανόνες της Eurostat, έρχεται κάπου στο δεκαπλάσιο.
Στους οικονομικούς κύκλους της Ευρώπης και των ΗΠΑ οι πληρωμένες καταχωρίσεις του ιδιόρρυθμου Αρμένιου με τα γυαλιά πατομπούκαλα προκαλούν μόνο χαμόγελα συγκατάβασης. Ολοι γνωρίζουν ότι πρόκειται για έναν ανορθόδοξο διαχειριστή κεφαλαίων, που έσπρωξε τα ρέστα του… μπουκώνοντας το fund του με «κουρεμένα» ελληνικά ομόλογα και ματαίως σήμερα προσπαθεί να δικαιολογήσει την «επένδυσή» του. Το αφήγημα Καζαριάν αντιμετωπίζεται κάπως σαν το εξωτικό παραμύθι της «Τράπεζας της Ανατολής», με τη μόνη διαφορά ότι στην πρώτη περίπτωση είναι έκδηλη η αγωνία του εμπνευστή του, όχι να σώσει την Ελλάδα, αλλά να αποφύγει τις καρπαζιές από τους αυτούς που τον εμπιστεύθηκαν.
Ο Βενιζέλος, από την άλλη πλευρά, δεν αντιμετωπίζεται καν ως περίπτωση, γιατί απλούστατα η πολιτική ή η οικονομική οντότητά του δεν υφίσταται διεθνώς, εκτός από αυτούς τους λίγους που τον θυμούνται ακόμη ως τον υπουργό Οικονομικών που δέχτηκε να «κουρέψει» το χρέος της χώρας του καθ’ υπαγόρευσιν των ξένων και με υποβολέα τον Τρισέ. Διαλύοντας, δηλαδή, πρακτικά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα, καταστρέφοντας τα ασφαλιστικά ταμεία και στέλνοντας στα πρόθυρα της αυτοκτονίας καμιά δεκαριά χιλιάδες μικροομολογιούχους, που είχαν την αφέλεια να εμπιστευθούν το ελληνικό κράτος.
Το ζήτημα είναι, όμως, ποιοι παίρνουν σοβαρά αυτό το δίδυμο στην Ελλάδα και του δίνουν βήμα για να αναπτύσσει τέτοιες φαιδρότητες, διακωμωδώντας, άθελα τους, σε παγκόσμια κλίμακα, το υπαρκτό και αβάσταχτο πρόβλημα της Ελλάδας με το χρέος, που μόλις προχθές χαρακτηρίστηκε από το ΔΝΤ «εξαιρετικά μη βιώσιμο»!
Τις θεωρίες του Καζαριάν λίγο έλειψε να αγκαλιάσει και η παρούσα κυβέρνηση, με -ποιον άλλον;- τον Μάρδα, που ανακάλυψε στο πρόσωπό του τη λύση στο ελληνικό χρέος. Γρήγορα επικράτησαν ψυχραιμότερες σκέψεις και σήμερα ο εκκεντρικός Αρμένιος μυθοπλάστης αποθεώνεται, για άγνωστους λόγους, μόνο από το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο, του άλλου γνωστού εθνοσωτήρα και σκιώδους προέδρου του, του Γιάννου Γραμματίδη, προκαλώντας τον εκνευρισμό ακόμη και της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.
Στην τελευταία πληρωμένη καταχώριση της Japonica ο Καζαριάν ρωτά με επιτακτικό ύφος πότε επιτέλους η κυβέρνηση θα προχωρήσει στην πρόσληψη του εκτελεστικού συμβούλου μάνατζερ («executive turnaround manager»), ώστε να γίνει επιτέλους το 2016 έτος ελληνικής ανάκαμψης.
Εικάζουμε ότι για τη θέση ο Αρμένιος έχει στο μυαλό του, αν όχι τον εαυτό του, τον Βενιζέλο ή τον Γραμματίδη. Αν και στην προκειμένη περίπτωση, πάντως, μάλλον θα ταίριαζε γάντι η περίπτωση του Αρτέμιου Σώρρα…
Κ.Τ.
